ویتیلیگو یا پیسی چیست؟ علائم، انواع و روشهای کنترل
ویتیلیگو یا پیسی یک بیماری مزمن پوستی است که با از دست رفتن سلولهای تولیدکننده رنگدانه باعث ایجاد لکههای سفید روی پوست میشود؛ این بیماری مسری نیست و در هر سن و رنگ پوستی ممکن است بروز کند.

به گزارش تبریز فوری به نقل از عصر ایران، ویتیلیگو یا پیسی یک بیماری مزمن پوستی است که در اثر از دست رفتن سلولهای تولیدکننده رنگدانه، لکههای سفید یا روشن روی پوست ایجاد میکند. این بیماری میتواند افراد را در هر سن، جنسیت و رنگ پوستی درگیر کند. پیسی مسری نیست و از طریق تماس پوستی به دیگران انتقال پیدا نمیکند.
در ویتیلیگو، سلولهایی به نام ملانوسیت که مسئول تولید رنگدانه ملانین هستند، از بین میروند یا عملکرد خود را از دست میدهند. ملانین علاوه بر تعیین رنگ پوست و مو، بخشی از محافظت طبیعی پوست در برابر اشعه فرابنفش خورشید را بر عهده دارد.
علت و عوامل مرتبط با پیسی
علت دقیق این بیماری هنوز به طور کامل مشخص نیست، اما شواهد نشان میدهند که در شایعترین نوع آن، سیستم ایمنی به اشتباه به ملانوسیتها حمله میکند. به گزارش عصر ایران، به همین دلیل ویتیلیگو در گروه بیماریهای خودایمنی قرار میگیرد.
عوامل ژنتیکی نیز میتوانند در استعداد ابتلا نقش داشته باشند. سابقه خانوادگی و وجود برخی بیماریهای خودایمنی، به ویژه اختلالات تیروئید، از عوامل مرتبط با این بیماری هستند.
علائم و انواع ویتیلیگو
مهمترین نشانه پیسی، ایجاد لکههای سفید و بدون رنگدانه روی پوست است. این لکهها معمولا حاشیه مشخصی دارند و ممکن است در ابتدا کوچک باشند و به تدریج گسترش پیدا کنند.
صورت، دستها، پاها، آرنجها، زانوها و اطراف چشم و دهان از نواحی شایع درگیری هستند. گاهی موهای ناحیه مبتلا نیز سفید میشوند. لکهها معمولا درد ندارند، اما در برخی افراد ممکن است خارش خفیف ایجاد شود.
روند بیماری در افراد مختلف متفاوت است؛ برخی فقط چند لکه محدود دارند، در حالی که در بعضی دیگر بخشهای گستردهای از بدن درگیر میشود.
دو نوع اصلی این بیماری شامل ویتیلیگو غیرسگمنتال و سگمنتال است. در نوع غیرسگمنتال که شایعترین شکل بیماری محسوب میشود، لکهها معمولا به صورت متقارن در دو طرف بدن ظاهر میشوند و ممکن است به مرور گسترش پیدا کنند.
در نوع سگمنتال، لکهها معمولا در یک سمت یا بخش مشخصی از بدن ایجاد میشوند. این نوع اغلب در سنین پایینتر آغاز میشود و پس از مدتی ممکن است روند گسترش آن متوقف شود.
روشهای درمان و مراقبت از پوست
اگرچه هنوز درمانی که بتواند ویتیلیگو را به طور قطعی ریشهکن کند وجود ندارد، روشهای مختلفی برای بازگرداندن رنگ پوست و کنترل پیشرفت بیماری در دسترس هستند.
کورتیکواستروئیدهای موضعی و داروهای مهارکننده کلسینورین مانند تاکرولیموس از گزینههای درمانی هستند. نوردرمانی با اشعه فرابنفش B باریکباند (NB-UVB) نیز به ویژه در موارد گسترده کاربرد دارد.
کرم روکسولیتینیب نیز یکی از گزینههای درمانی جدید است که برای برخی بیماران مبتلا به ویتیلیگوی غیرسگمنتال، از جمله افراد دارای درگیری صورت، استفاده میشود. در موارد محدود و پایدار نیز ممکن است روشهای جراحی و پیوند سلولهای رنگدانهساز بررسی شوند.
پوست فاقد رنگدانه در برابر آفتابسوختگی حساستر است. استفاده منظم از ضدآفتاب با SPF حداقل 30، پوشاندن نواحی درگیر و پرهیز از آفتابسوختگی اهمیت زیادی دارد. همچنین بهتر است تشخیص و انتخاب روش درمان زیر نظر متخصص پوست انجام شود.
ویتیلیگو یک بیماری قابل انتقال نیست و با وجود تاثیر احتمالی بر ظاهر و اعتماد به نفس، نباید موجب نگرانی یا انزوای اجتماعی افراد مبتلا شود. این مطلب به منزله تشخیص پزشکی نیست و صرفا با هدف اطلاعرسانی تهیه شده است. در صورت مشاهده لکههای سفید غیرمعمول روی پوست، برای تشخیص دقیق با پزشک مشورت کنید.
منبع: www.asriran.com

اختصاص ۳۰ میلیارد ریال برای احداث بخش MRI بیمارستان امام علی رودان






