استخدام در کدام مشاغل اروپا دشوارتر است؟

به گزارش تبریز فوری به نقل از ایسنا، استخدام نیروی انسانی در حوزه‌های آموزش، سلامت و فناوری اطلاعات در سراسر اروپا دشوار است و در مقابل، کارفرمایان معمولا برای جذب کارگران ساده و دستیاران آماده‌سازی غذا با مشکلات کمتری روبه‌رو هستند. البته این الگو در کشورهای مختلف یکسان نیست؛ برای مثال، اسپانیا با کمبود شدید دستیاران آماده‌سازی غذا مواجه شده است.

این کمبودها در شرایطی ادامه دارد که جوانان اروپایی با دشواری بیشتری برای ورود به بازار کار روبه‌رو هستند. طبق گزارش سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، شکاف نرخ بیکاری میان فارغ‌التحصیلان جوان و کل جمعیت سن کار در کشورهای بررسی‌شده افزایش یافته است. بانک مرکزی اروپا (ECB) نیز اعلام کرد چشم‌انداز اشتغال جوانان در منطقه یورو از ۲۰۲۳ ضعیف شده است.

شاخص سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، مشاغل مختلف را در داخل هر کشور با یکدیگر مقایسه می‌کند و تعداد فرصت‌های شغلی خالی یا شمار نیروهای موردنیاز را اندازه‌گیری نمی‌کند و به گزارش ایسنا، داده‌های مورد استفاده برای بیشتر کشورها مربوط به ۲۰۲۴ است. روندهای بررسی‌شده در ۲۷ کشور اروپایی، از جمله نروژ، سوئیس، ترکیه و انگلیس نشان می‌دهد کدام مشاغل بیشتر در میان پنج شغل دشوار یا آسان برای جذب نیروی انسانی قرار می‌گیرند.

پنج شغل با جذب دشوار نیرو

در میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا که در گزارش «ارزیابی کمبود مهارت‌ها در کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی» بررسی شده‌اند، شغل معلمی به‌طور متوسط دشوارترین شغل برای تامین نیروی انسانی بوده است. پس از آن، متخصصان حوزه سلامت و متخصصان فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) قرار دارند و سپس متخصصان وابسته به حوزه سلامت، مانند تکنسین‌های پزشکی، برخی کارکنان پرستاری و همچنین متخصصان کسب‌وکار و امور اداری، پنج گروه شغلی نخست را تکمیل می‌کنند.

شغل معلمی در ۱۳ کشور در میان پنج شغل دشوار برای تامین نیروی انسانی قرار دارد و پس از آن، متخصصان حوزه سلامت و متخصصان فناوری اطلاعات و ارتباطات قرار می‌گیرند که هر کدام در ۱۲ کشور با کمبود نیرو مواجه هستند. مدیران نیز در هفت کشور در میان پنج گروه شغلی قرار دارند که جذب نیروی انسانی برای آن‌ها دشوارتر است. همچنین مشاغل وابسته به حوزه سلامت، مراقبت‌های شخصی و کسب‌وکار و امور اداری، هر یک در ۶ کشور با دشواری جذب نیرو مواجه هستند.

سازمان همکاری و توسعه اقتصادی فراتر از پنج شغل دارای بالاترین و پایین‌ترین امتیاز، مشاغل را بر اساس میزان دشواری تامین نیروی انسانی در مقایسه با سایر مشاغل هر کشور، در پنج گروه طبقه‌بندی می‌کند. این دسته‌بندی نشان می‌دهد مشاغل حوزه سلامت، آموزش و فناوری اطلاعات و ارتباطات در بیشتر کشورها با کمبود نیروی انسانی مواجه هستند.

پنج شغل با جذب آسان نیرو

در مقابل، کارگران ساده آسان‌تر از سایر گروه‌های شغلی جذب می‌شوند و پس از آنان، کارکنان مشاغل ابتدایی، دستیاران آماده‌سازی غذا، کارکنان فروش و مونتاژکاران قرار دارند.

کارگران ساده در ۱۴ کشور در میان پنج گروه شغلی قرار دارند که جذب نیرو برای آنان آسان‌تر است. پس از آنان، دستیاران آماده‌سازی غذا در ۱۲ کشور و سایر کارکنان دفتری در ۱۱ کشور قرار می‌گیرند. کارکنان مشاغل ابتدایی در ۱۰ کشور و مونتاژکاران در هشت کشور در فهرست پنج شغل آسان برای جذب نیروی انسانی قرار دارند.

تفاوت کشورها، هوش مصنوعی و ساختار اقتصادی

متخصصان فناوری اطلاعات و ارتباطات همچنین متخصصان کسب‌وکار و امور اداری در هر یک از ۱۸ کشور بررسی‌شده با کمبود نیروی انسانی مواجه هستند. ایزابل اسکاک اولافسن، اقتصاددان سازمان همکاری و توسعه اقتصادی گفت: «دیجیتالی‌شدن موجب افزایش تقاضا برای متخصصان فناوری اطلاعات و ارتباطات شده است، با این حال، پیشرفت‌های هوش مصنوعی ممکن است در آینده تقاضا برای برخی از این متخصصان، به‌ویژه نیروهای تازه‌کار و مشاغل سطح ورودی، را کاهش دهد.»

در نروژ، جذب کارگران ساده دشوارترین کار است، در حالی که تامین نیروی انسانی برای این گروه شغلی در ۲۱ کشور مورد بررسی نسبتا آسان است. در اسپانیا، دستیاران آماده‌سازی غذا، دشوارترین گروه برای جذب هستند، هرچند در بخش بزرگی از اروپا یافتن این نیروها آسان است. در فرانسه نیز جذب کارکنان مشاغل ابتدایی دشوارترین وضعیت را دارد.

چند کشور شمال و غرب اروپا نیز در زمینه مشاغل فناوری اطلاعات و ارتباطات از الگوی کلی پیروی نمی‌کنند. سازمان همکاری و توسعه اقتصادی وضعیت بازار کار متخصصان این حوزه را در دانمارک، فنلاند، آلمان، هلند، نروژ و سوئد تقریبا متعادل ارزیابی می‌کند و در اتریش، سوئیس و انگلیس نیز عرضه نیروی متخصص این حوزه بیش از تقاضا است.

اولافسن گفت: «مشاغلی که با بیشترین کمبود نیروی انسانی مواجه هستند، به دلایل مختلف در کشورهای گوناگون تفاوت دارند. تقاضا برای مشاغل به ساختار اقتصادی کشورها بستگی دارد.» او به کره جنوبی و آلمان اشاره و اظهار کرد بخش‌های گسترده تولیدی در این کشورها به توضیح کمبود نیرو در چندین گروه شغلی با مهارت متوسط، از جمله مونتاژکاران و اپراتورهای ماشین‌آلات، کمک می‌کند. میزان عرضه نیروی کار نیز در کشورهای مختلف متفاوت است. کشورهایی که به معلمان و متخصصان حوزه سلامت دستمزد نسبتا بالاتری پرداخت می‌کنند، ممکن است در این مشاغل با کمبود نیروی انسانی کمتری مواجه شوند.

پیا یوهانا فالستروم، سخنگوی سازمان کار اروپا (ELA) گفت: «کمبود نیروی کار در اروپا بیش از پیش ماهیتی ساختاری پیدا کرده است و دیگر موقتی نیست. تغییرات جمعیتی، ناهماهنگی میان مهارت‌های نیروی کار و نیاز بازار، کیفیت مشاغل و محدودیت جابه‌جایی نیروی کار، همگی در این مسئله نقش دارند. اروپا به آموزش‌های بهتر، مشاغلی با شرایط کاری مناسب‌تر و تناسب بیشتر میان مهارت‌های نیروی کار و نیازهای کارفرمایان نیاز دارد.» نتایج تحلیل‌های سازمان کار اروپا نشان می‌دهد بسیاری از مشاغلی که در یک کشور با کمبود نیروی انسانی مواجه هستند، ممکن است در کشور دیگری با مازاد نیروی کار روبه‌رو باشند.