هشدار درباره ارتباط آمپولهای لاغری با خطر نابینایی
سازمان غذا و داروی امریکا اعلام کرد داروهای لاغری با عارضه نوروپاتی ایسکمیک قدامی غیرآرتریتی عصب بینایی مرتبطاند که میتواند باعث نابینایی شود؛ ارزیابی این نهاد بر اساس تحلیل ۱۲۶ کارآزمایی بالینی با مشارکت بیش از ۱۳۴ هزار بیمار انجام شده است.

به گزارش تبریز فوری به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، برای تهیه دارو کافیست گذارتان به داروخانه بیفتد تا با تبلیغات انواع آمپولهای لاغری مواجه شوید. در حالی که ممکن است برخی اقلام دارویی ضروری در داروخانهها پیدا نشود یا به سختی پیدا شود، اما بر در و دیوار داروخانه نوشته شده آمپول اسپارتینا و ازومپیک و داروهایی از این قبیل موجود است.
به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، مشتری چنین داروهایی کم نیستند و با توجه به انتظارات اجتماعی از زنان و دختران برای داشتن اندامی باریک و کشیده شبیه بازیگران هالیوودی و عروسک معروف باربی، متقاضیان اصلی این آمپولهای لاغری خانمها و به طور ویژهتر دختران جوانی دانسته شدهاند که شبکههای اجتماعی و فضای مجازی مداوم به آنها الگو میدهد و استانداردهای هالیوودی را بر پیکرشان مینشاند.
هشدار نهاد ناظر دارویی امریکا
اخیرا سازمان غذا و داروی امریکا (FDA) اعلام کرد داروهای لاغری با عارضهای موسوم به نوروپاتی ایسکمیک قدامی غیرآرتریتی عصب بینایی (NAION) که میتواند باعث از دست رفتن ناگهانی و بدون درد بینایی در یک چشم و حتی نابینایی دائمی شود، ارتباط داشتهاند. ارزیابی این نهاد شامل تحلیل ۱۲۶ کارآزمایی بالینی با مشارکت بیش از ۱۳۴ هزار بیمار بود. این نهاد همچنین دادههای دنیای واقعی و مطالعات مشاهدهای منتشرشده را بررسی کرد. با آن که به محدودیتهای شواهد موجود اذعان کرد، نتیجه گرفت که احتمال افزایش خطر بروز این عارضه مستلزم افزودن هشدارهای بیشتر برای همه داروهای این گروه است.
این اقدام موج بررسیهای ایمنی پیرامون این گروه دارویی که به سرعت در حال گسترش است و به بخش مهمی از درمان چاقی و دیابت نوع ۲ تبدیل شده را افزایش میدهد.
تب باربی شدن و فشار استانداردهای زیبایی
از زمانی که پای عروسکهای باربی به دنیای کودکی دختربچهها باز شد، اندام لاغر و قد بلند و کشیده، چشمهای آبی و موهای بور استانداردهای ذهنی آنها برای داشتن ظاهری زیبا و جذاب را تسخیر کرد. پس از آن نسلی که با باربی بزرگ و مأنوس شده بود بیشتر از نسلهای پیشین نسبت به ظاهرش حساس بود و برای گرفتن تأیید دیگران گاهی سلامتی جسمی و روانی خودش را هم قربانی میکند.
براساس آخرین نظرسنجی نگرش سالانه مؤسسه خیریه «گرلگایدینگ» (Girlguiding)، دختران جوان از هر زمان دیگری مأیوسترند. میزان خوشحالی دختران نسبت به ۱۵ سال گذشته به پایینترین سطح رسیده و عمدهترین دلایل آن ترس از آزار جنسی، بچهدار شدن و توقعات غیرواقعی زیبایی است. دختران امروز در هر کشور و فرهنگی به دنبال آن هستند تا شبیه بازیگران هالیوودی شوند.
تلاشها برای باربی شدن هر روز با راه و روشهای تازهای ادامه پیدا میکند. در دورهای مصرف داروهای لاغری حاوی آمفتأمین و متانفتأمین، زنان و دختران جوان را به دنیای اعتیاد به شیشه وارد میکرد. بعدتر انواع و اقسام عملهای جراحی باب شد و با تلاش بلاگرها و اینفلوئنسرهای اینستاگرامی، هر روز افراد بیشتری به جرگه باربیهای عملی وارد شدند. تازهترین و آسانترین و در دسترسترین روش هم استفاده از آمپولهای لاغری است که این روزها ترند شده و در همه داروخانهها اعلام میشود؛ آمپولهای لاغری موجود است.
آمپولهایی که انگار چندان هم بیضرر نیستند و لاغری سهلالوصولی که نسبت به دیگر روشها برای مصرفکنندگان خود به ارمغان میآورند میتواند خیلی گران تمام شود؛ حتی به قیمت بینایی چشمهایشان.
نگاه روانشناختی به وابستگی ارزشمندی به ظاهر
فاطمه بدرزاده، روانشناس و مدرس دانشگاه، در پاسخ به این سؤال که چرا سونامی جراحیها و اقدامات زیبایی و تلاش برای رسیدن به استانداردهای هالیوودی متوقف نشده است، میگوید: «صنعت زیبایی در کنار شبکههای اجتماعی، رسانهها، تبلیغات و تغییر سبک زندگی، در شکلگیری و تقویت این معیارها نقش دارد.»
بنا به تأکید وی این مسئله موجب افزایش بار فشارهای روانی بهویژه برای دختران و زنان جوان است که در بسیاری از فضاهای اجتماعی در معرض ارزیابی و قضاوت ظاهری قرار میگیرد.
این کارشناس تأکید میکند: «از دیدگاه روانشناسی اجتماعی، وقتی جامعه، رسانه و شبکههای اجتماعی به طور مداوم یک الگوی خاص از زیبایی را به عنوان الگوی مطلوب بازنمایی میکنند، فرد وارد فرایند مقایسه اجتماعی میشود و ممکن است به این نتیجه برسد که برای پذیرفتهشدن باید دائماً خودش را با آن استانداردها هماهنگ کند. نتیجه میتواند افزایش نارضایتی از خود، حساسیت نسبت به نگاه دیگران و احساس فشار برای اصلاح مداوم ظاهر باشد.»
به گفته وی این فشار فقط از سوی دیگران اعمال نمیشود؛ به تدریج میتواند به یک ناظر درونی تبدیل شود. یعنی فرد حتی زمانی که کسی او را قضاوت نمیکند، خودش دائماً ظاهرش را ارزیابی و با معیارهای بیرونی مقایسه میکند.
بدرزاده تصریح میکند: «از منظر روانپویشی، مسئله میتواند عمیقتر باشد. در برخی افراد، نیاز شدید به تغییر ظاهر ممکن است با نیازهای روانی مانند دیدهشدن، تأییدشدن، دوستداشتنیبودن و کسب احساس ارزشمندی ارتباط پیدا کند.»
به گفته این روانشناس وقتی احساس ارزشمندی بیش از حد به تأیید بیرونی وابسته شود، فرد وارد چرخهای میشود که پایان روشنی ندارد؛ چون همیشه استاندارد جدیدی برای رسیدن وجود دارد. بدرزاده میافزاید: «این مسئله در دوره جوانی حساستر است، زیرا هویت فرد هنوز در حال شکلگیری است و نگاه و تأیید همسالان میتواند اهمیت زیادی پیدا کند.»
بدرزاده در پاسخ به این سؤال که تا چه حد توجه به ظاهر منطقی است، میگوید: «از دیدگاه روانشناسی بالینی، توجه به ظاهر تا زمانی منطقی و موجه است که در خدمت فرد باشد، نه اینکه فرد در خدمت ظاهر قرار بگیرد.» از نگاه وی یکی از خطرات فرهنگ افراطی ظاهر این است که انسان را از ارزشهای عمیقتر زندگی دور کند و توجه به چگونه دیدهشدن جای چگونه زندگی کردن را بگیرد.
بدرزاده تأکید میکند: «بنابراین، از دیدگاه روانشناسی اجتماعی، مرز انحراف این ذائقه را نمیتوان با یک عدد یا یک نوع عمل زیبایی تعیین کرد؛ معیار مهمتر این است که آیا انتخاب فرد از درون خودش میآید یا عمدتاً محصول فشار مقایسه، هنجار اجتماعی و ترس از قضاوت دیگران است؟»
منبع: www.yjc.ir

راهاندازی قرارگاه جهادی سلامت در خیابان جمهوری اسلامی یاسوج





