شناسایی ۱۲۷ ناحیه ژنتیکی مرتبط با آلزایمر
یک گروه پژوهشی بینالمللی به سرپرستی دانشگاه آزاد آمستردام در بزرگترین مطالعه ارتباط ژنتیکی آلزایمر، ۱۲۷ ناحیه از دیانای انسان مرتبط با خطر ابتلا را شناسایی کرد.

به گزارش تبریز فوری به نقل از ایرنا، یک گروه پژوهشی بینالمللی ۱۲۷ ناحیه از دیانای انسان را شناسایی کرده است که با خطر ابتلا به آلزایمر مرتبط هستند، از جمله ۴۸ ناحیه که پیش از این نقشهبرداری نشده بودند. این یافتهها دید دقیقتری از فرآیندهای زیستی دخیل ارائه میدهند و نقش سلولهای ایمنی مغز و چند نوع خاص از سلولهای عصبی را برجسته میکنند.
به گزارش ایرنا، وبگاه سایتکدیلی در گزارشی آورده است که بیماری آلزایمر شایعترین علت زوال عقل است و پیشبینی میشود تا سال ۲۰۵۰ میلادی بیش از ۱۵۰ میلیون نفر در سراسر جهان را درگیر کند. ژنها نقش چشمگیری در خطر ابتلا به آلزایمر دارند، اما هنوز به طور کامل مشخص نیست کدام ژنها مهم هستند یا چگونه بر این بیماری تأثیر میگذارند.
بزرگترین مطالعه ژنتیکی آلزایمر
این پژوهش که به سرپرستی دانشگاه آزاد آمستردام انجام و در مجله نیچر منتشر شده، بزرگترین مطالعه ارتباط ژنتیکی آلزایمر تا به امروز است. پژوهشگران دادههای ژنتیکی حدود ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر با پیشینههای ژنتیکی متنوع، از جمله ۱۸۳ هزار و ۶۲۰ نفر مبتلا به آلزایمر، را تحلیل کردند.
ترکیب دادههای ۳۰ گروه پژوهشی به این گروه اجازه داد ارتباطات ژنتیکی را شناسایی کنند که ممکن است در مطالعات کوچکتر نادیده مانده باشند. این همکاری، پژوهشگران دانشگاهی، بانکهای زیستی و صنعت را زیر چتر کنسرسیوم بینالمللی ژنومیک روانپزشکی گرد هم آورد.
از جمله مشارکتکنندگان، مطالعه پروتکت (مطالعهای بلندمدت درباره زوال عقل) به سرپرستی دانشگاه اکستر بود. پروفسور آن کوربت، سرپرست مطالعه پروتکت، میگوید: «این تحلیل ژنتیکی اطلاعاتی جدید درباره نحوه تأثیر ژنهای ما بر خطر آلزایمر آشکار کرده است. این مطالعه نمونههای ژنتیکی را از همه شرکتکنندگان از طریق یک نمونه بزاق ساده در خانه جمعآوری میکند. این دادهها سپس با گروههای مطالعه از سراسر جهان ترکیب میشوند تا به درک بهتر خطر زوال عقل و نحوه درمان آن کمک کنند.»
سرنخهای آلزایمر فراتر از سلولهای ایمنی
دنیل پستوما، سرپرست پژوهش، میگوید: «میدانستیم که فرآیندهای ایمنی نقش مهمی در آلزایمر دارند. چیزی که این مطالعه را ارزشمند میکند این است که اکنون میتوانیم عوامل خطر ژنتیکی جدید را به فرآیندهای زیستی مشخصتری مرتبط کنیم و همزمان شواهدی بهدست آوریم که نشان میدهد انواع دیگر سلولهای مغزی هم دخالت دارند. این یافتهها تصویر دقیقتری از زیستشناسی زیربنایی آلزایمر به ما میدهد.»
این تحلیل شواهد مربوط به دخالت میکروگلیا (سلولهای ایمنی مغز که به پاکسازی مواد مضر و مواد سلولی آسیبدیده کمک میکنند) را تقویت کرد. مرتبطکردن عوامل خطر ژنتیکی با فرآیندهایی که این سلولها انجام میدهند، ارتباطات زیستی مشخصتری برای بررسی در اختیار پژوهشگران قرار میدهد.
برای نخستینبار، پژوهشگران چند نوع خاص از نورونها (سلولهای عصبی که پیامها را در مغز منتقل میکنند) را نیز شناسایی کردند که سیگنالهای ژنتیکی مرتبط با آلزایمر در آنها بیشتر از حد انتظار دیده میشد. این یافتهها نشان میدهد که آنها ممکن است نقش کلیدی در توسعه بیماری داشته باشند و جهتهای پژوهشی فراتر از سیستم ایمنی باز میکنند.
از سرنخ تا درمان؛ فاصلهای که باید طی شود
این ارتباطات ژنتیکی هنوز فقط نقطه شروعی برای پژوهش بیشتر هستند و به معنای اثبات این نیست که هدف قرار دادن یک ژن خاص به درمان مؤثری میرسد. پژوهشهای بعدی باید مشخص کنند کدام یک از این ارتباطات واقعاً در ایجاد آلزایمر نقش دارند و آیا مداخله در فرآیندهای مرتبط، ایمن و بهطور معناداری سودمند خواهد بود یا خیر.
منبع: www.irna.ir

طرح جدید ناسا برای بازگرداندن نمونههای مریخ در رقابت با چین






