تأخیر در پرداخت مطالبات گندمکاران و کسورات غیرشفاف
گندمکاران کشور، بهویژه در استان کردستان، در پایان فصل برداشت با تأخیر چندماهه در پرداخت مطالبات و کسورات از هر کیلوگرم گندم مواجهاند.

به گزارش تبریز فوری به نقل از تابناک، کشاورزی شغلی نیست که بتوان رنج و زحمت آن را در چند عدد و رقم خلاصه کرد. گندمکاران ماهها با هزینههای سنگین، نگرانیهای اقلیمی، کمبود نهاده و دشواریهای تولید دستوپنجه نرم میکنند تا محصولی را برداشت کنند که امنیت غذایی کشور به آن وابسته است؛ اما بسیاری از آنها در پایان این مسیر بهجای تسویه بهموقع مطالبات، با انتظارهای طولانی و پرداختهای قطرهچکانی مواجه میشوند.
هر سال با پایان فصل برداشت گندم، انتظار طبیعی کشاورزان دریافت بهای محصول در زمان مناسب است؛ اما ظاهراً در نظام پرداخت مطالبات گندمکاران این انتظار بهسادگی محقق نمیشود. دولت پرداخت پول گندم را به چند مرحله تقسیم میکند و تسویه بخش قابل توجهی از مطالبات تا میانههای پاییز به طول میانجامد. این یعنی کشاورزی که از بهار تا تابستان برای تولید محصول زحمت کشیده، باید ماهها برای دریافت دسترنج خود منتظر بماند؛ آن هم در شرایطی که هزینههای تولید، بدهیهای بانکی، مخارج زندگی و تعهدات مالی او متوقف نمیشوند.
کسورات از هر کیلوگرم گندم
ماجرا به تأخیر در پرداختها ختم نمیشود. بر اساس اطلاعات مطرحشده درباره تسویه مطالبات امسال، از هر کیلوگرم گندم مبلغ یکهزار و ۴۷۱ تومان کسر شده است؛ رقمی که در کنار کسر ۷۰۰ تومان بابت بیمه به ازای هر کیلوگرم، پرسشهای جدی درباره نحوه محاسبه و مبنای قانونی این کسورات ایجاد میکند.
وقتی دولت پیش از فصل برداشت نرخ خرید تضمینی گندم را تعیین و اعلام میکند و کشاورز نیز بر همان اساس برنامهریزی میکند، با چه توجیهی باید در زمان تسویه با کسوراتی مواجه شود که از جزئیات و مبنای آنها اطلاعرسانی شفاف و روشنی صورت نگرفته است؟ اگر این مبالغ بر اساس مصوبات و تعهدات قانونی کسر شدهاند، وزارت جهاد کشاورزی باید مستندات، مبنای محاسبه و نحوه اعمال آنها را بهصورت شفاف برای کشاورزان توضیح دهد. اما اگر این کسورات خارج از تعهدات اعلامشده یا بدون اطلاعرسانی کافی اعمال شده باشند، موضوع نیازمند پاسخگویی جدی است.
کردستان؛ آخرین ایستگاه پرداخت مطالبات
در این میان، وضعیت کشاورزان استان کردستان بهمراتب نگرانکنندهتر است. کردستان یکی از استانهای مهم تولیدکننده گندم کشور است و بخش قابل توجهی از اقتصاد روستاها و معیشت خانوارهای آن به کشاورزی وابسته است؛ با این حال، تجربه سالهای گذشته نشان میدهد که پرداخت مطالبات گندمکاران این استان معمولاً در زمره آخرین پرداختهای دولت قرار میگیرد.
این تأخیر برای کشاورز کردستانی صرفاً به معنای چند ماه انتظار برای دریافت پول نیست؛ بلکه درست در حساسترین مقطع فعالیت کشاورزی، یعنی آغاز فصل کشت پاییزه، او را با مشکل جدی نقدینگی مواجه میکند. کشاورزی که باید در پاییز برای خرید بذر، کود، سم و سایر نهادههای مورد نیاز فصل جدید اقدام کند، هنوز پول محصول فصل قبل خود را بهطور کامل دریافت نکرده است. در چنین شرایطی یا باید با بدهی و قرض، هزینههای کشت را تأمین کند یا بخشی از برنامه تولید خود را تحت تأثیر کمبود منابع مالی قرار دهد. اینجاست که تأخیر در پرداخت مطالبات، از یک مشکل اداری و مالی فراتر میرود و مستقیماً بر تولید سال آینده و امنیت غذایی کشور اثر میگذارد.
شعار حمایت و پاسخگویی
مسئولان وزارت جهاد کشاورزی بارها از حمایت از تولید داخلی، تقویت کشاورزی و ضرورت حفظ انگیزه تولیدکنندگان سخن گفتهاند؛ اما حمایت از کشاورز فقط به اعلام نرخ خرید تضمینی و صدور بخشنامه محدود نمیشود. حمایت واقعی زمانی معنا پیدا میکند که کشاورز بهای محصول خود را در موعد مقرر دریافت کند، با کسورات غیرشفاف مواجه نشود و برای تأمین هزینههای فصل بعد، مجبور به استقراض و تحمل فشارهای مالی نباشد.
نمیتوان از یک سو کشاورز را به افزایش تولید و خودکفایی دعوت کرد و از سوی دیگر، مطالبات او را ماهها به تأخیر انداخت و هنگام پرداخت نیز مبالغی از دسترنجش کسر کرد، بدون آنکه توضیحات شفاف و قانعکنندهای در اختیارش قرار گیرد.
اکنون چند پرسش جدی پیش روی وزارت جهاد کشاورزی و مجموعه دستگاههای مسئول قرار دارد: چرا پرداخت مطالبات گندمکاران هر سال تا میانههای پاییز به تأخیر میافتد؟ چرا کشاورزان استان کردستان باید در زمره آخرین دریافتکنندگان مطالبات گندم باشند؟ مبنای قانونی و محاسباتی کسر یکهزار و ۴۷۱ تومان از هر کیلوگرم گندم چیست؟ کسر ۷۰۰ تومان بابت بیمه بر اساس چه سازوکاری انجام شده و این بیمه دقیقاً چه خدمات و پوششی برای کشاورز فراهم میکند؟ چه کسی پاسخگوی خسارتهای ناشی از تأخیر در پرداخت مطالبات و دشواری تأمین نهادههای فصل کشت است؟
گندمکاران نه صدقه میخواهند و نه امتیاز ویژه؛ آنها فقط خواهان دریافت بهموقع پول محصولی هستند که با ماهها تلاش و هزینه تولید کردهاند. دولت اگر واقعاً به دنبال حمایت از کشاورزی و تحقق خودکفایی است، باید پیش از هر چیز به تعهدات خود در قبال تولیدکنندگان عمل کند. نمیتوان از کشاورز انتظار داشت بار سنگین امنیت غذایی کشور را به دوش بکشد، اما در زمان پرداخت بهای محصول، او را در انتهای صف انتظار قرار داد. کشاورز گندم را با زحمت تولید میکند؛ دولت نباید با تأخیر و کسورات غیرشفاف، انگیزه تولید را از او بگیرد.
منبع: tabnak.ir

اعمال محدودیتهای برق از ابتدای آذرماه؛ اطلاعیه توانیر





