انتشار دو اثر جدید عباس جُفره؛ «دلم با دریاست» و «سی تا»

به گزارش تبریز فوری به نقل از ایرنا، دو اثر جدید عباس جُفره نویسنده بوشهری با عنوان‌های «دلم با دریاست» و «سی تا» منتشر شد؛ یکی مجموعه غزلیات و دیگری مجموعه‌ای از نامه‌ها.

به گزارش ایرنا، عباس جُفره روز یکشنبه در گفت‌وگو اظهار کرد: «کتاب دلم با دریاست مجموعه‌ای از غزلیات است که در آن تلاش کرده‌ام بخشی از دریافت‌ها، احساسات و تجربه‌های زندگی را در این قالب بیان کنم.»

«دلم با دریاست»؛ غزل‌هایی از احساس و تجربه

وی با اشاره به جایگاه غزل در فعالیت ادبی خود گفت این قالب ظرفیت گسترده‌ای برای بیان عشق، عاطفه، دلتنگی، اندیشه و تجربه‌های انسانی دارد و ابراز امیدواری کرد مخاطبان بتوانند با فضای عاطفی و اندیشه‌های نهفته در این مجموعه ارتباط برقرار کنند.

«سی تا»؛ ۳۰ نامه و یک سوگنامه

وی درباره دومین اثر تازه خود نیز توضیح داد: «کتاب سی تا شامل ۳۰ نامه و یک سوگنامه در پایان است که از نظر ساختار و شیوه بیان با مجموعه غزلیات تفاوت دارد؛ در این اثر به‌جای زبان موزون و شاعرانه غزل، از قالب نامه برای بیان احساسات، اندیشه‌ها و نگاه فلسفی خود به زندگی و انسان استفاده کرده‌ام.»

این نویسنده با بیان اینکه نامه یکی از صمیمی‌ترین شکل‌های ارتباط میان انسان‌هاست، افزود: «نویسنده در این قالب فرصت دارد بی‌واسطه‌تر و صادقانه‌تر با مخاطب خود سخن بگوید.» وی گفت این کتاب با مقدمه‌ای از استاد فیض شریفی منتشر شده است که از توجه و همراهی ایشان سپاسگزار است.

جُفره وجه مشترک این دو اثر را تلاش برای بیان دنیای درونی انسان دانست و گفت یکی از این آثار با زبان غزل و دیگری با زبان نامه، به بیان احساسات و دریافت‌های انسانی می‌پردازد.

ادبیات؛ زیستن و نگریستن به جهان

وی با اشاره به اینکه مسیر ادبی خود را علاقه‌ای بدون توقف و فعالیتی همراه با وقفه‌ای طولانی می‌داند، اظهار کرد: «برای من ادبیات تنها سرودن و نوشتن نیست، بلکه نوعی زیستن و نگریستن به جهان است و شاعر تا زمانی که نسبت به انسان، زندگی و جهان پیرامون خود احساس و پرسش داشته باشد، می‌تواند بنویسد و با کلمات زندگی کند.»

این شاعر بوشهری همچنین از گردآوری مجموعه‌ای از اشعار سپید خود خبر داد و گفت امیدوار است این مجموعه تا پایان سال منتشر شود و آثارش بتوانند ارتباطی صمیمانه با مخاطبان برقرار کنند و سهم کوچکی در استمرار و پویایی ادبیات فارسی داشته باشند.

بازگشت به شعر پس از ۳۰ سال دوری

جُفره یادآور شد علاقه او به شعر و ادبیات به دوران دبیرستان و سال‌های تحصیل در کلاس دهم دبیرستان سعادت بوشهر بازمی‌گردد؛ زمانی که با مطالعه کتاب «از نسل آفتاب» اثر زنده‌یاد علی باباچاهی، با دنیای شعر آشنا شد و این اثر نقطه عطفی در آغاز فعالیت ادبی او شد.

وی افزود آشنایی با آثار و اندیشه‌های علی باباچاهی که بعدها جایگاه استادی برای او پیدا کرد، تأثیر قابل توجهی در شکل‌گیری نگاه ادبی‌اش داشت، هرچند برخلاف گرایش او به شعر نیمایی، از ابتدا به غزل علاقه‌مند بود و فعالیت شعری خود را در این قالب و گاهی شعر سپید دنبال کرد.

این شاعر بوشهری ادامه داد فعالیت ادبی او تا سال ۱۳۶۰ ادامه داشت، اما با آغاز فعالیت‌های شغلی و ضرورت تأمین معاش، به‌تدریج از فضای ادبی و هنری فاصله گرفت؛ دوره‌ای که نزدیک به ۳۰ سال طول کشید و فرصت چندانی برای پرداختن جدی به شعر و ادبیات نداشت.

جُفره گفت در سال ۱۳۹۰ بار دیگر به شعر بازگشت و این اتفاق برای او نوعی بازگشت به خویشتن بود؛ چراکه با وجود سال‌ها دوری از فعالیت ادبی، علاقه به شعر هیچ‌گاه در درونش خاموش نشده بود.

وی بیان کرد پس از بازگشت به دنیای شعر، سرودن را از سر گرفت و آثارش را در فضای مجازی، به‌ویژه در پایگاه ادبی «شعر نو» منتشر کرد که حاصل این دوره، انتشار چند دفتر شعر با عنوان‌های «بی‌نام»، «خراب‌آباد»، «آخرین سطر»، «سپیداران» و «این بار بردار» بود.

این شاعر و نویسنده بوشهری با اشاره به انتشار مجموعه «ماهیان آب را نمی‌فهمند» در سال ۱۴۰۱ از سوی انتشارات ایجاز افزود این کتاب شامل غزل‌ها و چهارپاره‌هایی بود که در فاصله سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۰ سروده بود.