کتابخوانی؛ ضرورت همیشگی جامعه و راه افزایش دانایی
شمار چشمگیری از شهروندان در همه گروه‌های سنی به کتابخوانی روی آورده‌اند و فرهنگی زیستن را به مشی خود تبدیل کرده‌اند. این گرایش روبه‌رشد نشانه شکل‌گیری رغبت درونی برای معنایی عمیق‌تر برای زیستن دانسته شده است.
به گزارش ایرنا، گرچه شاید بر اساس نتایج برخی نظرسنجی‌ها، میانگین نرخ کتابخوانی در کشورمان چندان خرسندکننده نباشد، اما در سالیان اخیر شمار چشمگیری از شهروندان کشورمان در همه گروه‌های سنی به کتابخوانی روی آورده‌اند و «فرهنگی زیستن» را به مشی و منش خود تبدیل کرده‌اند و این مایه امیدواری و خرسندی است.
گرایش روبه‌رشد به فراتر رفتن از روزمره
این گرایش روبه‌رشد، نشانگر شکل‌گیری رغبت درونی در نسلی است که می‌خواهد از مرزهای روزمره فراتر برود و معنایی عمیق‌تر برای زیستن بجوید. اینان می‌دانند در روزگاری که هجوم اطلاعات شتاب‌زده و سطحی، آرامش درون و عمق اندیشه را نشانه رفته است، کتاب همچنان پناهگاهی امن برای بازیافتن تمرکز، اصالت و تفکر ژرف است.
دقت در انتخاب کتاب خوب
در این مسیر دقت در انتخاب کتاب بسیار تعیین‌کننده دانسته شده است؛ باید آموخت که کتاب خوب خواند و مراقب بود که کالای فرهنگی خود را از حراجی کالاهای بنجل نخرید. کتاب خوب، حاصل رنج، تفکر و اصالت اندیشه نویسنده است و نمی‌توان آن را با آثار زرد، بازاری و بی‌مایه که تنها به قصد سرگرمی‌های زودگذر تولید می‌شوند، هم‌تراز دانست. ارزش نهادن به کتاب اصیل، احترام به خرد خویش است و انس با کتاب اصیل، نخستین و استوارترین گام در جهت افزایش تراز دانایی جامعه است.
دانایی، امنیت روانی و انسجام ملی
دانایی تنها انباشت اطلاعات نیست بلکه توانایی تحلیل، فاصله گرفتن از سطحی‌نگری و درک پیوندهای میان پدیده‌هاست. این فرآیند به‌طور طبیعی به پختگی فرهنگی می‌انجامد؛ پختگی‌ای که خود را در شکیبایی، احترام به گوناگونی‌ها و گفت‌وگوی سازنده با دیگران نشان می‌دهد و جامعه‌ای که کتاب می‌خواند در مواجهه با هیجانات زودگذر، با خویشتن‌داری بیشتری رفتار می‌کند. از سوی دیگر، خواندن کتاب‌های عمیق، نقش بی‌بدیلی در تأمین و تحکیم امنیت روانی افراد دارد؛ کتاب به شخصیت عمق می‌بخشد و روان را صیقل می‌دهد و انسان در پرتو خواندن از ملال روزمرگی فاصله می‌گیرد.
این پالایش درون به‌طور مستقیم به کاهش کژکارکردی‌های فردی و اجتماعی منجر می‌شود و بسیاری از آسیب‌های رفتاری و ناهنجاری‌ها را التیام می‌بخشد و بستر مناسبی برای افزایش رفتارهای مطلوب و نوع‌دوستانه فراهم می‌آورد. انسان کتاب‌خوان، همدلی بیشتری با همنوعان خود دارد و منافع جمعی را بهتر درک می‌کند و این تغییرات کوچک در مقیاسی کلان‌تر به توسعه همه‌جانبه کشور شتاب می‌بخشد، چرا که هیچ توسعه‌ای پایدار نخواهد بود مگر آنکه بر دوش انسان‌های آگاه استوار باشد. فرهنگ مکتوب و خوانش آثار اصیل، قوی‌ترین چسب اجتماعی برای حفظ انسجام ملی دانسته شده است؛ وقتی شهروندان یک سرزمین روایت‌ها و دغدغه‌های مشترک خود را از لابه‌لای کتاب‌ها می‌شناسند، پیوندهای میان آن‌ها استحکام می‌یابد و در برابر تفرقه‌ها نفوذناپذیرتر می‌شوند. کتابخوانی تنها یک سرگرمی شخصی نیست، بلکه راهبردی است برای ساختن جامعه‌ای که در آن خرد جمعی راهنمای گام‌های آینده باشد؛ جامعه‌ای که می‌داند گران‌بهاترین سرمایه هر سرزمین نه در معادن و ثروت‌های مادی، بلکه در ژرفای اندیشه فرزندان آن نهفته است و به تعبیر فردوسی بزرگ «فرهنگ باشد ز گوهر فزون.»
منبع: www.irna.ir
استاندار اردبیل: کتاب چراغی فروزان در مسیر بالندگی است
