سخنگوی دولت: روایت خانوادههای شهدای میناب را فراموش نمیکنیم
به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما؛ فاطمه مهاجرانی در نشست روایت همبستگی خانواده و مدرسه در پاسداری از حق آموزش در جنگ رمضان با اشاره به سفر خود به میناب در ۱۶ اسفند، پس از حمله نهم اسفند به تهران، میناب و لامرد، به روایت دیدار با خانوادههای دانشآموزان و معلمان شهید مدرسه شجره طیبه پرداخت.
وی از پدری گفت که همسر معلمش در این حمله به شهادت رسیده و دو فرزند دوقلوی یکونیمساله از او به یادگار مانده بودند؛ کودکانی که به گفته پدر، در روزهای پس از حادثه از آغوش او جدا نمیشدند.
سخنگوی دولت همچنین به شهادت باران و پدربزرگش اشاره کرد که برای بردن نوهاش از مدرسه رفته بود، اما در حمله دوم هر دو جان باختند.
مهاجرانی در ادامه از خانواده هلما و اسما گفت؛ دو دانشآموز کلاس اول و چهارم دبستان که همراه مادرشان به شهادت رسیدند و پدرشان پیکر فرزندانش را از روی جورابهایشان شناسایی کرد.
سخنگوی دولت در تشریح بازدید خود از مناطق آسیبدیده میناب اظهار داشت: در میناب خواهری را دیده بودم که کلاس سوم دبستان بود و دست خواهر کلاس اول دبستانش را در مدرسه «شجر طیب عزیز» گرفته بود. مادرش میگفت او همچنان با همه عروسکهایش حرف میزند و صحبت میکند.
وی افزود: من در میناب «کربلای ایران» را دیدم و در میناب «شکوه انسانیت» را دیدم؛ مادرانی که با داغی که بر دل داشتند، تلاش میکردند بچههای باقیماندهشان را به زندگی برگردانند. چون ما باور داریم قدرت زندگی از قدرت مرگ بیشتر است؛ قدرت زندگی از مشتهای آنها بیشتر است.
سخنگوی دولت تصریح کرد: این زنان بودند که در این میان به خوبی ایستادند؛ معلمهای ما بودند که ایستادند، در حالی که خودشان آسیب دیده بودند. شوخی نیست؛ انفجار شوخی ندارد، موشک شوخی ندارد، جان میستانند. ولی ایستادند و سعی کردند بر خودشان مسلط باشند، خودشان را آرام کنند و کمک کنند نهاد خانواده آرام باشد تا بتواند در این شرایط آموزش صورت بگیرد.
وی خاطرنشان کرد: هرچند بمبها و موشکها به زندگی و به آینده و مدارس و ورزشگاهها شلیک شد، ولی نتوانستند جلوی فرآیندهای آموزشی را بگیرند.
سخنگوی دولت گفت: ما از نهادهای بینالمللی میخواهیم که این جنایات را محکوم کنند و نهادهایی که وظیفه دارند، حتماً باید وارد عمل شوند و حقوق ایران و مردمش را استیفا کنند.
منبع: www.irib-news.ir
معاون رئیسجمهور در امور زنان و خانواده: تداوم آموزش و حفظ امنیت کودکان؛ مسئولیتی مشترک میان خانواده و مدرسه






