کندن موی بینی چه خطری دارد؟ توصیه به کوتاه کردن آن

به گزارش دنیای اقتصاد، متخصصان گوش، حلق و بینی در کلینیک کلیولند می‌گویند موهای بینی مانند یک فیلتر طبیعی عمل می‌کنند و می‌توانند گردوغبار، گرده گیاهان و برخی ذرات موجود در هوای تنفسی را پیش از رسیدن به بخش‌های عمیق‌تر دستگاه تنفسی به دام بیندازند.

این موها همراه با لایه‌ای از مخاط داخل بینی، ذرات مختلف را به خود جذب می‌کنند و در نهایت این ذرات از طریق عطسه، تخلیه بینی یا بلع از بدن خارج می‌شوند.

آسیب فولیکول با کندن و موم انداختن

متخصصان کلینیک کلیولند هشدار می‌دهند که کندن موهای بینی با موچین یا استفاده از روش‌هایی مانند موم، می‌تواند به فولیکول مو و پوست حساس داخل بینی آسیب بزند. این آسیب احتمال ایجاد موی زیرپوستی و عفونت را افزایش می‌دهد.

آکادمی پوست آمریکا نیز کندن یا موم انداختن مو را از عواملی می‌داند که می‌توانند به فولیکول مو آسیب زده و زمینه فولیکولیت، یعنی التهاب یا عفونت فولیکول مو، را ایجاد کنند.

وستیبولیت بینی و علائم آن

التهاب یا عفونت فولیکول‌های مو در بخش ابتدایی بینی می‌تواند به وضعیتی مانند «وستیبولیت بینی» منجر شود؛ عارضه‌ای که ممکن است با درد، قرمزی، تورم، زخم یا ایجاد برجستگی در داخل بینی همراه باشد.

روش کم‌خطرتر و زمان مراجعه به پزشک

اگر موهای بینی بیش از حد بلند شده‌اند و از سوراخ بینی بیرون می‌زنند، متخصصان توصیه می‌کنند به جای کندن آنها، فقط بخش قابل مشاهده مو کوتاه شود. استفاده از موزر یا تریمر مخصوص بینی یا قیچی کوچک با نوک گرد می‌تواند گزینه مناسب‌تری باشد.

هدف این نیست که تمام موهای داخل بینی از بین برود؛ بلکه بهتر است تنها موهای اضافی و قابل مشاهده کوتاه شوند تا عملکرد طبیعی آنها تا حد امکان حفظ شود.

اگر پس از دستکاری یا کندن موی بینی، درد و قرمزی افزایش پیدا کرد، داخل بینی دچار تورم شد، ترشح چرکی یا زخم ایجاد شد یا علائم عفونت گسترش پیدا کرد، مراجعه به پزشک ضروری است. مایو کلینیک نیز در صورت افزایش ناگهانی درد یا قرمزی، تب و علائم گسترش عفونت، مراجعه فوری پزشکی را توصیه می‌کند.

در مجموع، بلند بودن موی بینی معمولاً یک مسئله زیبایی است و به‌خودی‌خود مشکل پزشکی محسوب نمی‌شود؛ اما کندن موی بینی از ریشه می‌تواند خطر تحریک، موی زیرپوستی و عفونت را افزایش دهد. به همین دلیل، کوتاه کردن بخش بیرون‌زده مو، روش کم‌خطرتری نسبت به کندن یا موم انداختن آن است.