علایی: در جنگ فرسایشی هستیم؛ با دیپلماسی نمیشود قهر کرد
حسین علائی، فرمانده پیشین نیروی دریایی سپاه، وضعیت کنونی کشور را مرحلهای از یک جنگ فرسایشی دانست و تاکید کرد صلحی در کار نیست و مذاکره حتی در میانه جنگ ضروری است.

به گزارش تبریز فوری به نقل از ایسنا، حسین علائی، از فرماندهان دوران جنگ ایران و عراق و فرمانده پیشین نیروی دریایی سپاه، معتقد است آنچه امروز بر ایران میگذرد مرحلهای از یک جنگ فرسایشی است؛ جنگی که به گفته او آمریکا دامنه نظامی آن را محدود کرده اما فشار اقتصادی را به سطحی بیسابقه رسانده است.
این گفتوگو به گزارش ایسنا در روزنامه شرق منتشر شده و در آن به موضوعاتی مانند تفاهمنامه اسلامآباد، نقش تنگه هرمز، عملکرد چین و روسیه، احتمال تغییر سیاستهای آمریکا پس از ترامپ و مقایسه شرایط امروز با سالهای پایانی جنگ هشتساله پرداخته شده است.
مخالفت با تعبیر «نه جنگ، نه صلح»
علائی گفت با تعبیر «نه جنگ، نه صلح» موافق نیست و تاکید کرد: «ما اکنون در وضعیت جنگی قرار داریم. صلحی در کار نیست؛ جنگ برقرار است.» به گفته او آمریکاییها حوزه جنگ اقتصادی را بهشدت تقویت کردهاند و در مقابل دامنه درگیری نظامی را محدود نگه داشتهاند. او افزود هر چندوقت یکبار شاهد حمله به نقاطی از ایران از جمله جزیره قشم و سیریک هستیم و حتی تأسیسات پدافند هوایی در قشم هدف بمباران قرار گرفتهاند. او گفت اگرچه در تهران صدای گلوله و انفجار بمب شنیده نمیشود، این به معنای پایان جنگ نیست.
گستردهترین جنگ اقتصادی تاریخ
علائی آنچه امروز علیه ایران جریان دارد را گستردهترین جنگ اقتصادی تاریخ بشر دانست و گفت در تاریخ بشر سابقه نداشته کشوری با چنین وضعیتی روبهرو شود. به گفته او آمریکاییها عملا ایران را از مسیر دریا محاصره کردهاند و ترامپ میگوید برای تنگه هرمز یک دیوار آهنین ایجاد کردهایم. او افزود مسیرهای دریایی ایران مسدود شده، تقریبا همه بنادر غیرفعال شدهاند، رفتوآمد کشتیها بهشدت کاهش یافته و صادرات نفت و محصولات پتروشیمی تقریبا متوقف شده است. به گفته او در حوزه حملونقل هوایی نیز خطوط هوایی خارجی به ایران پرواز نمیکنند و شرکتهای هواپیمایی ایرانی نیز اجازه پرواز به بسیاری از مقاصد را ندارند. او همچنین از محدودیت تردد کامیونهای ایرانی به کشورهای همسایه از جمله عراق و پاکستان و بستهشدن مقطعی گذرگاههایی مانند مرز چذابه سخن گفت.
تفاهمنامه اسلامآباد و مذاکره
علائی در پاسخ به پرسشی درباره ظرفیت تابآوری و مذاکره گفت مذاکره راهحل است اما ترامپ مذاکره نمیکند. او با اشاره به اظهارات ترامپ درباره اینکه نمیداند در داخل ایران باید با چه کسی صحبت کند، پرسید اگر واقعا نمیداند پس چرا با محسن رضایی مکاتبه کردهاند و چگونه با رئیسجمهور ایران تفاهمنامه امضا کرده است. او همچنین گفت بهتر بود ایران در واکنش به اقدامات آمریکا پس از امضای تفاهمنامه، واکنشی نشان نمیداد که بهانه به دست آمریکاییها بدهد. به گفته او آمریکا پس از امضای تفاهمنامه مسیر جدیدی برای تردد کشتیها از تنگه هرمز به سمت عمان اعلام کرد و سازمان بینالمللی دریانوردی تحت نفوذ آمریکا مسیر تازهای اعلام کرد، در حالی که قرار بود تنگه هرمز باز شود و تردد بر اساس سازوکاری که ایران تنظیم میکند به وضعیت عادی بازگردد.
علائی گفت: «من معتقدم این تفاهمنامه یکی از بهترین تفاهمهای ایران با دشمنانش در طول تاریخ ایران بود.» به گفته او پس از امضای تفاهمنامه بسیاری در آمریکا به ترامپ انتقاد کردند و گفتند تقریبا همه آنچه ایران میخواسته پذیرفته شده است. او افزود معمولا هر زمان تفاهمی میان ایران و آمریکا در حال شکلگیری است، اسرائیل فعال میشود و به اعتقاد او اسرائیل در پشت پرده برهمخوردن این تفاهمنامه نقش داشت. او گفت ایران خواهان بازگشت به تفاهم است اما آمریکا نمیخواهد و ایران هفت ماده را اعلام کرده که فقط بخشی از تفاهم ۱۴ مادهای است و پیشنهاد اجرای آن در یک دوره هفتروزه و سپس دو روزه را داده اما آمریکاییها نپذیرفتهاند.
دیپلماسی، دوقطبیسازی و ریشه خصومت
علائی تاکید کرد: «با دیپلماسی که نمیشود قهر کرد.» او دیپلماسی را یکی از ابزارهای قدرت دانست و گفت جنگیدن هدف نیست و هیچ دو قدرتی تا ابد با یکدیگر نمیجنگند و بالاخره مسائل باید از طریق گفتوگو حلوفصل شود. او درباره انتقاد از دیپلماتها در مقاطع حساس، از جمله انتقادهای گذشته از ولایتی و انتقادهای کنونی از قالیباف و عراقچی، گفت باید برخی موضعگیریها را در چارچوب رقابتهای سیاسی تحلیل کرد. او درباره دوقطبی شدن جامعه گفت میتوان از اختلافنظرها بهعنوان ابزار فشار بر طرف مقابل استفاده کرد و به طرف آمریکایی منتقل کرد که مذاکره برای ایران با کشوری که فرماندهان و مردم ایران را کشته کار آسانی نیست. او به جنایت آمریکا در میناب و کشتهشدن نزدیک به ۲۰۰ کودک و اعضای خانوادهها و جنایت در لامرد اشاره کرد.
علائی درباره گفته مارکو روبیو مبنی بر بازگشت خصومت آمریکا با ایران به ۴۷ سال قبل گفت آمریکاییها میگویند چرا ایرانیها ما را از ایران بیرون کردند و به سلطه آمریکا پیش از انقلاب، حضور حدود ۴۰ هزار مستشار در ارتش و نقش ارتش ایران بهعنوان ژاندارم خلیج فارس اشاره کرد. او درباره تفاوت نیروهای مسلح نسبت به دوران شاه گفت ارتش آن زمان به خرید تجهیزات، قطعات یدکی و آموزش خارجی وابسته بود اما پس از انقلاب و در دوران جنگ عراق علیه ایران به سمت خودکفایی حرکت کرد. او گفت جنگندهها و تانکها وجود داشتند و موثر هم بودند اما باید دید عامل اصلی پیروزی در عملیاتهای بزرگ چه بود و پرسید: «آیا خرمشهر را با جنگنده آزاد کردیم یا با نیروهای داوطلب و بسیجی؟ آیا حصر آبادان صرفا با جنگنده شکسته شد؟»
بخش دیگری از این گفتوگو به مقایسه شرایط امروز با سالهای پایانی جنگ هشتساله، خستگی جامعه، جایگاه چهرههایی مانند هاشمیرفسنجانی در تصمیمگیریهای سرنوشتساز و ضرورت ایجاد بازدارندگی پایدار اختصاص دارد.
منبع: www.isna.ir

تعویق سفر رئیسجمهور به خراسان رضوی






