چه کسی جنگ را میبرد؟ بررسی تاکتیک ایران در برابر آمریکا
پس از آنکه رئیسجمهور آمریکا گفت «نیازی به توافق نداریم»، این پرسش مطرح شده که تاکتیک ایران در مقابل آن چیست و سرانجام چه کسی جنگ را میبرد؟

به گزارش تبریز فوری به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، پرسش پربسامد این روزها و پس از آنکه رئیسجمهور امریکا گفت «نیازی به توافق نداریم» این است که تاکتیک ایران در مقابل آن چیست و سرانجام چه کسی جنگ را میبرد؟
پاسخ فوری و قوی، در خود واکنش ترامپ است که نشان میدهد او از تبدیل قدرت نظامی به پیروزی سیاسی ناتوان شده است و اکنون پرستیژ «توافق نمیخواهم» او شاهدی قوی بر ناتوانی در پیروزی سیاسی است. این تحلیل در یادداشتی که به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان منتشر شده، با آموزههای دینی نشان میدهد چرا در نبردها کسی که جثه بزرگتری دارد، برنده نیست، برنده کسی است که نبرد بزرگتری در درونش برپا شده باشد.
تولید نفت در برابر اختلال در تنگه
اکنون از یکسو گفته میشود بهرغم بستهبودن تنگه، تمامی جهان با تمامی ظرفیت به کار تولید نفت است و از شیوخ و همسایگان که تولید خود را افزایش چشمگیر دادهاند و با کشتی کوچک قاچاق میکنند، تا خود امریکا که با ظرفیت کامل تولید میکند، در کار بیاثر کردن بستن تنگه هرمز هستند.
از طرفی ایران واقعا اختلالی شدید در تنگه ایجاد کرده است و یمن پشت دروازههای عدن و بالای سر باب است و این یعنی سلطان دو تنگه راهبردی و بلکه بستن کانال سوئز.
قدرت مقاومت و انگیزه در برابر اسباب
چنین قدرتی در جبهه مقاومت با اسباب به دست نیامده است و برای حفظ اسباب نیست. انگیزه در جانفدایان ایرانی استمرار امر الهی است. اگر دشمنانشان را شهوت و قوت خران دادهاند، آنان را همت و قوت پیغمبران بخشیدهاند.
اینجا رزمنده و جانفدای ایرانی نبردی درون خود دارد که از جنس جدالهای مادیانگارانه شیوخ و ارباب امریکایی نیست. اگر قطع اسباب میبینید، از آن آتشی است که در درونشان شعلهور شده است. نیک میدانیم که قطع اسباب، ترک اسباب نیست.
در این جدال سببسوز آنکسی که نبرد را میبرد، طرف بزرگتر در مال و منال و دارایی نیست، نبرد را کسی میبرد که انگیزه بردنش بزرگتر باشد. انگیزه برای امریکا و شیوخ از حدود ناف بالاتر نمیآید.
پس مسئله فراتر از جنگ نامتقارن و مسائل ژئوپلیتیک است که بگوییم ما جنگ را نامتقارن میکنیم و بر نقاط ضعف ماشین جنگی قدرتمند دشمنان فرود میآییم. دشمن اگر قدرت نظامی دارد، ما قدرت سیاسی داریم که قدرت دینی ماست.
پیروزی سیاسی و حفظ آرمان
از رئیسجمهور امریکا پرسیدند اگر در پایان جنگ «همین افراد و نظام بر سر کار باشند، آیا تو شکست خوردهای»؟! و پاسخ داد: «بله شکست خوردهام»! ولی او میداند که پیروزی ایران حتی به باقیماندن افراد نیست، به باقیماندن آرمان است و این آرمان تغییردادنی نیست، زیرا نبرد جانفدای ایرانی برای حفظ جان نیست، هدف او حفظ معنای زندگی است.
جانفدای ایرانی قدرت مادی خود را هرچه که هست به اراده سیاسی تبدیل میکند و آن هم سیاستی که عین دیانت اوست و آنگاه اراده سیاسیاش را در برابر هزینههای جنگ حفظ میکند. او معادله جنگ را از محاسبه سلاحها و تنگهها و نرخها فراتر میبرد و به محاسبه جانها و انگیزهها میرساند؛ جایی که دشمنش در آن زبون است و ناچیز.
جانفدای ایرانی ایستادگی را با استقلال، هویت و باورهای دینی پیوند میزند و این همه را نیز برای خود نمیخواهد. تدبیر و تابآوری او از همین جاست که منبع قدرت میشود؛ قدرتی که در محاسبات مادی چرتکه نمیاندازد.
اگر در این روزها از مقاومت و ایستادگی سخن میگوییم، باید آن را در همین نسبت میان اسباب و معنای فراتر از اسباب فهمید. رزمندهای که جان خود را در کف دست میگیرد، از ایمانی نیرو میگیرد که هراس از مرگ در آن نیست و در میدان دیگری در حال نبرد است که در آن ناو و هواپیما نیست.
جانفدای ایرانی برای کشتی و حامل و محمول کشتیها نمیجنگد. او از این آمدوشدها چیز دیگری میطلبد. قدرت دشمن مانند آب درون کشتی است و او قدرتی معنوی دارد که آبی در زیر کشتی است.
آنچه در دو جنگ و شهادت رهبر شهید و فرماندهان و مردم ایران دیدیم و آنچه اکنون از ناتوانی دشمن و استیصال او میبینیم، با تعابیر دیگر تبیینپذیر نیست. جانفدای ایرانی جهاد ابتدایی کرده است و در اندیشه جهاد بزرگتر خویش است. این کاری است که ایران و جانفدایانش با آن پیروز میدان شدهاند و هر تعبیر دیگر ناقص و نارسا و نارواست.
منبع: www.yjc.ir

مجوز مجلس به دولت برای ۵ روزه شدن ایام کاری دستگاههای اجرایی





