بازسازی انستیتو پاستور ایران؛ ضرورت راهبردی برای امنیت سلامت کشور
دکتر احسان مصطفوی، رئیس انستیتو پاستور ایران، از آسیبدیدن ساختمان مرکزی این مؤسسه در خیابان پاستور تهران و خسارت حدود چهار هزار میلیارد تومانی خبر داد و بازسازی آن را ضرورتی راهبردی دانست.

به گزارش ایسنا به نقل از وبدا، دکتر احسان مصطفوی در یک برنامه تلویزیونی با اشاره به آسیبدیدن ساختمان مرکزی انستیتو پاستور ایران در خیابان پاستور تهران گفت: این مجموعه پیش از آسیبدیدن، میزبان ۱۳ آزمایشگاه مرجع کشوری، سه آزمایشگاه همکار مرجع، هشت آزمایشگاه فعال در حوزه بهداشت و بیماریهای واگیر، دو مرکز همکار سازمان جهانی بهداشت، چهار بانک ملی سلولی و میکروبی، ۲۳ بخش تحقیقاتی، سه مرکز تحقیقاتی و سه شبکه تحقیقاتی بیماریها بود. بنابراین خسارت واردشده صرفاً به چند ساختمان محدود نیست بلکه بخش مهمی از زیرساختهای تشخیصی و پژوهشی کشور را تحت تأثیر قرار داده است.
بازگشت کارکنان با اجرای فاز نخست بازسازی
رئیس انستیتو پاستور ایران با اشاره به برنامه بازسازی این مؤسسه اظهارکرد: از مجموع ۲۳ هزار مترمربع فضای آسیبدیده، حدود ۱۸ هزار مترمربع آسیب کمتری دیده بود و امکان بازسازی سریعتر آن وجود داشت. به همین دلیل، این بخشها در اولویت فاز نخست بازسازی قرار گرفتند. حدود ۵۰۰۰ مترمربع باقیمانده نیز به دلیل تخریب بخشی از ساختمانها، آسیب سازهای یا نیاز به بازسازی اساسی، در فاز دوم قرار دارند.
وی ادامه داد: عملیات بازسازی فاز نخست از اوایل تیرماه آغاز شد و با تلاش مجموعه فنی و حمایت افراد و نهادهای همراه، از نیمه مهرماه شرایط لازم برای بازگشت تمامی همکاران به ساختمان مرکزی فراهم شد. البته این بازگشت با ادغام ۱۰ بخش تحقیقاتی، استفاده مشترک از برخی فضاها و غیرفعالماندن تعدادی از واحدها امکانپذیر شد. بنابراین اگرچه فعالیتها تا حدی از سر گرفته شدهاند، شرایط هنوز با وضعیت پیش از حادثه فاصله دارد و مسیر بازسازی همچنان ادامه دارد.
مصطفوی میزان خسارات واردشده به انستیتو پاستور ایران را بر اساس ارزیابی کارشناسی رسمی دادگستری حدود چهار هزار میلیارد تومان اعلام کرد و گفت: بخش عمده این خسارت، معادل حدود ۲.۳ همت، مربوط به تجهیزات است. تاکنون تمرکز اصلی بر تعمیر و بازسازی ساختمانهایی بوده که آسیب کمتری دیدهاند و هنوز فرایند قابل توجهی در زمینه تعمیر یا تأمین تجهیزات آغاز نشده است. بازسازی ساختمانهای با آسیب بیشتر و تأمین تجهیزات مورد نیاز، به منابع مالی قابل توجهی نیاز دارد.
وی توضیح داد: فعالیتهای تحقیقاتی و تشخیصی عمدتاً در ساختمان مرکزی تهران متمرکز است و فعالیتهای آموزشی و فناورانه نیز در این مجموعه انجام میشود، در حالی که مجتمع تولیدی انستیتو پاستور ایران در کرج قرار دارد و فعالیتهای تولید واکسن در آنجا انجام میشود که در جریان حوادث اخیر آسیب ندیده است.
مؤسسهای وقفی با جایگاه ملی و بینالمللی
رئیس انستیتو پاستور ایران با اشاره به ماهیت حقوقی و تاریخی این مؤسسه گفت: انستیتو پاستور ایران یک مؤسسه وقفی است و ساختمان فعلی آن در سال ۱۳۰۳ توسط مرحوم عبدالحسین میرزا فرمانفرما وقف شده است. این مؤسسه در عین برخورداری از چنین پیشینهای، زیرمجموعه وزارت بهداشت و یک مؤسسه دولتی محسوب میشود.
وی افزود: با توجه به این ویژگیها، برای تأمین منابع بازسازی، علاوه بر ظرفیتهای دولتی، بر جلب مشارکت بخش غیردولتی و مسئولیت اجتماعی بانکها و شرکتها نیز تمرکز شده است. از سوی دیگر، انستیتو پاستور ایران تنها یک ظرفیت ملی نیست بلکه به دلیل برخورداری از دو مرکز همکار سازمان جهانی بهداشت و عضویت فعال در شبکه بینالمللی انستیتو پاستور، جایگاه بینالمللی نیز دارد. به همین دلیل پیگیری جذب حمایتهای بینالمللی نیز در دستور کار قرار گرفته است.
مصطفوی با اشاره به حمایتهای صورتگرفته اظهارکرد: بخش عمده کمکهای جذبشده برای بازسازی تاکنون از منابع غیردولتی و در قالب مسئولیت اجتماعی بانکها و شرکتها بوده است. بانک سامان از روزهای ابتدایی اعلام آمادگی کرد و با استقرار مجموعههای عملیاتی خود در محل، در فرایند بازسازی مشارکت داشت. همچنین دو هلدینگ بزرگ کشور نیز به این امر کمک کردهاند.
وی تأکید کرد: با وجود این حمایتها، مجموع منابع نقدی جذبشده تاکنون کمتر از پنج درصد برآورد خسارتهاست. با این حال، همین منابع نقش مهمی در بازگرداندن حداقل ظرفیت عملیاتی مجموعه داشتهاند. همچنین پیشنهادهایی برای جذب منابع از سازمان جهانی بهداشت ارسال شده و پیگیری مراحل نهایی آن در حال انجام است.
رئیس انستیتو پاستور ایران گفت: در ساختمان مرکزی تهران حدود ۵۵۰ نفر از کارکنان، شامل اعضای هیئت علمی و کارکنان غیرهیئت علمی مشغول فعالیت بودند که حدود ۱۲۵ نفر از آنان عضو هیئت علمی هستند. علاوه بر این حدود ۱۰۰ دانشجوی انستیتو پاستور و ۳۰۰ دانشجو از سایر دانشگاهها در این مجموعه فعالیتهای آموزشی و پایاننامهای عمدتاً در مقطع دکترای تخصصی داشتند.
وی افزود: حدود ۴۰۰ نفر نیز بهعنوان همکار طرحهای تحقیقاتی در پروژههای علمی مجموعه فعالیت میکردند. در مجموع، حدود ۱۵۰۰ نفر از کارکنان، دانشجویان و همکاران علمی و پژوهشی بهطور مستقیم با فعالیتهای این مجموعه ارتباط داشتند.
نقش راهبردی در تشخیص بیماریها و تولید واکسن
مصطفوی با تأکید بر نقش انستیتو پاستور ایران در ارتقای امنیت سلامت جامعه گفت: فعالیتهای این مؤسسه از گذشته تاکنون و در آینده در راستای حفاظت از سلامت مردم بوده است. میتوان گفت انستیتو پاستور بخشی از مسئولیت تأمین «آرامش زیستی» جامعه را بر عهده دارد؛ ظرفیتی که اهمیت آن زمانی بیشتر آشکار میشود که با یک بحران یا تهدید زیستی مواجه شویم.
وی دو ظرفیت اصلی انستیتو پاستور ایران برای نظام سلامت کشور را تشخیص بیماریها و تولید واکسن دانست و اظهار کرد: در حوزه تشخیص، آزمایشگاههای تخصصی و مرجع این مؤسسه میتوانند در صورت بروز بیماریهای نوپدید، همهگیریها و بحرانهای زیستی، بهسرعت ظرفیت تشخیصی مورد نیاز کشور را ایجاد کنند.
مصطفوی با اشاره به تجربه همهگیری کرونا گفت: در صورت نبود ظرفیتهای تشخیصی انستیتو پاستور، کشور ممکن بود برای راهاندازی نظام تشخیص بیماری با تأخیر بیشتری مواجه شود. همچنین تولید واکسن پاستوکووَک در دوران کرونا یکی از نمونههای نقشآفرینی این مؤسسه در تأمین نیازهای کشور بود.
وی افزود: واکسنهایی مانند هپاتیت B و BCG که از بدو تولد در برنامه واکسیناسیون نوزادان قرار دارند، از جمله محصولات مهمی هستند که تولید داخلی آنها به کاهش وابستگی کشور به واردات کمک کرده است. در شرایط تحریم و دشواریهای تأمین برخی واکسنهای وارداتی، برخورداری از ظرفیت تولید داخلی اهمیت دوچندانی دارد.
رئیس انستیتو پاستور ایران گفت: عضویت در شبکه بینالمللی انستیتو پاستور، امکان اجرای طرحهای تحقیقاتی مشترک، بهرهمندی از حمایتهای علمی و پژوهشی و مشارکت در برنامههای آموزشی بینالمللی را فراهم میکند. انستیتو پاستور ایران تنها شعبه این شبکه در منطقه خاورمیانه است.
وی افزود: در چارچوب تفاهمنامه با کمیته دائمی همکاریهای علمی و فناوری سازمان همکاری اسلامی (کامستک)، برنامههای آموزشی برای کشورهای اسلامی برگزار میشود. در همین راستا، برگزاری دوره مقدماتی ایمنیشناسی برای کشورهای اسلامی نیز در برنامه این مؤسسه قرار دارد.
مصطفوی با تأکید بر ضرورت تسریع بازسازی گفت: بسیاری از ظرفیتهای منحصربهفرد کشور در حوزه ارتقای امنیت سلامت در انستیتو پاستور مستقر است. برای نمونه آزمایشگاه مرجع کشوری طاعون و آزمایشگاه مرجع تشخیص امپاکس از جمله ظرفیتهایی هستند که در مواجهه با تهدیدهای بیماریهای واگیر اهمیت دارند.
وی ادامه داد: در شرایطی که کشور ممکن است با انواع تهدیدهای زیستی، از جمله تهدیدهای مرتبط با جنگ بیولوژیک مواجه شود، وجود یک مرکز ملی با توانمندیهای تشخیصی و پژوهشی انستیتو پاستور اهمیت راهبردی دارد. از این منظر، بازسازی این مؤسسه نهتنها برای خود انستیتو بلکه برای مجموعه نظام سلامت کشور اهمیت دارد.
رئیس انستیتو پاستور ایران با اشاره به ظرفیتهای حمایتی موجود، از جمله سازوکار اعتبار مالیاتی، اظهار امیدواری کرد که دولت، خیرین، مردم و شرکتها مشارکت بیشتری در تأمین منابع بازسازی داشته باشند.
وی گفت: انستیتو پاستور ایران طی ۱۰۶ سال گذشته در خدمت سلامت و امنیت مردم بوده است و امروز که خود به حمایت نیاز دارد، شایسته است مردم و مجموعههای مختلف نیز در بازسازی آن مشارکت کنند. تقریباً همه ایرانیان از یکی از محصولات این مؤسسه یعنی واکسن BCG استفاده کردهاند و نشان این واکسن بر بازوی اغلب ایرانیان مانده است.
مصطفوی افزود: اطلاعات مربوط به راههای حمایت و مشارکت در بازسازی در وبسایت رسمی انستیتو پاستور ایران در دسترس عموم قرار دارد.
وی به وضعیت صنعت واکسن پرداخت و گفت: در حال حاضر بخش قابل توجهی از واکسنهای انسانی مورد استفاده در جهان در کشورهای هند و چین تولید میشود و تعداد محدودی از شرکتهای بزرگ در کشورهای دیگر از جمله آمریکا و فرانسه، سهم عمدهای از بازار جهانی را در اختیار دارند.
وی اظهارکرد: نیاز سالانه کشور به واکسنهای انسانی، دامی، طیور و آبزیان در مجموع حدود ۱۴ میلیارد دوز برآورد میشود؛ در حالی که سهم واکسنهای انسانی از این میزان کمتر از ۵۰ میلیون دوز در سال است و کمتر از پنج درصد کل نیاز کشور را تشکیل میدهد.
مصطفوی با اشاره به ظرفیت بالای بازار واکسن طیور گفت: سالانه بیش از یک میلیارد جوجهریزی در کشور انجام میشود و همین موضوع نیاز قابل توجهی به واکسنهای طیور ایجاد میکند.
وی درباره تولید واکسنهای انسانی توضیح داد: بسیاری از واکسنهای انسانی مورد نیاز کشور، بازار محدودتری دارند و میزان نیاز سالانه به برخی از آنها در حدود یک تا دو میلیون دوز است. از سوی دیگر، تحریمها و محدودیتهای صادراتی نیز امکان توسعه بازار را کاهش میدهند. به همین دلیل، ورود بخش خصوصی به تولید بسیاری از واکسنهای انسانی با دشواریهایی روبهروست و بخش مهمی از تولید داخلی این واکسنها بر عهده دو مؤسسه پاستور و رازی قرار دارد.
رئیس انستیتو پاستور ایران تأکید کرد: انستیتو پاستور ایران و مؤسسه رازی، دو ظرفیت مکمل در حوزه تولید واکسن هستند که هر دو از زیرساختهای تولیدی، نیروی انسانی متخصص و تجربه بیش از یک قرن فعالیت برخوردارند. حفظ این ظرفیتها نیازمند حمایت هدفمند و پایدار است و باید پذیرفت که برای استمرار تولید داخلی برخی واکسنهای انسانی، ممکن است حمایت مالی و یارانهای دولت ضروری باشد.
وی افزود: کنار رفتن این دو مؤسسه به معنای افزایش وابستگی به واردات خواهد بود زیرا در حال حاضر نیز بخش قابلتوجهی از نیاز کشور بهویژه در حوزه واکسنهای دامی از طریق واردات تأمین میشود. در برخی موارد، هزینه واردات یک واکسن چندین برابر هزینه حمایت از تولید داخلی آن است.
مصطفوی در پایان گفت: مؤسسات پاستور و رازی از زیرساخت، نیروی انسانی، دانش فنی و تجربه لازم برای ادامه فعالیت برخوردارند و با حمایت مؤثر و هدفمند میتوانند نقش مهمی در تأمین نیازهای کشور ایفا کنند. تولید واکسنهای دامی نیز در مقایسه با واکسنهای انسانی از پیچیدگی کمتری برخوردار است و ظرفیت قابل توجهی برای توسعه آن در داخل کشور وجود دارد.
منبع: www.isna.ir

چرا گوشها با افزایش سن بزرگتر و کشیدهتر میشوند؟






