بازنگری در دکترین هستهای ایران در سایه تهدیدهای جدید
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه، منطق موافقان تغییر دکترین هستهای را قوی دانسته و بحث بازنگری را به بالاترین سطوح حاکمیت کشانده است؛ در شرایطی که حمله به تأسیسات هستهای ایران کارآمدی چارچوبهای موجود را زیر سؤال برده است.

به گزارش تبریز فوری به نقل از تابناک، اظهارات اخیر عباس عراقچی، وزیر امور خارجه کشورمان، درباره منطق قوی موافقان تغییر دکترین هستهای را نمیتوان یک موضعگیری معمولی دانست. وی به صراحت تأکید کرده است که نباید استدلال طرفداران بازنگری را سست تلقی کرد.
این سخنان در شرایطی مطرح میشود که تجربه حمله به تأسیسات هستهای ایران، سؤالات جدی درباره کارآمدی چارچوبهای موجود ایجاد کرده است. وقتی عضویت در پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای، نظارتهای آژانس و پایبندی به مقررات بینالمللی نتوانسته مانع تعرض به تأسیسات کشور شود، طبیعی است که بخشی از جامعه کارشناسی بپرسد آیا دکترین فعلی برای شرایط جدید امنیتی همچنان کفایت دارد؟
بازنگری بر اساس تهدیدهای واقعی
واقعیت این است که دکترین دفاعی و هستهای هر کشور باید بر اساس تهدیدهای واقعی، تجربههای بهدستآمده و تحولات محیط امنیتی بازنگری شود. نمیتوان با تکیه بر فرضهایی که در عمل کارآمدی خود را از دست دادهاند، برای آینده امنیت کشور تصمیم گرفت.
اگر قرار است پایبندی به تعهدات بینالمللی ادامه یابد، باید روشن باشد که این تعهدات چه تضمینی برای امنیت و مصونیت تأسیسات کشور فراهم میکنند و در صورت نقض آنها، چه ابزار مؤثری برای جلوگیری از تکرار تعرض وجود دارد.
بازدارندگی و هزینه اقدام علیه ایران
بازدارندگی زمانی معنا پیدا میکند که طرف مقابل هزینه اقدام علیه ایران را واقعی و قابل محاسبه بداند. بحث درباره تغییر دکترین هستهای ایران به بالاترین سطوح حاکمیت رسیده است؛ خروج از NPT نخستین گام خواهد بود؟
البته تغییر دکترین هستهای تصمیمی ساده و بدون هزینه نیست؛ همانطور که عراقچی نیز به پیامدهای مهم چنین تصمیمی اشاره کرده و از مخالفت روسیه و چین با آن سخن گفته است. اما سنگینی هزینههای احتمالی نباید به معنای ممنوع شدن اصل بحث باشد.
بررسی همه گزینهها در فضای کارشناسی
اتفاقاً باید همه گزینهها، پیامدها، فرصتها و مخاطرات آنها در فضایی کارشناسی و به دور از شعارزدگی بررسی شوند. مهم آن است که امنیت کشور و منافع ملی، معیار اصلی تصمیمگیری باشد؛ نه ملاحظات سیاسی مقطعی و نه ترس از طرح پرسشهای دشوار.
امروز مطالبه بازنگری در دکترین هستهای را نمیتوان به یک خواسته جناحی یا احساسی تقلیل داد. این مطالبه از یک پرسش اساسی سرچشمه میگیرد: اگر چارچوب موجود نتوانسته از تأسیسات کشور در برابر حمله محافظت کند، چه تضمینی وجود دارد که در آینده بتواند؟ پاسخ به این پرسش با تکرار مواضع گذشته ممکن نیست.
کشور به یک ارزیابی واقعبینانه، شجاعانه و مبتنی بر منافع ملی نیاز دارد؛ ارزیابیای که بتواند میان حفظ حقوق هستهای، تعهدات بینالمللی و ضرورت ایجاد بازدارندگی مؤثر، توازن برقرار کند.
منبع: tabnak.ir

جنگ سایبری فراتر از موشک؛ قدرت پنهان ایران






