از نیشابور تا قم؛ روایت زندگی آیتالله وحید خراسانی
آیتالله العظمی حاج شیخ حسین وحید خراسانی اول فروردین ۱۳۰۰ در نیشابور به دنیا آمد و پس از تحصیل در مشهد و نجف و تدریس طولانی در قم، سحرگاه ۲۶ آبان ۱۴۰۵ درگذشت.

به گزارش تبریز فوری به نقل از تابناک، آیتالله العظمی حاج شیخ حسین وحید خراسانی اول فروردین سال ۱۳۰۰ خورشیدی در نیشابور دیده به جهان گشود و تحصیلات علوم دینی را در مشهد آغاز کرد، شهری که در آن روزگار از کانونهای مهم آموزش علوم حوزوی به شمار میرفت. به گزارش تابناک، خبرنگار تابناک در استان قم روایت زندگی علمی او را از مشهد تا قم مرور کرده است.
ایشان پس از فراگیری ادبیات عرب و مقدمات علوم دینی، دروس سطح را نزد آیتالله شیخ محمد نهاوندی آموخت و پس از پایان این دوره به تحصیل در مباحث تخصصی فقه و اصول روی آورد. معظمله در ادامه از محضر آیتالله میرزا مهدی اصفهانی و آیتالله میرزا مهدی آشتیانی در درس خارج فقه بهره برد و همزمان علوم عقلی، فلسفه و حکمت را نزد میرزا ابوالقاسم الهی و میرزا مهدی آشتیانی فرا گرفت.
اجازه اجتهاد در جوانی
یکی از نقاط تعیینکننده در زندگی علمی ایشان به سال ۱۳۲۷ خورشیدی بازمیگردد، زمانی که در شهر ری با آیتالله سیدمحمد حجت کوهکمرهای دیدار کرد و پس از مذاکرات و مباحثات علمی، موفق به دریافت اجازه اجتهاد مطلق شد. دریافت این اجازه نشاندهنده دستیابی به مرتبهای از دانش فقهی و اصولی بود که توانایی استنباط احکام شرعی را فراهم میکرد.
حضرت آیتالله وحید خراسانی در ۲۷ سالگی، با وجود دستیابی به مرتبه اجتهاد، برای تکمیل آموختهها و آشنایی با دیدگاههای علمی فقهای حوزه نجف راهی عراق شد.
فصل تازه در نجف
حوزه علمیه نجف در آن سالها از مهمترین مراکز علمی جهان تشیع بود. ایشان در این حوزه در درس آیتالله سیدعبدالهادی شیرازی و آیتالله سیدمحسن حکیم شرکت کرد و بیش از همه از محضر آیتالله سیدابوالقاسم خویی بهره برد. حضور طولانیمدت در درس آیتالله خویی، او را با شیوههای دقیق استدلال فقهی و مبانی اصولی این فقیه آشنا کرد.
ایشان در کنار تحصیل، از سال ۱۳۳۷ خورشیدی تدریس درس خارج فقه و اصول را آغاز کرد و نزدیک به ۱۲ سال در نجف به آموزش مباحث تخصصی این دو رشته پرداخت. این دوره، نخستین تجربه طولانی تدریس خارج برای ایشان در یکی از مهمترین حوزههای علمی شیعه بود.
ادامه مسیر علمی در قم
حضرت آیتالله وحید خراسانی سال ۱۳۴۹ خورشیدی به ایران بازگشت و ابتدا در مشهد اقامت گزید و به تدریس پرداخت، اما پس از حدود یک سال، در پاییز همان سال راهی قم شد. با استقرار در قم، تدریس خارج فقه و اصول را در حوزه علمیه این شهر دنبال کرد و جلسات درس ایشان بهتدریج به یکی از محافل شناختهشده آموزشی حوزه تبدیل شد.
در روش تدریس، بررسی دقیق مبانی فقهی، واکاوی ادله و توجه به مباحث اصولی جایگاه ویژهای داشت و مباحث فقهی با استناد به منابع روایی و دیدگاههای فقهای پیشین بررسی میشد. در شیوه علمی ایشان میتوان تأثیر اندیشه فقهایی همچون شهید اول، شهید ثانی، محقق کرکی، صاحب جواهر، محقق سبزواری و شیخ انصاری را در کنار استادان معاصرش مشاهده کرد. در کنار فقه و اصول، قرآن، حدیث و معارف اهلبیت (ع) نیز بخش دیگری از فعالیتهای علمی ایشان را تشکیل میداد.
ارتحال آیتالله العظمی محمدعلی اراکی در سال ۱۳۷۳ خورشیدی، بار دیگر موضوع معرفی مراجع تقلید را مطرح کرد و در این مقطع، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم نام حضرت آیتالله وحید خراسانی را در کنار شش فقیه دیگر به عنوان مراجع تقلید معرفی کرد. پس از این مقطع، فعالیتهای ایشان علاوه بر تدریس، عرصه پاسخگویی به مسائل شرعی و اداره مجموعه مرتبط با مرجعیت را نیز دربر گرفت.
کارنامه علمی ایشان با مجموعهای از آثار در زمینه فقه، اصول و اعتقادات همراه است که از جمله آنها میتوان به حاشیه بر عروهالوثقی، حاشیه بر مکاسب محرمه، حاشیه بر کفایه، شرحی بر شرایعالاسلام و آثاری در حوزه اصول دین و مناسک حج اشاره کرد. ایشان از پاییز سال ۱۳۴۹ تا سال ۱۳۹۷ خورشیدی به تدریس خارج فقه و اصول در قم اشتغال داشت، اما از سال ۱۳۹۷ به دلیل کسالت، تدریسهای رسمیاش متوقف شد.
از شاگردی تا مرجعیت
زندگی علمی حضرت آیتالله وحید خراسانی، روایتی از عبور در چند حوزه مهم علمی شیعه است، مسیری که از فراگیری مقدمات در مشهد آغاز شد، با دستیابی به اجتهاد و حضور در محضر فقهای برجسته نجف ادامه پیدا کرد و سرانجام در قم به تدریس طولانیمدت و مرجعیت انجامید.
سرانجام حضرت آیتالله وحید خراسانی پس از هفت دهه مجاهدت علمی و تربیت شاگردان فراوان در حوزههای علمیه و ترویج و تبیین معارف اهلبیت (ع) سحرگاه ۲۶ آبان ماه ۱۴۰۵ دارفانی را وداع گفت و به دیار حق شتافت.
منبع: tabnak.ir

استاندار ایلام: صنایع بزرگ به مسئولیتهای اجتماعی عمل کنند






