چرا با افزایش سن بیشتر احساس سرما میکنیم؟ یافته جدید دانشمندان
پژوهشگران مرکز پزشکی سیتی آو هوپ در کالیفرنیا با بررسی سلولهای چربی قهوهای در موشها دریافتهاند کاهش توانایی این سلولها در تولید گرما ممکن است یکی از دلایل افزایش حساسیت به سرما در سالمندی باشد.

به گزارش تبریز فوری به نقل از عصر ایران، افراد سالمند بیشتر از جوانترها احساس سرما میکنند و حتی در محیطهایی با دمای معمولی به لباس گرمتری نیاز دارند. این تفاوت تنها به تغییر احساس نسبت به دما مربوط نمیشود و بخشی از آن به تغییرات زیستی بدن در طول سالهای زندگی بازمیگردد.
به گزارش عصر ایران به نقل از زومیت و گیزمودو، پژوهشگران مرکز پزشکی سیتی آو هوپ در کالیفرنیا با بررسی سلولهای چربی قهوهای در موشها، یکی از سازوکارهای احتمالی افزایش حساسیت به سرما در دوران سالمندی را شناسایی کردهاند. نتایج مطالعه نشان میدهد سلولهای چربی قهوهای در بدن موشهای مسن توانایی کمتری برای ورود به حالت فعال و تولید گرما دارند.
نقش چربی قهوهای در تنظیم دمای بدن
بدن انسان و سایر پستانداران سه نوع بافت چربی اصلی دارد: سفید، قهوهای و بژ. چربی سفید عمدتاً انرژی اضافی را ذخیره میکند، در حالی که چربی قهوهای با سوزاندن انرژی، گرما تولید میکند و به حفظ دمای بدن کمک میکند. چربی بژ نیز میتواند بسته به شرایط، عملکردی مشابه هر دو نوع داشته باشد.
افزایش حساسیت به سرما در سالمندان دلایل مختلفی دارد. کاهش جریان خون در اندامهای انتهایی مانند دستها و پاها و تغییر عملکرد هیپوتالاموس، بخشی از مغز که در تنظیم دمای بدن نقش دارد، از عوامل شناختهشده هستند. پژوهش جدید نشان میدهد کاهش توانایی چربی قهوهای در تولید گرما نیز ممکن است یکی از دلایل این پدیده باشد.
تغییر فعالیت چربی قهوهای با افزایش سن
مطالعات پیشین پژوهشگران نشان داده بود که همه سلولهای چربی قهوهای عملکرد یکسانی ندارند و برخی از آنها گرمای بیشتری تولید میکنند. دانشمندان در مطالعه جدید بررسی کردند که بدن چگونه فعالیت انواع مختلف این سلولها را تنظیم میکند.
نتایج نشان داد برخی سلولهای ایمنی، پروتئینهایی ترشح میکنند که سلولهای چربی قهوهای پرکار را به حالت کمفعال میبرند. در شرایط طبیعی، میزان این پروتئینها هنگام قرار گرفتن در معرض سرما کاهش مییابد تا سلولهای چربی بتوانند گرمای بیشتری تولید کنند. در محیط گرم، سطح پروتئینها افزایش پیدا میکند و فعالیت سلولها کاهش مییابد.
اما در موشهای مسن، سطح پروتئینهای یادشده حتی در شرایطی که بدن به تولید گرما نیاز دارد، بالا باقی میماند. در نتیجه، سلولهای چربی قهوهای نمیتوانند بهاندازه گذشته فعال شوند و گرمای کافی تولید کنند.
محدودیتها و مسیر تحقیقات آینده
پژوهشگران برای بررسی امکان بازیابی فعالیت سلولهای چربی قهوهای، از داروی میفپریستون استفاده کردند که بیشتر بهدلیل کاربرد آن در سقط دارویی شناخته میشود. این دارو توانست با مهار یکی از مسیرهای مولکولی مرتبط با پروتئینهای شناساییشده، بخشی از افت فعالیت سلولهای چربی قهوهای ناشی از افزایش سن را در موشها کاهش دهد.
با اینحال، نتایج مطالعه به معنای کشف درمانی برای حساسیت سالمندان به سرما نیست. پژوهشگران هنوز نمیدانند سازوکار شناساییشده در بدن انسان نیز دقیقاً به همین شکل عمل میکند یا خیر. همچنین میفپریستون بهدلیل تأثیر بر بخشهای مختلف بدن، گزینه مناسبی برای درمان کاهش فعالیت چربی قهوهای محسوب نمیشود.
اهمیت یافتههای جدید به تنظیم دمای بدن محدود نیست. چربی قهوهای علاوه بر تولید گرما، در مصرف گلوکز و چربی نیز نقش دارد و کاهش فعالیت آن ممکن است با تغییرات متابولیکی دوران سالمندی ارتباط داشته باشد.
چیونگ آنابل وانگ، نویسنده ارشد پژوهش و دانشیار مؤسسه تحقیقات دیابت و متابولیسم آرتور ریگز، میگوید: «اگر دانشمندان بتوانند روشی ایمن و دقیق برای بازیابی فعالیت چربی قهوهای پیدا کنند، احتمالاً درک بهتری از مشکلات متابولیکی مرتبط با افزایش سن، از جمله چاقی و دیابت نوع دو، به دست خواهند آورد.»
پژوهش جدید فعلاً بر آزمایشهای حیوانی تکیه دارد و برای بررسی کاربرد احتمالی یافتهها در انسان به مطالعات بیشتری نیاز است. با اینحال، شناسایی سازوکار کاهش فعالیت چربی قهوهای میتواند زمینه را برای ابداع درمانهایی فراهم کند که به بدن سالمندان در تولید گرما و تنظیم بهتر سوختوساز کمک کنند. پژوهش در ژورنال Nature منتشر شده است.
منبع: www.asriran.com

نیلس بولین که بود؟ داستان مخترع کمربند ایمنی سهنقطهای






