«کتاب روزآروز»؛ مجله‌ای درباره کتاب‌ها با پرونده شهرنوش پارسی‌پور

به گزارش تبریز فوری به نقل از عصر ایران، در روزگار غربت و عسرت نشریات چاپی و کاغذی، مجلات وزینی که هنوز در دکه‌ها و کتاب‌فروشی‌ها دیده می‌شوند چراغ مطبوعات را روشن نگه داشته‌اند؛ نشریاتی چون بخارا، سمرقند، آگاهی‌نو، کتاب‌نامه آگاهی‌نو، تجربه، سیاست‌نامه، عصر اندیشه، نگاه‌نو، اندیشه پویا و روزآروز.

مهرداد خدیر در مطلبی به «کتاب روزآروز» پرداخته و نوشته است این نشریه کتاب نیست، مجله است اما مجله‌ای درباره کتاب‌ها، تا اگر وقت یا پول خواندن یا خرید کتاب را ندارید با خرید و خواندن آن حس کتاب‌خوانی را تجربه کنید، هرچند قرار نیست جای کتاب را بگیرد.

مجله‌ای درباره کتاب‌ها با رویکرد انتقادی

به گزارش عصر ایران، «کتاب روزآروز» هر دو ماه و گاهی سه ماه یک‌بار منتشر می‌شود و متین غفاریان، روزنامه‌نگار، آن را منتشر می‌کند. نویسنده این مجله را یادآور حس کتاب هفته و کتاب جمعه دانسته است.

در این مطلب آمده است در روزگاری که بیشتر نشریات روشنفکری به راست گرویده‌اند، «کتاب روزآروز» راست نیست و به شکل ملایمی چپ می‌زند. متین غفاریان در شماره اول با روی جلد «زن، زندگی، آزادی» نوشته است: «مجله کتاب روزآروز با روی‌کرد علوم اجتماعی و انتقادی و از نظر روی کرد عام سیاسی در طیف چپ قرار می‌گیرد.»

پرونده شهرنوش پارسی‌پور در شماره نهم

روی جلد شماره نهم «کتاب روزآروز» به شهرنوش پارسی‌پور اختصاص دارد که در کنار مهشید امیرشاهی و گلی ترقی و غزاله علیزاده مربع نسل اول نویسندگان زن و کمی بعد از سیمین دانشور را تشکیل می‌دادند.

شهرنوش پارسی‌پور بیشتر با دو کتاب «طوبا و معنای شب» و «زنان بدون مردان» شناخته می‌شود و دومی با این‌که در ایران انتشار یافت اما زمینه هجوم تندروها به وزارت ارشاد وقت شد.

سحر کریمی که با ترجمه‌های روان هم شناخته می‌شود، در گزارشی فنی و دقیق در ۲۳ صفحه کتاب‌های او و جهان داستانی شهرنوش پارسی‌پور را بررسی کرده و نشان داده چگونه بعد از گذار از دوره‌های مختلف به همان عرفان خاص و نگاه مادربزرگ بازگشته است. این گزارش این‌گونه تمام می‌شود: «اگرچه تن او اکنون در خاک سانفرانسیسکوست، ذرات تَنَش حتما در یکی شدن با کاینات‌اند و زنی دیگر در گوشه‌ای در این جهان در حال نوشتن از این ذره است، چنان که خود او همواره در پی اندیشیدن و سخن گفتن از ذرات در گذر کاینات بود.»

روایت دو کتاب درباره راهبرد امنیت ملی

«کتاب روزآروز» به تمامی فرهنگی و ادبی نیست و برای روایت دو کتاب ولی نصر و آرین طباطبایی درباره کلان راهبرد امنیت ملی در ایران اهمیت قایل شده است. ولی نصر پسر دکتر سید حسین نصر است و آرین طباطبایی دختر دکتر سید جواد طباطبایی.

در این دو کتاب کوشیده شده این مفهوم بررسی و روشن شود که جمهوری اسلامی برخلاف تصور غالب در غرب یک حکومت کاملا ایدیولوژیک نیست و راهبردهای امنیتی را از دل تجربه‌های تاریخی برگزیده است. سیما پروانه‌گهر با نثری روان و با نگاه سرد سیاسی به توضیح این دیدگاه پرداخته است.

جان کلام هر دو کتاب، «بر لبه تنهایی» ولی نصر و «نه فتح نه شکست» آرین طباطبایی، این است که بی‌اعتمادی عمیق به قدرت‌های خارجی ریشه در تجربه‌های تاریخی اشغال کشور و منفعل بودن جامعه جهانی در برابر حمله عراق و استفاده از سلاح‌های شیمیایی دارد. آرین طباطبایی می‌نویسد: «اگر قرار باشد استراتژی امنیت ملی جمهوری اسلامی را بدون توجه به تاریخ ایران توضیح دهیم بخش مهمی از ماجرا را از دست داده‌ایم.»

قیمت ۷۰۰ هزار تومانی و سرنوشت مطبوعات

نویسنده با اشاره به غلبه غم نان و فضای مجازی نوشته است هیچ امر دیگری جای مجله را نمی‌گیرد، خاصه مجلات وزین، ولو دستگاه سانسور به دنبال محدودسازی باشد و وظیفه خود در تامین کاغذ را انجام ندهد.

در این مطلب آمده است همین چهار سال قبل قیمت شماره اول آن ۸۰ هزار تومان بود و حالا بعد از چهار سال قیمت آن به ۷۰۰ هزار تومان رسیده است؛ بلایی که بر سر قیمت کاغذ و زینک آمده و بنگاه‌های حامی و آگهی‌دهندگان هم خود آسیب دیده‌اند.

نویسنده در پایان درباره تیتر خود توضیح داده که مجله او را یاد این شعر فروغ انداخته است: چقدر سینمای فردین خوب است، چقدر باغ ملی رفتن خوب است و من چقدر از همه چیزهای خوب خوشم می‌آید.