۲۵ آبان ۱۴۰۵، دوشنبه تبریز ۱۲°
دلار۲۶۸٬۹۰۰ تومان ▲ ٪۱٫۱۶یورو۲۹۶٬۸۳۰ تومان ▲ ٪۱٫۱۱درهم۷۳٬۲۸۱ تومان ▲ ٪۰٫۸۰لیر۵٬۳۴۰ تومان ▲ ٪۰٫۹۵پوند۳۵۵٬۰۸۰ تومان ▲ ٪۱٫۰۷طلای ۱۸ عیار۲۴٬۶۶۷٬۱۰۰ تومان ▲ ٪۰٫۴۵
تبریز فوری
خبر فوری

روایت آخرین پرواز شهید مجید کاظمی از زبان پدر همسرش

پیکر استاد خلبان سرتیپ دوم مجید کاظمی که یازدهم اسفند از پایگاه هوایی شهید دوران شیراز به پرواز درآمده بود، پس از پنج ماه شناسایی شد؛ پدر همسر او اکنون روز آخرین پرواز را روایت کرده است.

· ۷ دقیقه مطالعه
روایت آخرین پرواز شهید مجید کاظمی از زبان پدر همسرش
پدر همسر استاد خلبان شهید سرتیپ دوم مجید کاظمی روز آخرین پرواز را روایت کرد.

به گزارش تبریز فوری به نقل از ایرنا، چهار خلبان ۲ جنگنده ایرانی که یازدهم اسفند از پایگاه هوایی شهید دوران شیراز برخاستند، در پاسخ به حملات متجاوزانه و جنایتکارانه دشمن، پایگاه نظامی العدید آمریکا را در قطر بمباران کردند و خسارت‌های سنگینی به آن وارد کردند اما در بازگشت هدف قرار گرفتند و پیکر استاد خلبان، سرتیپ دوم مجید کاظمی، پس از پنج ماه شناسایی شد و به خانه بازگشت.

به گزارش ایرنا، پدر همسر این خلبان ارتش جمهوری اسلامی ایران، پیش از دیگر اعضای خانواده از این عملیات آگاه شد، آن هم نه از زبان او، بلکه با شنیدن صدای سوخو که برایش آشنا بود.

آغاز جنگ و آخرین تماس

پدر همسر شهید کاظمی گفت با آغاز جنگ تحمیلی، به گفته و به خواست دامادش، دخترش به همراه نوه‌اش به خانه آنها آمدند و او خودش به‌تنهایی در پایگاه هوایی شیراز ماند، چرا که در زمان جنگ، پرسنل نظامی آماده‌باش هستند و نمی‌توانند منطقه استحفاظی خود را ترک کنند.

به گفته او روز نهم اسفند سپری شد و روز دهم بارندگی بود و خانواده اطلاع نداشتند ماموریتی ارجاع شده است. او افزود دامادش مسائل حفاظتی را رعایت می‌کرد و حتی یک کلمه درباره ماموریت نگفته بود. حتی شب قبل از عملیات، حدود ساعت هشت و نیم تا ۹ شب، با منزل آنها تماس گرفتند و با همسر و دخترشان صحبت کردند و مقداری هم شوخی کردند.

او ادامه داد خلبانان به دلیل رفتن به ارتفاع بالا و تاثیر فشار جی بر فشارخون نمی‌توانند در ایام جنگ روزه بگیرند و با وجود اصرار دخترش برای رساندن غذا، قبول نکرد و گفت: «نه، همه امکانات اینجا فراهم است. از نظر غذایی هم مشکلی نداریم». به گفته او، دامادش حتی یک کلمه هم درباره اینکه فردا پرواز دارند یا قرار است عملیات برون‌مرزی انجام دهند، نگفت.

روز عملیات و ساعت‌های بی‌خبری

محمدی گفت قرار بود همه بچه‌ها به خانه آنها بیایند و حدود ساعت هشت و نیم، یک ربع به ۹، صدای هواپیمای سوخو را شنیدند و کنجکاو شدند که در این موقعیت جنگی، چطور سوخو پرواز کرده است. با پایگاه تماس گرفتند و به آنها گفتند بله دو فروند هواپیما پرواز کرده‌اند.

سپس پرس‌وجو کردند تا اینکه گفتند یکی از آنها معاون پایگاه، تیمسار صالحی، به همراه یک خلبان دیگر است و یکی از آنها دامادشان هم با خلبان دیگری به نام آقای دشتیان پرواز کرده است. این چهار نفر قرار بود ساعت ۹ صبح تیک‌آف کنند چون زمان عملیات برون‌مرزی طولانی نیست.

او گفت از ساعت ۹ و نیم تلاش کرد به دامادش تلفن کند اما پیام «در دسترس نمی‌باشد» پخش می‌شد و تا ساعت ۹ و ۴۵ دقیقه، بیش از ده مرتبه زنگ زد و حدود ساعت ۱۰ و ربع، پیام «خاموش می‌باشد» پخش شد. او به بچه‌ها که در خانه بودند چیزی نگفت تا دخترش نگران نشود.

او با اشاره به سابقه نظامی خود و خدمت در عملیات شکاری در جنگ تحمیلی هشت ساله در کنار خلبانان گفت با شرایط آشنا بود و از آن لحظه پیگیری اخبار از تلویزیون‌های خارجی را آغاز کردند اما خبری نبود.

به گفته او تا ساعت ۱۲ از پایگاه پرس‌وجو کردند و ابتدا گفتند داماد شما نشسته است و به دنبال هواپیمای دوم هستند. حدود ساعت دو بعدازظهر دوباره پیگیری کردند و همسر یکی از خلبان‌ها هم از پایگاه با دخترش تماس گرفت و گفت که می‌توانند با او تماس بگیرند، اما باز هم پیام «خاموش می‌باشد» پخش می‌شد.

او افزود حدود ساعت چهار و نیم، از طریق پسرخاله دامادش که در بوشهر بود و با پیگیری از این طرف و آن طرف، اطلاع پیدا کردند که هواپیماها زده شده‌اند و هواپیمای دامادشان هم هدف قرار گرفته است.

ساعت حدود ۱۱ شب، برای نخستین بار از طریق تلویزیون شنیدند که دولت قطر اعلام کرده دو فروند هواپیمای سوخو ۲۴ را که به خاک این کشور حمله کرده بودند، هدف قرار داده و ساقط کرده است، اما از وضعیت خلبانان هیچ‌گونه اطلاعی ندارد. نیم ساعت بعد، یک شبکه دیگر هم همین خبر را اعلام کرد.

صبح روز بعد، او به همراه پدر شهید به پایگاه رفتند و با فرمانده پایگاه صحبت کردند. به آنها گفتند هر دو هواپیما هدف قرار گرفته‌اند، اما هر چهار خلبان از هواپیما بیرون پریده‌اند و به اصطلاح نیروی هوایی، ایجکت کرده‌اند. پس از صحبت‌های فراوان، گفتند دو نفر از آنها سالم هستند و از وضعیت دو نفر دیگر اطلاعی ندارند.

به گفته او حدود یک ربع بعد گفتند نفر سوم هم پیدا شده است، اما همچنان نام افراد را نمی‌گفتند و فقط تعداد را اعلام می‌کردند تا اینکه بعد از مدتی گفتند هر چهار نفر پیدا شده‌اند و در بیمارستان هستند. او گفت مدت مدیدی، حدود چهار تا پنج ماه، با همین وضعیت و با امید به اسارت و بازگشت آنها زندگی کردند.

اعلام شهادت

او گفت روز ششم مرداد در مغازه بود و برای نماز بیرون رفته بود و وقتی برگشت، پسرش گفت از پایگاه تماس گرفته‌اند. با پایگاه تماس گرفت و رئیس دفتر فرمانده منطقه پاسخ داد و گفت افرادی از تهران به همراه یک گروه آمده‌اند و می‌خواهند او را ببینند و تنها برود.

او گفت پاسخ داد تنها نمی‌آید و باید به پدرش هم اطلاع بدهد، اما آنها گفتند به پدرش نگوید و با برادرش بیاید و وقتی به پایگاه رسیدند، خبر شهادتش را به آنها دادند.

دخترش بعد از حدود دو ماه که پیش آنها بود، نزدیک شروع مدارس گفته بود می‌خواهد به خانه خودشان برود و وقتی خبر شهادت همسرش را دادند، در خانه خودش بود. او گفت حدود ساعت سه و نیم تا چهار بعدازظهر به خانه آنها رفتند و وقتی لباس مشکی را بر تنشان دید، متوجه شد. اکنون هم مرد خانه است و هم زن خانه و زندگی‌اش را به یاد همسرش اداره می‌کند.

او افزود در تدارک جشن تولد نوه‌اش بودند و قرار بود روز نهم، که جمعه بود، برایش جشن تولد بگیرند و خریدهای لازم را هم انجام داده بودند، اما این اتفاق با مراسم تشییع پیکر پدرش مصادف شد.

آشنایی و ویژگی‌های شهید

محمدی گفت چون هر دو خانواده در پایگاه خدمت می‌کردند، در حد سلام و احوالپرسی آشنایی داشتند اما رفت‌وآمد خانوادگی نداشتند و زمستان ۱۳۸۳، با میانجیگری و معرفی یکی از خلبانان با یکدیگر آشنا شدند و برای خواستگاری به منزل آنها آمدند.

او گفت زمستان بود و بخاری خانه روشن بود، اما عرق از سر و صورت او می‌ریخت و پس از صحبت به توافق رسیدند. او در گوش پدرش گفت: «تمام شد؟» و محمدی پاسخ داد: «بله، تمام شد. خیالت راحت باشد.» حدود یک سال نامزد بودند و در سال ۱۳۸۴ ازدواج کردند و خداوند یک دختر به آنها عطا کرد.

به گفته او، دامادش کم‌حرف و صادق بود و بچه‌ها را خیلی دوست داشت و با بچه‌ها بچگی و با بزرگ‌ترها بزرگی می‌کرد. اگر مساله‌ای در پایگاه اتفاق می‌افتاد و از دوستان دیگر مطلع می‌شدند، وقتی از دامادش می‌پرسیدند: «آقا سیامک، چه خبر؟» پاسخ می‌داد: «بابا، هیچ خبری نیست، خیالتان راحت باشد، هیچ مشکلی وجود ندارد.»

او افزود درباره مسئولیت‌ها و پروازهایش چیزی نمی‌گفت و برای مثال، در یکی از پروازها چرخ هواپیما برای فرود باز نمی‌شود و پس از مدتی دور زدن، هواپیما را به‌سلامت روی باند می‌نشانند، اما دامادش این موضوع را هم از همسرش پنهان می‌کند و حدود دو ماه بعد که لوح تقدیر برای فرود سخت از سوی نیروی هوایی به آنها اهدا می‌شود، متوجه شده بود. او هیچ‌وقت نمی‌خواست با بیان چنین اتفاقاتی، دلهره و نگرانی برای خانواده‌اش ایجاد کند.

منبع: www.irna.ir

خبر بعدی

حملات پهپادی علیه مقر گروهک‌های تجزیه‌طلب در اربیل

دفاعی و امنیتی · ۱ دقیقه مطالعه

اخبار مرتبط

همه ›

اخبار بیشتر