تبریز برخط تبریز/مهراب محرابی‌نیا: سالهاست که محققان و کارشناسان حوزه ساخت و ساز در پی به کارگیری جلبک‌ها به عنوان منبع انرژی هستند. جلبکها به سرعت رشد می‌کنند و می‌توانند سه چهارم نور تابیده شده از خورشید را جذب کنند و از آنجا که جلبکها انرژی زیادی دارد محققان می‌کوشند این انرژی را به انواع مختلف تبدیل کنند و از آن بهره گیرند. در این مجال می‌خواهیم به نمونه‌ای از ساختمان‌سازی سبز اشاره کنیم.

اولین ساختمان سبز جهان با نمای جلبکی با نام BIQ House در هامبورگ آلمان افتتاح شده است که در واقع یک ساختمان با نمای زیستی به حساب می‌آید. شرکت بین المللی خدمات مهندسی آروپ با همکاری شرکت مهندسین مشاور آلمانی و معماران شرکت مهندسی اسپیلت ورک اتریشی طراحی و ساخت این ساختمان را بر عهده داشتند.

شرکت آروپ پیش‌بینی می‌کند که ساختمانها در طی ۵۰ سال آینده بواسطه تحولاتی از قبیل بکارگیری رباتهای مهندسی و نگهداری ساختمان که مجهز به موتورهای جت هستند، مزارع عمودی و سلول های فتوولتائیک که همگی درحال توسعه هستند به طور اساسی دستخوش تغییرات خواهند بود. اما شرکت آروپ نخست دنبال ایجاد این تغییرات در ساختمانهای کنونی هستند که به شرایط اطراف خود پاسخ داده و با آنها سازگار هستند. ساختمان BIQ اولین و بزرگترین گام در تحقق این چشم انداز می‌باشد.

نمای جنوبی ساختمان با پوسته ای از راکتورهای زیستی پوشیده شده است که این کار باعث بوجود آمدن محفظه‌های شفافی شده که یک محیط کنترل‌شده برای رشد جلبکها می‌باشد. جلبکهای قرار گرفته در معرض نور خورشید در حین رشد با انجام عمل فتوسنتز، دی اکسید کربن هوا را نیز جذب می‌کنند. مواد مغذی و گاز دی اکسید کربن با گردش در فواصل معین جمع آوری گردیده و در یک نیروگاه زیست توده تخمیر و سوزانده می‌شوند و از این طریق برق تولید می‌شود.

منبع اصلی انرژی در این ساختمان از بازیابی حرارت تولید می‌شود. نمای ساختمان همچنین به عنوان یک ترموستات طبیعی عمل می‌کند. رشد انبوه جلبکها در تابستان مانع ورود نور خورشید به داخل ساختمان می‌شود.

البته باید خاطرنشان کرد که تولید انرژی از جلبک با انجام عمل فتوسنتز پدیده جدیدی نیست، اما اجرای پروژه راکتور زیستی روی نمای ساختمان برای اولین بار در جهان مطرح شده است.

بنابر ادعای سازندگان این فن‌آوری، آزمایشات متعدد صورت گرفته حاکی از آن است که بازدهی تبدیل (میزان تبدیل نور تابیده شده به نمای ساختمان، به انرژی) در مقایسه با بازدهی معمول تقریبا ۱۵ درصدی در سلولهای خورشیدی، برای گازهای زیستی ۱۰ درصد، برای گرما ۳۸ درصد می‌باشد.

صفحات خورشیدی پشت‌بام و یک سیستم ذخیره‌سازی گرمای زیرزمینی می‌توانند مکمل گرما و برق حاصل از راکتورهای زیستی باشند. سازندگان این فن‌آوری ادعا می‌کنند که این ساختمان از این طریق می‌تواند ۱۰۰ درصد انرژی مورد نیاز خود را تامین کند ولی با توجه به پرهزینه‌بودن این فن‌آوری، سازندگان بدنبال استانداردسازی برای تولید قطعات و سخت افزارها هستند تا میزان هزینه ها را کاهش دهند.