پایان بینتیجه COP31 در ترکیه؛ اتحادیهٔ اروپا پیشنویس را رد کرد
مذاکرات آبوهوایی COP31 روز یکشنبه در آنتالیای ترکیه بدون توافق به پایان رسید؛ پس از آنکه اتحادیهٔ اروپا و چند کشور دیگر پیشنویسی را که از سوختهای فسیلی نام نمیبرد رد کردند.

گالری تصویری
۴ تصویربه گزارش تبریز فوری به نقل از المانیتور، مذاکرات آبوهوایی COP31 روز یکشنبه پس از آنکه اتحادیهٔ اروپا و چند کشور دیگر پیشنویسی را که از سوختهای فسیلی نام نمیبرد تأیید نکردند، بهسوی شکستی تاریخی پیش رفت و این نشست در ترکیه به رکورد طولانیترین کنفرانس آبوهوایی سازمان ملل رسید.
پیشنویس اصلی ۴۴ ساعت پس از پایان رسمی نشست در شهر آنتالیا از سوی شماری از کشورها رد شد.
دارا اوبراین، وزیر آبوهوا ایرلند که ریاست دورهای اتحادیهٔ اروپا را بر عهده دارد، گفت: «ما تصمیم پوششیای را تأیید نمیکنیم... که حتی نامی از سوختهای فسیلی نبرده است، در حالی که آنها عامل اصلی تغییر اقلیم هستند.»
مورات کوروم، رئیس COP31، اذعان کرد که این پیشنویس به اجماع نرسیده است: «میفهمم که دربارهٔ این متن توافقی وجود ندارد. به همین دلیل، این تصمیمات تصویب نشدهاند.»
سوختهای فسیلی در مرکز اختلاف
سوختهای فسیلی نقطهٔ اختلاف در این مذاکرات بود؛ مذاکراتی که در پسزمینهٔ افزایش قیمت انرژی و تنشهای ژئوپلیتیک ناشی از جنگ میان ایالات متحده و ایران که خاورمیانه را به آشوب کشیده، برگزار شد.
زبان مربوط به سوختهای فسیلی با مخالفت شدید کشورهای نفتخیز مانند عربستان سعودی روبهرو است.
در شرایطی که انتظارات پایین بود، استرالیا که مسئولیت مذاکرات را بر عهده داشت، در پی یک «تصمیم پوششی» فراگیر بود تا آنچه کشورها در COP31 به آن رسیدهاند جمعبندی کند و سیگنالی دربارهٔ مسیر آیندهٔ اقدام اقلیمی بفرستد.
اما پیشنویس نهایی اصلاً نامی از زغالسنگ، نفت و گاز نبرد و نشست را به آشوب کشید؛ نشستی که رکورد طولانیترین کنفرانس آبوهوایی سازمان ملل را شکست.
کتی جتنیل-کیجنر، فرستادهٔ آبوهوایی جزایر مارشال، به نمایندگان گفت: «ما آیندهٔ خود را برای سود منافع سوختهای فسیلی به خطر نمیاندازیم. ما نتیجهای را نمیپذیریم که امنیت ما را تضعیف کند و آیندهٔ ما را تهدید کند.»
پاناما، که از منتقدان صریح مذاکرات آبوهوایی سازمان ملل است، وانواتو و بلیز نیز این پیمان را رد کردند.
اُبراین در بیرون سالن به خبرگزاری فرانسه گفت که این نشست «توسط برخی کشورهای نفتی ربوده شده است».
تصمیمگیری به اجماع
تصمیمات در مذاکرات آبوهوایی سازمان ملل با اجماع اتخاذ میشوند؛ به این معنا که هر یک از نزدیک به ۲۰۰ کشور حاضر میتواند مانع توافق شود.
تهدید به ترک نشست در روز شنبه، ترکیه و استرالیا را واداشت تا نشستی فوری میان اتحادیهٔ اروپا و عربستان سعودی برگزار کنند، اما مصالحه دستنیافتنی ماند.
آخرین متن، اشارهای غیرمستقیم به توافق جهانی پیشین در سال ۲۰۲۳ برای دور کردن جهان از سوختهای فسیلی معرفی میکند، اما از نام بردن صریح آنها خودداری میکند.
متن همچنین پیشنهاد حفظ تلاش برای گسترش جذب کربن را مطرح کرد؛ فناوریای که صنعت سوختهای فسیلی از آن حمایت میکند اما بهدلیل هزینهبر بودن و ناکارآمدی در کاهش انتشار گازهای گلخانهای مورد انتقاد است.
محمد ایوب، مذاکرهکنندهٔ آبوهوایی عربستان که به نمایندگی از گروه گستردهٔ کشورهای عربی سخن میگفت، گفت: «ما بر این باوریم که تغییر اقلیم به همهٔ راهحلها روی میز نیاز دارد و کشورها بسته به شرایط ملی خود از میان این راهحلها انتخاب میکنند.»
فعالان اقلیمی از کشورها خواسته بودند این پیشنویس را رد کنند.
سارا شاو از گروه زیستمحیطی 350.org گفت: «این متن یک برنامهٔ اقلیمی نیست. مجوزی برای ادامهٔ آلودگی است.»
فشار برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای
این نشست تحت فشار برای نشان دادن پیشرفت در مقابله با افزایش گازهای گلخانهای قرار داشت؛ در سالی که فجایع مرتبط با اقلیم از اروپا تا نپال و اندونزی رخ داده است.
در واکنش به انتقادها دربارهٔ سوختهای فسیلی، ترکیه و استرالیا به «برقیسازی» بهعنوان راهی برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای و تقویت امنیت انرژی اشاره کردند.
این کار با جایگزینی فناوریهایی انجام میشود که سوختهای فسیلی را مستقیماً میسوزانند — مانند خودروهای دیزلی و گرمایش گازی — با جایگزینهای برقی.
پیشنویس خواستار تلاشهای جهانی برای افزایش سهم برق در مصرف نهایی کل انرژی به ۳۵ درصد تا سال ۲۰۳۵ و گسترش «انرژی پاک» شده است.
اما بهصراحت نمیگوید که برقیسازی باید با انرژی تجدیدپذیر تأمین شود. حدود یکسوم برق جهان با زغالسنگ و یکپنجم دیگر با گاز فسیلی تولید میشود.
تلاشهای عربستان سعودی، هند و کنیا برای بهتعویق انداختن گزارشهای بزرگ بعدی هیئت بیندولتی تغییر اقلیم (IPCC) نیز از دیگر منابع اصلی تنش در این مذاکرات بوده است.
پیشنویس «اهمیت» این گزارشها را برای ارزیابی آتی تلاشهای جهانی برای کاهش کربن در سال ۲۰۲۸ «برجسته» میکند.
دهها کشور اروپایی، آفریقایی و اقیانوسیهای میخواهند ارزیابیهای IPCC، مرجع اصلی علم اقلیم، بهموقع برای آن ارزیابی مهم منتشر شوند.
کشورها همچنین در COP31 دربارهٔ نحوهٔ پاسخ به نقض قریبالوقوع هدف گرمایش ۱.۵ درجهٔ سانتیگراد که در توافق پاریس تعیین شده، اختلاف داشتند.
آخرین پیشنویس «نگرانی عمیق» خود را از عبور گرمایش جهانی از ۱.۵ درجهٔ سانتیگراد ابراز کرد، اما برخی کشورها گفتند که این متن فراتر نرفته است.
کیت هیوز، مذاکرهکنندهٔ آبوهوایی بریتانیا، گفت: «ما از محتوای تصمیم پوششی بهشدت ناامید هستیم.» او افزود: «این متن ما را در حوزهٔ علم به عقب میبرد... کمترین مخرج مشترک است، در حالی که باید جاهطلبی جمعی جسورانه در اقدام اقلیمی را ارائه میکرد.»
مذاکرات همچنین بر سر شکایتهای دیرینهٔ کشورهای در حال توسعه مبنی بر اینکه کشورهای ثروتمند از تعهدات خود برای کمک به رویارویی با تغییر اقلیم شانه خالی میکنند، متوقف شد.
حذف هدف ۱۲۰ میلیارد دلاری برای سازگاری اقلیمی، کشورهای در حال توسعه را خشمگین کرد.
جتنیل-کیجنر از جزایر مارشال گفت: «ما به تأمین مالی نیاز داریم، اما شرکای ما با دستهای خالی به این COP آمدند.» او افزود: «ما نمیتوانیم این کار را بهتنهایی انجام دهیم. ما نمیتوانیم با وعدههای خالی زنده بمانیم.»
منبع: www.al-monitor.com

بحرین: دو نفر در حملات ایرانی شنبه زخمی شدند









