واگذاری ورزشگاه یادگار امام به تراکتور؛ گره چندساله باز میشود؟
وزارت ورزش و جوانان از آمادگی برای واگذاری ورزشگاه یادگار امام تبریز به باشگاه تراکتور خبر داده است؛ موضوعی که سالهاست از مطالبات این باشگاه و هواداران آن محسوب میشود.

به گزارش تبریز فوری به نقل از ایرنا، ورزشگاه یادگار امام (ره) در فوتبال آذربایجان، خانه تیم تراکتور است و بخش مهمی از هویت فوتبالی این منطقه با نام آن گره خورده است. حضور پرشمار هواداران تراکتور در دیدارهای خانگی، حساسیت نسبت به کیفیت زمین مسابقه و انتظار برای برخورداری از امکانات استاندارد، این ورزشگاه را به یکی از مهمترین زیرساختهای ورزشی شمالغرب کشور تبدیل کرده است که به گزارش ایرنا در سالهای گذشته بارها با مشکلاتی در زمینه نگهداری، کیفیت چمن و تکمیل زیرساختها مواجه بوده است.
سیدمحمد طباطبایی، مدیرکل فرهنگی وزارت ورزش و جوانان روز گذشته از آمادگی این وزارتخانه برای واگذاری ورزشگاههای غدیر اهواز، یادگار امام (ره) تبریز، شهید نصیری یزد و سردار آزادگان قزوین به باشگاههای لیگ برتری خبر داد؛ اظهارنظری که میتواند زمینه تازهای برای تعیین تکلیف یکی از قدیمیترین مطالبات باشگاه تراکتور فراهم کند.
پروندهای که سالهاست باز مانده است
موضوع واگذاری ورزشگاه یادگار امام (ره) به تراکتور سابقهای چندساله دارد و از سالهای گذشته بارها در اظهارات مسئولان ورزشی استان و مدیران باشگاه مطرح شده است.
بهمن ماه ۱۳۹۵، جمشید نظمی، مدیرکل وقت ورزش و جوانان آذربایجان شرقی از آمادگی این مجموعه برای واگذاری مدیریت و بهرهبرداری استادیوم یادگار امام (ره) به باشگاه تراکتورسازی خبر داد. وی با بیان اینکه پیشنهاد واگذاری این استادیوم ماهها قبلتر به باشگاههای تراکتورسازی و ماشینسازی ارائه شده است، اظهار کرد با وجود استقبال مسئولان باشگاه تراکتورسازی تاکنون هیچ نامه مکتوبی از سوی این باشگاه برای تحویل استادیوم ارسال نشده است.
آبان ماه سال ۱۳۹۶، آجرلو، مدیرعامل وقت باشگاه تراکتور در نامهای سرگشاده به وزارت ورزش اعلام کرد ورزشگاه یادگار امام برای برگزاری مسابقات آسیایی مناسب است و تقاضا کرد این ورزشگاه به باشگاه واگذار شود تا وضعیت آن بهبود یابد و برای مسابقات آسیایی آماده شود.
چند روز بعد، نظمی از عدم تمایل و پیگیری باشگاه برای تحویل استادیوم خبر داد. وی با اشاره به نامه سرگشاده مدیرعامل وقت باشگاه تراکتورسازی به وزارت ورزش و جوانان برای واگذاری استادیوم یادگار امام تبریز افزود از یک سال قبل خواستار این موضوع بودند ولی نماینده باشگاه برای مذاکره دیگر پیگیر قضیه نشد و این قضیه بلاتکلیف ماند.
نظمی اضافه کرد وزیر ورزش نیز موافق سیاست واگذاری ورزشگاهها به بخش خصوصی بر اساس قانون ماده ۸۸ بود و در آن زمان هم موافقت خود را اعلام کرد. وی گفت چنانچه دستور واگذاری به اداره کل ورزش و جوانان آذربایجان شرقی از سوی وزارت ورزش و جوانان ارسال شود، موافقت خواهد شد.
در بهمن ماه ۱۳۹۹ نیز ایوب بهتاج، مدیرکل وقت ورزش و جوانان آذربایجان شرقی با اشاره به درخواست باشگاه تراکتور برای واگذاری مجموعه ورزشی یادگار امام تبریز اعلام کرد مذاکرات لازم بین اداره کل و مسئولان باشگاه انجام شده و منتظر ارائه نظرات کارشناسی برای برداشتن گامهای بعدی هستند. در آن مقطع، دریافت سند تکبرگ ورزشگاه پس از سالها و فراهم شدن مقدمات قانونی واگذاری به بخش خصوصی از جمله موضوعات مورد اشاره بود اما باز هم به نتیجهای نرسید.
در خردادماه سال ۱۴۰۲ موضوع اجاره بلندمدت ورزشگاه به باشگاه تراکتور مطرح شد. بر اساس پیشنهاد ارائهشده در آن زمان، قرار بود مالکیت مجموعه همچنان در اختیار وزارت ورزش باقی بماند اما مسئولیت نگهداری، تعمیر و بهروزرسانی تاسیسات به باشگاه سپرده شود.
در آبان ۱۴۰۲ و در دوره ریاست حبیب ستودهنژاد در اداره کل ورزش و جوانان استان، موضوع واگذاری ورزشگاه به شهرداری تبریز مطرح شد اما به نتیجه نرسید و مورد موافقت قرار نگرفت. با وجود طرح پیشنهادها و انجام برخی مذاکرات در دورههای دیگر نیز، موضوع واگذاری به نتیجه نهایی نرسید و ورزشگاه همچنان تحت مدیریت دستگاه ورزشی استان باقی ماند.
موضع مالک تراکتور و مشکلات چمن و زیرساخت
محمدرضا زنوزی، مالک باشگاه تراکتور سال گذشته اعلام کرد درخواست واگذاری استادیوم را به وزارت ورزش داده است و در اظهارنظرهای خود بارها بر ضرورت تعیین تکلیف مالکیت ورزشگاه تاکید کرده است. موضع او بر واگذاری مالکیت به باشگاه استوار بوده و معتقد است سرمایهگذاری بلندمدت در مجموعهای که مالکیت آن در اختیار باشگاه نیست، با دشواریهایی همراه خواهد بود. او در یکی از اظهارات اخیر خود نیز با تاکید بر اینکه در زمین استیجاری سرمایهگذاری نمیکند، خواستار واگذاری مالکیت ورزشگاه به تراکتور شده است.
یکی از مهمترین دلایل طرح موضوع واگذاری، مشکلاتی است که این مجموعه در سالهای گذشته در زمینه نگهداری و بهسازی با آن مواجه بوده است. کیفیت چمن ورزشگاه از جمله موضوعاتی است که بارها مورد انتقاد کادر فنی تراکتور قرار گرفته است. در برخی مقاطع، تعویض کامل چمن به دلیل زمانبر بودن عملیات اجرایی و هزینههای آن با محدودیتهایی مواجه شده و راهکارهایی مانند ترمیم و تغییر شیوه نگهداری در دستور کار قرار گرفته است.
موضوع چمن هیبریدی و بهبود شرایط زمین مسابقه نیز در سالهای اخیر بخشی از برنامههای بهسازی ورزشگاه را تشکیل داد و بعد از افتوخیزها و حواشی مختلف بر سر کاشت و رویش چمن، وقفه در برگزاری بازیهای فوتبال بهترین زمان برای رشد چمن هیبریدی بود و امروز به اذعان بازیکنان و کادرفنی تیمهای مختلف، بهترین چمن کشور در این ورزشگاه مستقر است. با این حال این چمن به نگهداری اصولی با وقت و حوصله بسیاری نیاز دارد.
این ورزشگاه از ابعاد مختلفی با کاستیهایی مواجه است. هرچند فصل پیش به بهانه حضور تراکتور در رقابتهای آسیایی، بخش کوچکی از درخواستها رفع شد اما درخواستهایی از جمله نحوه چیدمان صندلیها و تعویض آنها، تداوم ساخت طبقه دوم ورزشگاه و تعبیه سقف هنوز محقق نشده است. نداشتن سقف باعث شده تا چمن و سکوها بیشتر در معرض سرمای زمستان این منطقه قرار بگیرند.
توسعه امکانات جانبی، بهبود خدمات رفاهی، ارتقای تجهیزات و ایجاد زیرساختهای درآمدزا نیز بخش مهمی از توسعه این ورزشگاه را شامل میشود. بهبود وضعیت آبخوریها، سرویسهای بهداشتی و محوطه تردد هواداران و همچنین تعویض و شمارهگذاری صندلیها، فروش اصولی بلیت و شمارهگذاری صندلیها از جمله موضوعات مطرحشده است که بر رضایت هواداران و درآمدزایی باشگاه تاثیرگذار دانسته میشود.
فرصت تازه یا مسئولیتی سنگین؟
با وجود مزایای احتمالی واگذاری، این تصمیم بدون تعیین دقیق تعهدات طرفین نمیتواند بهتنهایی مشکلات ورزشگاه را برطرف کند. مجموعه یادگار امام بهعنوان یک زیرساخت بزرگ ورزشی، نیازمند هزینههای قابل توجه برای نگهداری، تعمیرات اساسی و تکمیل امکانات است و باشگاه تراکتور نیز باید از توان مالی و برنامه اجرایی لازم برای پذیرش چنین مسئولیتی برخوردار باشد.
در این میان، تفاوت میان انتقال مالکیت و واگذاری حق بهرهبرداری اهمیت زیادی دارد. در صورتی که تنها مدیریت و بهرهبرداری ورزشگاه به باشگاه سپرده شود، باید حدود اختیارات تراکتور در انجام تغییرات عمرانی، سرمایهگذاری، توسعه امکانات و استفاده اقتصادی از مجموعه مشخص باشد. انتقال مالکیت نیز نیازمند بررسی ملاحظات حقوقی، ارزشگذاری دارایی و تعیین تکلیف تعهدات مربوط به مجموعه است.
نکته دیگر، حفظ کاربری عمومی مجموعه و تعیین تکلیف استفاده سایر رشتههای ورزشی و تیمها از امکانات آن است. ورزشگاه یادگار امام بخشی از زیرساخت ورزشی آذربایجان شرقی محسوب میشود و هرگونه واگذاری باید بهگونهای باشد که ضمن تامین منافع باشگاه تراکتور، امکان استفاده از ظرفیتهای ورزشی مجموعه نیز در چارچوبی مشخص حفظ شود.
آنچه اکنون اهمیت دارد، عبور از مرحله اظهارنظرها و مشخص شدن سازوکار اجرایی واگذاری است؛ اینکه وزارت ورزش چه نوع واگذاری را مدنظر دارد، چه تعهداتی برای باشگاه در نظر گرفته شده و آیا مذاکرات جدیدی برای تعیین تکلیف این مجموعه آغاز خواهد شد یا خیر.
اعلام آمادگی وزارت ورزش و جوانان برای واگذاری چهار ورزشگاه به باشگاههای لیگ برتری، فرصتی تازه برای باز شدن گره چندساله یادگار امام ایجاد کرده است. با این حال، هواداران تراکتور که سالهاست در انتظار برخورداری از ورزشگاهی با امکانات و شرایط استاندارد هستند، منتظرند بدانند این بار پرونده واگذاری از مرحله وعده و مذاکره عبور میکند یا همچنان باید چشمانتظار تصمیمی در آینده بمانند. در دنیای امروز، تقریبا تمامی باشگاههای فوتبال یک ورزشگاه به نام خود دارند که به برند آن باشگاه تبدیل شده است؛ موضوعی که در باشگاههای کشور هنوز محقق نشده و برخی تیمهای لیگ برتری پیش از هر دیدار به دنبال زمین چمن برای برگزاری مسابقه هستند.
منبع: www.irna.ir

تیم ملی کاراته راهی چین شد؛ جام جهانی از ۲۹ آبان






