زرگر: توقف حملات آمریکا تغییر راهبرد نیست
علیاصغر زرگر، تحلیلگر سیاست خارجی میگوید توقف حملات نظامی آمریکا علیه ایران به معنای تغییر اهداف واشنگتن نیست. به گفته او، آمریکا ابزار فشار را به محاصره دریایی و تحریم اقتصادی تغییر داده و اختلاف بر سر چارچوب توافق باقی است.

به گزارش تبریز فوری به نقل از ایسنا، علیاصغر زرگر، کارشناس و تحلیلگر سیاست خارجی میگوید توقف فعلی حملات نظامی آمریکا علیه ایران به معنای تغییر اهداف واشنگتن نیست و آنچه رخ داده تغییر ابزار فشار است. این اظهارات در گفتوگویی مطرح شده که به گزارش ایسنا به نقل از فرارو منتشر شده است.
در شرایطی که دونالد ترامپ فعلا از انجام حملات نظامی تازه علیه ایران عقبنشینی کرده و همزمان بر ادامه فشارهای اقتصادی و محاصره دریایی تاکید دارد، این پرسش مطرح است که آیا واشنگتن واقعا به دنبال پایان دادن به تنشها و دستیابی به توافقی تازه با تهران است یا توقف موقت گزینه نظامی را باید بخشی از راهبرد فشار برای گرفتن امتیازهای بیشتر دانست. به گفته زرگر، تحرکات دیپلماتیک کشورهای منطقه برای جلوگیری از بازگشت جنگ، بار دیگر احتمال مذاکره میان دو کشور را مطرح کرده است، هرچند اختلاف بر سر شروط توافق و ترتیب اجرای تعهدات همچنان پابرجاست.
عقبنشینی نظامی به معنای تغییر راهبرد نیست
زرگر با اشاره به اینکه آمریکا هنوز از اهداف اولیه خود در تقابل با ایران عقبنشینی نکرده است، گفت: «به نظر میرسد واشنگتن همچنان همان اهدافی را دنبال میکند که پیش از این در چارچوب فشار نظامی و سیاسی علیه ایران مطرح کرده بود. مسئله اصلی آمریکا وادار کردن ایران به پذیرش خواستههای خود است و در واقع، واشنگتن میخواهد از طریق ترکیبی از فشارهای اقتصادی، سیاسی و نظامی، تهران را به سمت نوعی تسلیم در برابر مطالبات خود سوق دهد. به همین دلیل، نباید توقف فعلی حملات نظامی را به معنای تغییر رویکرد آمریکا تلقی کرد. این کشور همچنان محاصره دریایی و تحریمهای اقتصادی را ادامه میدهد و تلاش میکند محدودیتهای بیشتری بر روابط تجاری و ارتباطات زمینی ایران با کشورهای همسایه اعمال کند.»
وی افزود: «حتی در حال رایزنی با برخی کشورها برای افزایش فشار بر مبادلات تجاری ایران است. در کنار این اقدامات، آمادگیهای نظامی و تهدیدهای واشنگتن نیز همچنان حفظ شده و گاهی شاهد حملات محدود به برخی اهداف در جنوب ایران، از جمله قشم و بندرعباس، هستیم. بنابراین، آنچه اکنون اتفاق افتاده بیشتر به معنای تغییر ابزار فشار است تا کنار گذاشتن اهداف قبلی. آمریکا ممکن است در مقطع فعلی تمایلی به آغاز یک جنگ گسترده نداشته باشد، اما همچنان تلاش میکند از طریق فشار اقتصادی و محدود کردن مسیرهای ارتباطی ایران، هزینههای بیشتری به کشور تحمیل کند.»
فشار افکار عمومی و تلاشهای میانجیگرانه
این تحلیلگر سیاست خارجی درباره دلایل توقف حملات نظامی آمریکا گفت: «یکی از عوامل موثر در این تصمیم، شرایط داخلی ایالات متحده و وضعیت افکار عمومی این کشور است. دولت ترامپ با مخالفتهایی در داخل آمریکا نسبت به ادامه جنگ مواجه است و تحولات سیاسی و انتخاباتی اخیر و شکست جمهوریخواهان در برابر دموکراتها نیز بر فضای سیاسی واشنگتن تاثیر گذاشته است. بخشی از افکار عمومی آمریکا با ادامه جنگ علیه ایران و همراهی نظامی با اسرائیل موافق نیستند و این مسئله برای دولت ترامپ هزینه سیاسی ایجاد میکند. علاوه بر این، تبعات اقتصادی جنگ نیز قابل چشمپوشی نیست. درگیری نظامی در منطقه تنها به ایران و آمریکا محدود نمیشود و آثار آن میتواند اقتصاد جهانی را نیز تحت تاثیر قرار دهد. افزایش هزینههای اقتصادی و نگرانی از گسترش بحران در منطقه، عواملی هستند که دولت آمریکا ناچار است در محاسبات خود در نظر بگیرد.»
وی با اشاره به تحرکات دیپلماتیک برای جلوگیری از آغاز مجدد جنگ گفت برخی کشورهای منطقه از جمله قطر، ترکیه و پاکستان تلاش میکنند از طریق میانجیگری و انتقال پیامها، زمینه جلوگیری از یک درگیری تازه را فراهم کنند. به گفته او، این کشورها میدانند که بازگشت جنگ میتواند منطقه را با بحران گستردهتری مواجه کند و به همین دلیل تلاش دارند امکان دستیابی به نوعی مصالحه میان تهران و واشنگتن را فراهم کنند. وی افزود چین و روسیه نیز تحولات را دنبال میکنند و رایزنیهای دیپلماتیک در سطح بینالمللی ادامه دارد، اما این عوامل به معنای آن نیست که اختلافات اصلی میان ایران و آمریکا حل شده یا دو طرف به توافق نزدیک شدهاند.
اختلاف بر سر چارچوب توافق و ادامه محاصره اقتصادی
این کارشناس مسائل سیاست خارجی با تاکید بر اینکه مسئله اصلی همچنان اختلاف بر سر ماهیت و چارچوب توافق احتمالی است، گفت آمریکاییها هنوز حاضر نیستند شرایط و مطالبات ایران را بپذیرند و میخواهند مذاکرات در چارچوب اولویتها و خواستههای خودشان پیش برود. به گفته وی، یکی از مهمترین این اولویتها، حلوفصل پرونده هستهای ایران است و به نظر میرسد واشنگتن ترجیح میدهد ابتدا درباره این موضوع به توافق برسد و سپس سایر مسائل را در دستور کار قرار دهد.
وی تاکید کرد مسئله مهم این است که دو طرف درباره ترتیب اجرای تعهدات به تفاهم برسند؛ برای مثال، آیا آمریکا ابتدا باید محاصره دریایی را متوقف کند و منابع مالی ایران را آزاد سازد و سپس مذاکرات درباره تحریمها و سایر اختلافات آغاز شود، یا واشنگتن انتظار دارد ایران ابتدا درباره پرونده هستهای امتیازهایی بدهد و بعد از آن موضوعات دیگر بررسی شوند. به گفته او، آمریکا تمایل دارد مذاکرات را به شکلی مرحلهای پیش ببرد و ابتدا پرونده هستهای را در اولویت قرار دهد، اما مشخص نیست ایران تا چه اندازه با چنین ترتیبی موافقت کند، زیرا از نگاه تهران مسائل اقتصادی، تحریمها و محدودیتهای دریایی نیز بخشی از موضوعات اصلی هرگونه توافق هستند.
این تحلیلگر سیاست خارجی تاکید کرد آنچه از رفتار فعلی واشنگتن میتوان برداشت کرد این است که آمریکا فعلا قصد ندارد وارد یک جنگ نظامی گسترده دیگر شود، اما این به معنای کنار گذاشتن سیاست فشار نیست و واشنگتن همچنان محاصره دریایی، تحریمهای اقتصادی و محدودیتهای تجاری را دنبال میکند تا با افزایش فشارهای اقتصادی، شرایطی ایجاد شود که ایران در مذاکرات حاضر به پذیرش مطالبات بیشتری شود.
منبع: www.isna.ir

هاآرتص: تلآویو به تعهدات کمکرسانی به غزه عمل نکرده است





