تشدید کمبود شیر در کنیا با خشکسالی و افزایش قیمتها
یافتن شیر در بخشهایی از کنیا دشوار شده است؛ تداوم شرایط خشک در اطراف نایروبی تولید دامداران را کاهش داده، عرضه به شهرها را مختل کرده و قیمتها را بالا برده است.

گالری تصویری
۳ تصویربه گزارش تبریز فوری به نقل از الجزیره، شیر در بخشهایی از کنیا کمیابتر میشود، زیرا شرایط خشک طولانی به دامداران آسیب زده و عرضه به شهرهای بزرگ را مختل کرده و قیمتها را افزایش داده است. در نایروبی یافتن برخی برندهای پرمصرف در فروشگاهها دشوار شده است؛ بسته ۵۰۰ میلیلیتری شیر توزو، دیری بست یا مانت کنیا ۷۹ تا ۸۹ شیلینگ کنیا (۰.۶۱ تا ۰.۶۸ دلار) فروخته میشود، اما عرضه محدود است. برندهای جدید با قیمت حدود ۶۵ شیلینگ (۰.۵۰ دلار) وارد قفسه سوپرمارکتها شدهاند، در حالی که برخی مغازههای محلی برای همین مقدار تا ۱۰۰ شیلینگ (۰.۷۷ دلار) دریافت میکنند، به گزارش الجزیره (Al Jazeera).
کمبود در سراسر زنجیره تامین لبنیات احساس میشود؛ از دامدارانی که برای تغذیه دامهای خود با مشکل مواجهاند تا کسبوکارهایی که به عرضه پایدار شیر تازه وابسته هستند.
افت تولید در کاجیادو و مناطق دامپروری
در شهرستان کاجیادو در جنوبغربی نایروبی، دامداران گفتهاند تداوم خشکی در سه ماه گذشته تولید شیر را بهشدت کاهش داده است. جنیفر لشینکا، دامدار در بیسیل، گفت تولید روزانه شیرش از ۱۲۰ لیتر (۳۲ گالن) به ۵۰ لیتر (۱۳ گالن) افتاده است. با کاهش مراتع طبیعی، او ناچار به خرید کاه برای تغذیه دامها شده و برخی از دامهای شیریاش برای یافتن چراگاه به شهرستانهای همسایه منتقل شدهاند.
لشینکا گفت: «علف طبیعی اندک را با چند بسته کاه برای تغذیه دامهایم تکمیل میکنم که گران شده است. قیمت هر بسته کاه در حال حاضر بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ شیلینگ [۰.۷۷ تا ۱.۱۵ دلار] است، اما حتی یک دام بالغ را برای یک روز سیر نمیکند.»
این فشار تنها به کاجیادو محدود نیست. کاهش مرتع و ذخایر آب هم دامداران مناطق خشک و نیمهخشک و هم دامداران مناطق مرتفع، یکی دیگر از مناطق مهم تولید شیر، را تحت تاثیر قرار داده است. جکسون سینکیت، دامداری که شیر خام به هتلها در سراسر منطقه شهری نایروبی عرضه میکند، گفت افت تولید، تامین سفارشها را دشوار کرده است، حتی برای مشتریانی که حاضر به پرداخت قیمت بالاتر هستند. او هشدار داد اگر شرایط خشک ادامه یابد، وضعیت میتواند بدتر شود.
فشار بر تعاونیها و کسبوکارها در نایروبی
کاهش تولید بر تعاونیهای لبنیاتی نیز اثر گذاشته است؛ تعاونیهایی که شیر را از دامداران جمعآوری کرده و به کارخانههای بزرگ فرآوری تحویل میدهند. جرمایا اوله نچارو، عضو کمیته اجرایی شهرستان کاجیادو در امور تعاونیها، گفت دستکم پنج تعاونی لبنیاتی بزرگ تحت مدیریت زنان از کاهش ۵۰ درصدی تحویل شیر اعضا در دوره خشکی خبر دادهاند. او گفت کاهش حجم، عرضه به کارخانههای بزرگ فرآوری شیر را تحت تاثیر قرار داده و فشار بر بازار رسمی را افزایش داده است.
در نایروبی، جورام کامائو، هتلدار، گفت کسبوکارها برای دریافت شیر جیرهبندیشده ساعتها در برابر انبارهای کارخانههای بزرگ فرآوری در صف میایستند. کمبود همچنین نگرانیهایی درباره محصولات موجود در بازار ایجاد کرده است. کامائو گفت نگران افزایش حضور محصولات شیر خشک است که کیفیت و اصالت آنها را زیر سوال میبرد. او گفت ترجیح میدهد برای شیر واقعی منتظر بماند، حتی اگر گرانتر باشد، تا اینکه محصولات مشکوک بخرد و مشتریانش را از دست بدهد.
توضیحات دولت و برنامههای بلندمدت
موتاهی کاگوه، وزیر کشاورزی، گفت کمبود فعلی عمدتا به شرایط خشک طولانی مرتبط است که دسترسی به مرتع، علوفه و آب را کاهش داده و بر بهرهوری دام و میزان شیر تحویلی به کارخانهها اثر گذاشته است. او گفت صنعت لبنیات کنیا به رشد ادامه داده و تولید ملی شیر از ۴.۶۴ میلیارد کیلوگرم (۱۰.۲۳ میلیارد پوند) در سال ۲۰۲۱ به ۵.۵۲ میلیارد کیلوگرم (۱۲.۱۷ میلیارد پوند) در سال ۲۰۲۵ رسیده است. تحویل رسمی شیر نیز در همین دوره از حدود ۸۰۲ میلیون لیتر (۲۱۲ میلیون گالن) به ۱.۰۱ میلیارد لیتر (۲۶۷ میلیون گالن) افزایش یافته است.
با این حال آمارهای جدیدتر به کاهش شیر ورودی به کارخانههای رسمی اشاره دارد. کاگوه گفت میانگین تحویل ماهانه در سال ۲۰۲۵ حدود ۸۳.۴۵ میلیون لیتر (۲۲ میلیون گالن) بود، در مقایسه با ۷۴.۰۹ میلیون لیتر (۱۹.۵۷ میلیون گالن) در ماه سپتامبر. او گفت این کاهش بر حجم قابل فرآوری، بهویژه شیر فرادما (UHT) که ماندگاری طولانیتر دارد و به حفظ عرضه کمک میکند، اثر گذاشته است. با این حال پایش بازار دولت برای هفته منتهی به ۳۰ اکتبر بهبود اندکی در دسترسی به شیر فرادما در بیشتر نقاط کشور را نشان داد. سایر محصولات لبنی از جمله شیر تخمیری، کره و پنیر عموما در سطح عادی موجود بودند.
کاگوه گفت دولت تولید، ذخایر کارخانهها، قیمت تولیدکننده و قیمت خردهفروشی را زیر نظر دارد. همچنین انتقال منطقهای شیر و محصولات لبنی، بهویژه در چارچوب جامعه شرق آفریقا، تسهیل شده و کارخانهها تشویق میشوند شیر بیشتری از دامداران و تعاونیها جمعآوری کنند. او افزود در شرایط عرضه محدود، دامداران قیمتهای بهتری دریافت میکنند؛ میانگین قیمت ناخالص تولیدکننده در ماه ژوئیه به حدود ۵۳.۸۸ شیلینگ (۰.۴۱ دلار) در هر لیتر رسید، در مقایسه با میانگین ۴۹.۵۸ شیلینگ (۰.۳۸ دلار) در سال ۲۰۲۵.
برای رفع چالشهای بلندمدت بخش لبنیات، دولت به دنبال افزایش تولید و بهبود تابآوری دامداران است. کاگوه گفت اقدامات برنامهریزیشده شامل گسترش تولید و ذخیره علوفه، ادامه برنامه یارانهای تلقیح مصنوعی برای بهبود ژنتیک دام شیری و توزیع خنککنندههای شیر میان گروههای سازمانیافته دامداران است. همچنین انتظار میرود بازسازی کارخانه دولتی فرآوری لبنیات نیو کیسیسی خدمات به تولیدکنندگان و مصرفکنندگان را بهبود دهد.
دولت همچنین پیشنهاد ویلیام روتو، رئیسجمهور، برای وارد کردن بوفالوی آبی هندی به کنیا بهعنوان منبع اضافی شیر را بررسی میکند. کاگوه گفت این طرح هنوز در مرحله ابتدایی است. کنیا ابتدا باید الزامات دامپزشکی و وارداتی را تعیین کند، نژادها و منابع مناسب را شناسایی کند و تعداد محدودی دام برای ارزیابی سازگاری و بهرهوری در شرایط محلی وارد کند. هند، بزرگترین تولیدکننده شیر جهان، برای حدود ۴۳ درصد تولید شیر خود به بوفالو متکی است. شیر بوفالو چربی و مواد جامد نسبتا بالایی دارد و برای محصولاتی مانند پنیر و کره مناسب است. اما کاگوه گفت این پیشنهاد باید فرصتی میانمدت تا بلندمدت تلقی شود، نه پاسخی به کمبود فعلی.
برای دامدارانی مانند لشینکا و سینکیت، چالش فوری همچنان هزینه فزاینده تغذیه و حفظ بهرهوری دامهاست و در نایروبی کسبوکارها هنوز برای تامین شیر کافی بهمنظور پاسخ به تقاضای مشتریان با مشکل مواجهاند. سینکیت گفت: «بازده شیر دامها بهطور قابل توجهی کاهش یافته است. نمیتوانم به مشتریانم که حاضر به پرداخت قیمت بالاتر هستند شیر برسانم، چون شیر بهسادگی موجود نیست.»
منبع: www.aljazeera.com

آمریکا تبعه روس را به جاسوسی از پالانتیر و تعقیب کارمندانش متهم کرد








