پژوهش هاروارد: پیادهروی روزانه و کاهش ۴۰ درصدی زوال شناختی
پژوهشی بلندمدت در دانشکده پزشکی هاروارد نشان داد سالمندانی که روزانه اندکی بیش از ۳۰۰۰ گام برمیدارند، ۴۰ درصد کمتر از افراد کمتحرک دچار افت عملکردهای شناختی میشوند.

به گزارش تبریز فوری به نقل از عصر ایران، در حالی که پژوهشگران سالهاست در جستجوی درمانهای دارویی برای مهار آلزایمر هستند، تازهترین دادههای تصویربرداری مغزی نشان میدهند یک عادت حرکتی ساده و در دسترس، سدی محکم در برابر تخریب سلولهای خاکستری پدید میآورد.
پژوهشگران دانشکده پزشکی هاروارد در مطالعهای بلندمدت که در نشریه «نیچر مدیسین» منتشر شده، بررسی کردند که آیا پیادهروی روزانه میتواند کورتکس مغز را در برابر فرسایش ناشی از افزایش سن بیمه کند. یافتهها نشان داد سالمندانی که روزانه به طور میانگین اندکی بیش از ۳۰۰۰ گام برمیدارند، ۴۰ درصد کمتر از افراد کمتحرک دچار افت عملکردهای شناختی میشوند.
یافتههای کلیدی
این مطالعه در قالب طرح «مطالعه پیری مغز هاروارد» با بررسی ۲۹۶ فرد بزرگسال سالم در بازه سنی ۵۰ تا ۹۰ سال انجام شد. شرکتکنندگان با استفاده از گامشمار به چهار گروه تقسیم شدند: گروه غیرفعال با کمتر از ۳۰۰۰ گام در روز؛ گروه با تحرک پایین بین ۳۰۰۱ تا ۵۰۰۰ گام؛ گروه با تحرک متوسط بین ۵۰۰۱ تا ۷۵۰۰ گام؛ و گروه فعال با بیش از ۷۵۰۰ گام روزانه.
چهار گروه و ۱۴ سال پیگیری
پژوهشگران در طول یک دوره ۱۴ ساله، با بهرهگیری از اسکنهای پیشرفته مغزی، انباشت دو پروتئین کلیدی مرتبط با بیماری آلزایمر یعنی «بتاآمیلوئید» و «تائو» را رصد کردند. دادهها نشان داد که تعداد گامهای روزانه تأثیری بر سطح پروتئین آمیلوئید که هدف اصلی داروهای کنونی آلزایمر است، ندارد. اما در افرادی که سطح آمیلوئید مغزشان بالا بود، افزایش تعداد گامها به شکلی مستقیم با کند شدن روند تجمع پروتئین تائو همراه شد. پروتئین تائو همان عاملی است که ارتباط تنگاتنگی با زوال حافظه و اختلال در تفکر منطقی دارد.
در طول ۹ سال پیگیری مداوم، گروه با تحرک اندک ۴۰ درصد، گروه با تحرک متوسط ۵۴ درصد و گروه کاملاً فعال ۵۱ درصد کمتر از افراد بیتحرک دچار زوال عقلانی شدند. مدلسازیهای آماری نشان داد گروه غیرفعال به طور میانگین پس از ۶.۵ سال به آستانه نقص شناختی میرسند، در حالی که این زمان برای گروه دوم به ۹.۶ سال و برای گروه با تحرک متوسط به ۱۳.۶ سال افزایش یافت. نکته جالب آنکه بیشترین منافع در بازه ۵۰۰۰ تا ۷۵۰۰ گام در روز تثبیت شد و فراتر از آن تغییر محسوسی مشاهده نشد.
آمیلوئید و تائو
پروفسور ایف هوگروورست، استاد روانشناسی زیستی در دانشگاه لافبورو، با وجود ارزشمند دانستن نتایج، به محدودیتهای روششناختی طرح اشاره دارد. جامعه آماری مورد بررسی نسبتاً محدود و عمدتاً از سفیدپوستان با سطح تحصیلات بالا تشکیل شده بود و همه متغیرهای سلامت در آن لحاظ نشدند. علاوه بر این، ممکن است رابطه معکوس نیز وجود داشته باشد؛ به این معنا که نشانههای اولیه زوال نظیر افت شنوایی خود عامل کاهش تحرک در افراد باشند، هرچند پژوهشگران اثر افسردگی و خطرات عروقی را کنترل کرده بودند.
محدودیتها و پیام کاربردی
پیام کاربردی این پژوهش بسیار روشن است: دستیابی به منافع پیادهروی نیازمند تمرینات طاقتفرسای ماراتن نیست. یک پیادهروی ساده نیمساعته در روز با اهدافی قابلدسترس میتواند از زوال شناختی جلوگیری کند و پیری سالمی را برای مغز رقم بزند.
منبع: www.asriran.com

هدست نور و صدا برای درمان آلزایمر فایدهای نداشت





