چنگیز حبیبیان: ۱۰ قطعه آماده دارم اما ثباتی برای انتشار نیست

به گزارش تبریز فوری به نقل از ایسنا، چنگیز حبیبیان از خوانندگان باسابقه موسیقی پاپ است که آخرین بار در پاییز ۱۴۰۲ در قالب پروژه مشترک «خاطره‌سازها» به صحنه بازگشت. او در نشست خبری آن کنسرت به کاهش فعالیت‌های اجرایی خوانندگان نسل خود اشاره کرده و گفته بود کنسرت‌هایشان متوقف شده یا به‌ندرت برگزار می‌شود.

حبیبیان در گفت‌وگویی درباره فعالیت‌های اخیرش و وضعیت فعلی موسیقی، علت کمرنگی حضورش را تشریح کرد و به مسائلی مانند بی‌ثباتی، هزینه‌های تولید و وضعیت برگزاری کنسرت‌ها پرداخت.

تمرکز بر معماری و ۱۰ قطعه منتشرنشده

حبیبیان گفت: «رشته اصلی من ساختمان است. دکترای معماری دارم و در حوزه نظام مهندسی فعالیت می‌کنم.» او افزود با توجه به شرایط این روزهای موسیقی و به‌هم‌ریختگی وضعیت برگزاری کنسرت‌ها، در حال حاضر بیشتر روی پروژه‌های معماری فعالیت دارد، هرچند بازار این حوزه هم وضعیت خوبی ندارد.

او ادامه داد کارهای تولیدشده زیادی دارد و گفت: «فکر می‌کنم دست‌کم ۱۰ قطعه تولید کرده‌ام، اما هنوز فرصت نشده است آن‌ها را منتشر کنم.» به گفته او، مجال و حال‌وهوای جامعه برای عرضه این آثار مناسب نیست و برای انجام هر کاری ثبات روحی، هنری یا اقتصادی لازم است؛ ثباتی که به گفته او نه‌تنها او بلکه بیشتر اقشار جامعه احساس نمی‌کنند.

حبیبیان همچنین گفت چند ماهی است پیگیر برگزاری یک کنسرت است و هنوز به سرانجام نرسیده است و در همین راستا تصمیم گرفته‌اند اجرایی را در دی‌ماه در یکی از سالن‌های بلک باکس با ظرفیت ۳۰۰ نفره روی صحنه ببرند تا مردم هم فرصتی برای عوض شدن حال‌وهوایشان داشته باشند.

بی‌ثباتی و کاهش تولیدات نسل دهه ۷۰

او درباره تاثیر بی‌ثباتی بر فعالیت هنرمندان گفت شرایط غیرقابل پیش‌بینی است و افزود: «امیدوارم کسانی که دست‌اندرکار هستند، به‌ویژه مدیران ارشد کشور، بتوانند ثباتی را بر جامعه حاکم کنند.» او تاکید کرد: «ما هنرمند هستیم و نهایتاً می‌توانیم در این زمینه قلمی بزنیم و قدمی برداریم. اما کسانی که مسئولیت و اختیار دارند، به‌ویژه مدیران ارشد فعلی کشور، باید برای ایجاد ثبات در جامعه تلاش کنند.»

او در بخشی از این گفت‌وگو به گزارش ایسنا درباره کاهش تولیدات موسیقی در میان خوانندگانی که در دهه ۷۰ فعالیت پررنگ‌تری داشتند، ارزیابی خود را بیان کرد. حبیبیان گفت دوستانی دارد که سازهایشان را فروخته‌اند و با پول آن امرار معاش می‌کنند و فردی با مدرک کارشناسی یا کارشناسی ارشد موسیقی می‌گوید سازش در شرایط فعلی نمی‌تواند برای او نانی به همراه داشته باشد.

حبیبیان افزود: «هنرمندان خوبی را می‌شناسم که در حال حاضر به‌عنوان پیک موتوری کار می‌کنند.» به گفته او منظور هنرمندان ضعیف نیستند، بلکه افرادی هستند که هرکدام می‌توانستند حرفی برای گفتن داشته باشند.

هزینه میلیاردی آلبوم، هوش مصنوعی و مسئله پخش

او با اشاره به هزینه‌ها گفت: «اگر بخواهید کاری آکوستیک تولید کنید ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون تومان هزینه دارد.» پس از تولید، مسئله پخش مطرح می‌شود و به گفته او صدا و سیما مدت‌هاست در چنین فضاهایی سیر نمی‌کند و جایی وجود ندارد که اثر جدید را پخش کند تا دست‌کم مردم بشنوند.

حبیبیان گفت کمتر شاهد تولید آلبوم هستیم زیرا تولید یک آلبوم هزینه‌ای میلیاردی دارد و افزود: «اگر بخواهید آلبوم خوبی با آهنگسازان و ترانه‌سرایان خوب و با استفاده از سازهای مناسب و به‌صورت کاملاً آکوستیک ضبط کنید، باید بیش از یک میلیارد تومان هزینه کنید.»

او همچنین به هوش مصنوعی اشاره کرد و گفت جوانان یک ترانه دم‌دستی را به این ابزارها می‌دهند و خیلی سریع یک قطعه موسیقی تولید می‌کند که دست‌کم از نظر شنیداری تا حدودی قابل قبول و البته موقتی است و چون هزینه چندانی ندارد این راه را انتخاب می‌کنند. او این موضوع را تأسف‌بار دانست و گفت متولیان فرهنگی در این مسئله دخیل هستند.

حبیبیان درباره نبود بازگشت مالی در قبال شنیده شدن آثار گفت در کشورهایی که کپی‌رایت رعایت می‌شود، بابت هر بار پخش از رادیو و تلویزیون مبلغی به‌عنوان حق هنرمند به حساب او واریز می‌شود، اما در کشور ما باید التماس کنند اثر پخش شود و در نهایت هم پخش نمی‌کنند. او افزود قشر هنرمندان به‌شدت نیازمند حمایت است.

او درباره پلتفرم‌های خارجی گفت هنرمند با این پرسش مواجه می‌شود که به کجا مراجعه کند و فعالیت در پلتفرم‌های غیرایرانی ممکن است برایش دردسرساز شود. او تاکید کرد: «ما در ایران زندگی می‌کنیم و باید قوانین ایران را صددرصد رعایت کنیم.»

آینده کنسرت‌ها و نقش نهادهای فرهنگی

حبیبیان در پاسخ به پرسشی درباره هزینه برگزاری کنسرت گفت: «آینده برگزاری کنسرت‌ها به‌تدریج رو به زوال می‌رود.» او افزود تهیه‌کننده باید از نظر اقتصادی سودی به دست بیاورد و نمی‌تواند مدام هزینه کند و اتفاقی نیفتد.

به گفته او این مسئله از نظر سرمایه‌گذاری و هزینه‌ها بسیار سنگین است و به پشتوانه ملی و دولتی نیاز دارد و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی باید ورود کند و صداوسیما هم باید نقش خود را ایفا کند.

او گفت: «من ۳۰ سال است که در مرکز موسیقی فعالیت دارم، اما در این دو سه سال حتی یک کار هم به ما ارجاع نشده است.» به گفته او تنها یک قطعه برای ماه محرم، آن هم دو سال پیش خوانده و بعد از آن اثری پیشنهاد نشده است و این وضعیت فقط مربوط به او نیست و بسیاری از هم‌نسلان و حتی خوانندگان جدید هم همین وضعیت را دارند و از میان بیش از ۲۰ تا ۳۰ هزار نفر و حتی حدود ۴۰ هزار نفری که در آزمون‌ها پذیرفته شده‌اند، دعوتی برای همکاری صورت نگرفته است.

حبیبیان در پایان گفت این افراد به دنبال زندگی خودشان می‌روند؛ کسی که حرفه‌ای موسیقی را بلد بوده به سراغ کار دیگری می‌رود و کسی هم که مهارت دیگری نداشته راننده اسنپ یا پیک موتوری می‌شود. او تاکید کرد فرهنگ است که یک کشور را می‌سازد و هنر است که یک کشور را ماندگار می‌کند و باید روی فرهنگ‌سازی کار شود.