ساترا در شبکه نمایش خانگی؛ تنظیمگر مؤثر یا عامل حاشیهها؟
یادداشتی به قلم محمد اشعری عملکرد یک سال گذشته ساترا در شبکه نمایش خانگی را بررسی کرده و این پرسش را مطرح میکند که آیا این نهاد نقش تنظیمگر مؤثر را ایفا کرده یا به عامل افزایش حاشیهها تبدیل شده است.

به گزارش تبریز فوری به نقل از عصر ایران، شرایط یک سال گذشته شبکه نمایش خانگی نشان داده است که ساترا نهتنها نتوانسته نقش تنظیمگر مؤثر و تسهیلگر خود را بهدرستی ایفا کند، بلکه در مواردی به عاملی برای ایجاد حاشیههای بیشتر تبدیل شده است.
به گزارش عصر ایران، این یادداشت به قلم محمد اشعری به مشکلاتی پرداخته که برای سریالهای نمایش خانگی در یک سال گذشته رخ داده است.
توقیفها و احضارها در یک سال گذشته
«یل» از فیلمنت توقیف شده، کارگردان «سرخ و سیاه» از فیلیمو احضار شده، «بامداد خمار» از شیدا توقیف شده و «شفرونی» و «کوری» هم مدتی توقیف شدهاند. در این یادداشت تأکید شده فارغ از قضاوت درباره هرکدام از این تصمیمها و موافقت یا مخالفت با اصل توقیف یا احضار، نکته روشن این است که در عمل، بخش قابل توجهی از مواجهه با مسائل و تخلفات احتمالی تولیدات نمایش خانگی، نه از مسیر یک نظام تنظیمگری شفاف و پیشبینیپذیر، بلکه از طریق مداخلات قضایی و انتظامی حلوفصل میشود.
پرسش از فلسفه نظارت پیشینی
در این یادداشت این پرسش مطرح شده که اگر قرار است در نهایت دستگاه قضایی درباره موارد تخلف و جرم ورود کند، اگر قرار است اختلافها و مسائل مربوط به انتشار یک اثر در همین مسیر پیگیری شود و اگر مسئولیت اصلی در برابر محتوای منتشرشده عملا بر عهده صاحبان سکو و تولیدکنندگان قرار بگیرد، پس فلسفه وجودی نظارت پیشینی و وجود نهادی به اسم ساترا چیست. نویسنده میپرسد ساترا قرار است دقیقا کدام خلأ را پر کند که بدون حضور آن، امکان تولید، انتشار و نظارت بر محتوا وجود ندارد.
در ادامه آمده است که بهترین حالت برای اداره شبکه نمایش خانگی، سپردن مسئولیت تولید و انتشار به خود پلتفرمها و تولیدکنندگان و اعمال نظارت پسینی توسط دستگاه قضایی یا ضابطان تخصصی در صورت بروز جرم است؛ الگویی که به نوشته نویسنده، در پیشرفتهترین کشورهای دنیا هم رخ میدهد و با توجه به حجم تولید و شکل ارائه، ایدهای قابل قبول و قابل اجراست و آنچه در یک سال گذشته عملا شاهدش بودهایم، تا حد زیادی همین الگو بوده است.
تنظیمگری، ساختار و مسئله رقابت
نویسنده معتقد است ساترا در کنار این فرایند حضور داشته، اما نهتنها نتوانسته نقش تنظیمگر مؤثر و تسهیلگر خود را بهدرستی ایفا کند، بلکه در مواردی به عاملی برای ایجاد حاشیههای بیشتر، نامهنگاریهای پرسروصداتر و شکایتهای دردسرسازتر تبدیل شده است. به باور او، در این یک سال نشانه روشنی که اثبات کند حضور نهاد تنظیمگر با شکل و شمایل فعلی برای اکوسیستم نمایش خانگی فایدهای داشته، دیده نمیشود.
در این یادداشت پرسیده شده اگر قرار است تولیدکننده و پلتفرم مسئولیت محتوای منتشرشده را بپذیرند، به دادگاه بروند، بازجویی شوند، یا برای هر تولید خود توقیف و تنبیه شوند، ساترا چه ارزش افزودهای به این چرخه اضافه میکند و آیا به کاهش اختلافها و مناقشات کمک کرده یا توانسته قواعد روشن، باثبات و قابل پیشبینی برای فعالیت سکوها ایجاد کند یا خود به یکی دیگر از نقاط تنش در این صنعت تبدیل شده است.
به نوشته نویسنده، مسئله فقط عملکرد یک مدیر یا تصمیمهای مقطعی یک نهاد نیست و اشکال را باید در ساختار و فلسفه تنظیمگری ساترا هم جستوجو کرد. بیقانونی ساترا، تشریفاتی بودن شوراهای آن، بهویژه در مقایسه با شوراهای وزارت ارشاد که دستکم از سازوکارهای شناختهشدهتر و جایگاه حقوقی روشنتری برخوردارند، و جنبه رقابت پررنگ صداوسیما با پلتفرمهای نمایش خانگی، از جمله عواملی دانسته شدهاند که در تشدید فضای پرحاشیه این صنعت نقش داشتهاند.
در این یادداشت آمده است تنظیمگری زمانی معنا پیدا میکند که نهاد تنظیمگر از استقلال، بیطرفی، اختیارات مشخص و سازوکارهای پاسخگویی برخوردار باشد و در غیر این صورت، مرز میان تنظیمگری و رقابت مخدوش میشود و تصمیمهای نهاد ناظر، به جای ایجاد اطمینان و امنیت حرفهای، به عاملی برای افزایش نگرانی و بیاعتمادی تبدیل خواهد شد.
نظارت پسینی و مسئولیت پلتفرمها
شبکه نمایش خانگی برای رشد به قواعد روشن، امنیت سرمایهگذاری، استقلال حرفهای و نظارت قانونی نیاز دارد؛ نه به نهادی که حضورش بیش از آنکه به تنظیمگری منجر شود، خود بخشی از مسئله باشد. نویسنده مینویسد شاید مهمترین پرسش امروز این نباشد که ساترا چگونه باید اصلاح شود، بلکه این باشد که آیا اساسا با شکل فعلی حکمرانی فرهنگی، وجود چنین نهادی ضرورتی دارد.
در تکمله این یادداشت تصریح شده سپردن مسئولیت به تولیدکننده و پلتفرم به معنای رها کردن بازار محتوا یا نادیده گرفتن حقوق مخاطب نیست. به باور نویسنده، نظارت پسینی زمانی میتواند کارآمد باشد که قانون روشن، مسئولیت مشخص و ضمانت اجرای متناسب وجود داشته باشد؛ تولیدکننده باید بداند مسئول محتوایی است که تولید میکند و پلتفرم نیز باید مسئولیت انتشار آن را بپذیرد و در مقابل، دستگاه قضایی و ضابطان تخصصی و بیطرف باید در صورت وقوع جرم و با استناد به قوانین مشخص وارد عمل شوند؛ نه اینکه هر اختلاف سلیقه به مسئلهای برای توقف تولید و انتشار تبدیل شود.
منبع: www.asriran.com

اختصاص ۸۰ میلیارد تومان تسهیلات به صنایعدستی ورامین






