سی سال پس از ترور رابین؛ هراس از خشونت سیاسی در رژیم صهیونیستی
سی سال پس از ترور اسحاق رابین، فضای سیاسی رژیم صهیونیستی با موجی از نفرتپراکنی علیه شهروندان عرب و بحث علنی درباره احتمال ترور سیاسی همراه شده است.

گالری تصویری
۳ تصویربه گزارش تبریز فوری به نقل از میدل ایست آی، پس از برگزاری انتخابات اخیر که موازنه قدرت را در اختیار نمایندگان عرب قرار داد، فضای عمومی رژیم صهیونیستی شاهد اوجگیری کمسابقه سخنان نفرتآمیز و نژادپرستانه است و امکان ترور سیاسی بهصورت علنی مطرح میشود.
به گزارش میدل ایست آی، سخن گفتن به زبان عربی در اماکن عمومی به موضوعی جنجالی تبدیل شده و در برنامههای تلویزیونی درباره آن بحث میشود؛ جایی که سخنرانان علیه پزشکان، رانندگان اتوبوس و دانشجویان فلسطینی مواضع تند مطرح میکنند.
گسترش نفرتپراکنی در فضای عمومی
یک هفته پیش از انتخابات اخیر، در آسانسور پارکینگ یک سینما در قدس غربی، یک جوان یهودی مسلح به سلاح ام۱۶ وارد آسانسور شد. در آن لحظه، برادرزاده ۱۰ ساله نویسنده با لبخند گفت: «اگر جرئت داری در آسانسور عربی حرف بزن، ۱۰۰ شیکل به تو میدهم.»
یک زن در شهر یافا گفته از استفاده از وسایل نقلیه عمومی میترسد، چون بیم دارد از سوی گروههای یهودی صهیونیست مورد حمله قرار گیرد. تابستان گذشته نیز سه کارمند زن عرب یک فروشگاه لباس در عفوله پس از خودداری از رعایت ممنوعیت صحبت کردن به عربی در محل کار که از سوی مدیر شعبه اعلام شده بود، اخراج شدند.
حمله گروههای یهودی صهیونیست به فلسطینیهایی که عربی صحبت میکنند یا به زنانی که در خیابان روسری به سر دارند، به امری روزمره تبدیل شده است. نفرت اما تنها متوجه فلسطینیها نیست؛ صهیونیستهای سکولار به حریدیها به دلیل خدمت نکردن در ارتش حمله میکنند و حریدیها به کافیشاپهایی که در روز شبات باز هستند.
اوایل ماه جاری، سه زن صهیونیست در یک مهدکودک در آریل، از جمله مدیر و دو کارمند، به آزار و ضربوشتم نوزادان و کودکان خردسال متهم شدند. درخواستها برای اعدام آنها و برخورد با آنها بهعنوان «تروریست» در شبکههای اجتماعی فراگیر شد. اورن حزان، نماینده پیشین پارلمان رژیم صهیونیستی (کنست)، گفت پس از اطلاع از آزار شدید دو فرزندش در این مهدکودک قصد بازگشت به سیاست را دارد. او خواستار «اعدام برای مراقبان کودکآزار» شد.
اتهام تقلب انتخاباتی و نگرانی از امنیت نمایندگان
شهروندان فلسطینی رژیم صهیونیستی در جریان انتخابات اخیر و پس از آن با موج گسترده تحریک روبهرو شدند، تا جایی که نامزدهای پیروز در گفتوگوهای رسانهای گفتند اکنون برای امنیت خود نگران هستند.
احمد الطیبی، رئیس فهرست مشترک، گفت: «وقتی مقامهای عالیرتبه - مانند نخستوزیر بنیامین نتانیاهو، وزیر امنیت داخلی و دیگران - فریاد میزنند که نمایندگان عرب پارلمان از تروریسم حمایت میکنند، این تهدیدی علیه جان آنهاست؛ یک افراطی ممکن است حمله به ما را اقدامی در مسیر مبارزه با تروریسم بداند.»
تحریک از بالا و از سوی خود نتانیاهو صورت میگیرد. او مدعی شد که احزاب عرب با حمایت خارجی انتخابات اخیر را ربودهاند. او همچنین در بیانیهای در وبسایت لیکود این موضوع را «حمله به دموکراسی که هدف آن تسلط خارجی بر کنست، اسلامیسازی اسرائیل و سرنگونی حاکمیت جناح راست است» توصیف کرد.
تحقیقات کانال ۱۲ نشان داد ایدو نوردن، رئیس دفتر نتانیاهو، در آستانه انتخابات با دفتر کمیسر پلیس تماس گرفته تا علیه فعالان راعم، حزبی به رهبری منصور عباس، شکایت ثبت کند. نوردن بنا بر گزارشها، پلیس را به یک منبع اطلاعاتی معرفی کرد که بعدا مشخص شد کارمند پیشین دفتر نخستوزیری بوده است. پلیس با استفاده از آن اطلاعات موجی از بازداشتها و تفتیش خانه فعالان را بدون حکم انجام داد.
دیوید زینی، رئیس شینبت، در روز انتخابات خواستار مجوز شنود تلفنهای پنج عضو عرب کنست شد که گالی بهاراو-میارا، دادستان کل، آن را رد کرد. یائیر لاپید، رهبر مخالفان، نتانیاهو را به صحنهسازی «تلاش برای کودتا» متهم کرد.
مقایسه با دوران ترور رابین
این وضعیت یادآور رویدادهای ۳۰ سال پیش است، زمانی که اسحاق رابین، نخستوزیر وقت رژیم صهیونیستی، از سوی ایگال امیر، دانشجوی حقوق جناح راست، ترور شد.
یائیر گولان، رئیس حزب دموکراتها، گفت نتانیاهو «در حال حاضر در حال ایجاد شرایط برای ایگال امیر بعدی است». چند ساعت بعد، یک بیلبورد منقش به تصویر گولان در ریشون لتسیون در نزدیکی تلآویو با نوشته «تحت تعقیب، مرده یا زنده» مخدوش شد.
گادی آیزنکوت، رهبر حزب یاشار که مامور تشکیل دولت بعدی شده، مخالفانش را به «تلاش سازمانیافته ... برای خرابکاری در دموکراسی اسرائیل، تحریک خشونت در خیابانهای اسرائیل، مباح دانستن خون مقامهای منتخب و فروپاشی عمیق نهادهای حاکمیتی و انتظامی اسرائیل» متهم کرد. آیزنکوت از هوادارانش خواست «رهبری رابین را به یاد داشته باشند و پیش چشم خود حک کنند: در برابر خشونت، تحریک و فرسایش پایههای دموکراسی، بدون ترس محکم خواهیم ایستاد».
هنگامی که پلیس از امیر پرسید چرا رابین را کشته، او گفته بود نمیتوانسته این ایده را تحمل کند که دولت رابین برای حکومت به حمایت احزاب عرب متکی است. بسیاری بیم دارند که صرفنظر از نتیجه مذاکرات میان احزاب مخالف، وضعیت کنونی دقیقا به همان سمت میرود. امیر گفته بود: «چگونه میتوان تصور کرد که سرنوشتسازترین تصمیمها برای این مردم با اتکا به پنج عضو عرب کنست گرفته شود - در حالی که بهخوبی میدانیم برنامههای آنها چیست و به دنبال چه هستند؟ از نظر من، رابین از لحظهای که به این کار متوسل شد، جنایتکار به نظر رسید.» او افزوده بود: «اگر دولت بر اکثریت یهودی استوار بود، من از ابتدا این کار را نمیکردم. نمیکردم.»
دولتی متکی به ۱۹ کرسی عرب
در انتخابات کنست سیزدهم در سال ۱۹۹۲، رابین دولتی بر پایه ائتلاف حزب کارگر، مرتس و شاس و با حمایت خارجی احزاب عرب تشکیل داد. پس از خروج شاس از ائتلاف، دولت به دولتی اقلیت تبدیل شد که برای بقا در برابر رأی عدم اعتماد و تصویب مصوباتی تاریخی مانند توافق اسلو به پنج کرسی احزاب عرب متکی بود. امروز دولتی که آیزنکوت تشکیل دهد، نه به پنج کرسی، بلکه به ۱۹ کرسی عرب متکی خواهد بود.
دو نفر در شکلدهی به افکار عمومی در دو سال منتهی به ترور رابین نقش عمده داشتند. یکی نتانیاهو بود که آن زمان ستاره در حال ظهور حزب لیکود بود. او پیوسته دولت رابین را نامشروع جلوه میداد، نمایندگان عرب کنست را «نمایندگان» یاسر عرفات، رهبر فلسطینیها، میخواند و نخستوزیر را به اتکا به اکثریت «غیرصهیونیست» متهم میکرد.
حدود یک ماه پیش از ترور، در ۵ اکتبر ۱۹۹۵، تجمع بزرگی از سوی اردوگاه ملی علیه توافق اسلو در میدان صهیون در قدس برگزار شد. نتانیاهو در این تجمع سخنرانی کرد، در حالی که بنرهایی رابین را با یونیفورم اساس یا لباس عربی نشان میدادند. فریادهای «خائن» و «قاتل» از میان جمعیت شنیده میشد.
چهره برجسته دیگر آن دوره، جوانی ۱۹ ساله به نام ایتامار بن گویر بود. او در تلویزیون با نشان دادن زینت کاپوت کندهشده از کادیلاک خودرو رسمی رابین ظاهر شد. بن گویر گفت: «به خودرو او رسیدیم و به خودش هم خواهیم رسید.» بن گویر اکنون وزیر کابینه مسئول پلیس و امنیت ملی است و امیر به الگویی برای هواداران بن گویر تبدیل شده که بسیاری از آنها اکنون مسلح هستند.
با این حال، نفرت امروز بسیار بدتر از ۳۰ سال پیش دانسته میشود. در دوران رابین، خصومت متوجه همه عربها نبود؛ اصطلاح بهکاررفته «ضدصهیونیستها» بود، نه «حامیان تروریسم». اما امروز واژه «تروریستها» برای محکوم کردن یک گروه کامل به کار میرود - هر ۱۹ عضو عرب کنست و همه کسانی که به آنها رأی دادند. حدود ۸۴۰ هزار شهروند عرب رژیم صهیونیستی به فهرست مشترک رأی دادند.
در میان جناح راست، ذهنیتی وجود دارد که ممکن است برخی را به حذف نمایندگان کنست مانند منصور عباس، یوسف جبارین یا احمد الطیبی سوق دهد؛ افرادی که با توجه به نداشتن حفاظت شینبت در خطر جدی قرار دارند. اما به گفته مرون راپوپورت، مفسر باسابقه، هدف یهودی محتملتر است، زیرا ذهنیت جناح راست برای دشمنان خود «آزمون» میسازد. راپوپورت گفت: «از نگاه آنها یک عرب فقط یک عرب است - همینطور به دنیا آمده و کار زیادی نمیتوان کرد - اما یهودیای که به عربها دست دراز کند، خائن است.»
این موضوع بهویژه درباره رئیس پیشین ستاد ارتش مانند آیزنکوت صدق میکند؛ ژنرالی که انتظار میرود با عربها بجنگد، اما ناگهان به آنها روی آورده و حتی حاضر است آنها را بهعنوان شرکای سیاسی مشروع به رسمیت بشناسد. در نتیجه، او میتواند به هدف اصلی تبدیل شود. جناح راست سرشار از خشم است و احساس میکند از سوی کسانی که با عربها همکاری میکنند، مورد خیانت قرار گرفته است.
منبع: www.middleeasteye.net

دانشجویان و کارگران فرانسه در دومین اعتصاب سراسری علیه دولت








