جنگ داخلی راست مسیحی آمریکا برای جایگزینی ترامپ

به گزارش ایرنا به نقل از روزنامه انگلیسی ایندیپندنت، اگر پیش از پایان ماه می برای شرکت در کنفرانس «آمریکا پس از ترامپ» در دالاس ایالت تگزاس ثبت‌نام کرده بودید می‌توانستید دو نسخه امضاشده از کتاب‌های مختلف را انتخاب کنید؛ از جمله کتاب «نسل کشی سفیدپوستان» و کتاب «۱۹ دلیل برای لغو متمم نوزدهم قانون اساسی»؛ همان متممی که حق رأی زنان در آمریکا را به رسمیت شناخت. سخنرانان گردهم آمده در این کنفرانس، مجموعه‌ای از چهره‌های جنجالی ملی‌گرای راست افراطی هستند.

با این حال، برخلاف این تصور که چنین گردهمایی آخرین نفس‌های یک جنبش افراطی مسیحی است که پس از شکست سنگین جمهوری‌خواهان و جنبش ماگا در انتخابات میان‌دوره‌ای ناچار به عقب‌نشینی شده، یک کارشناس معتقد است این نشست ویترین یکی از جناح‌های راست مسیحی است که برای کسب قدرت در آمریکای پس از ترامپ رقابت می‌کنند. به گفته او، این جناح‌ها در حال حاضر درگیر نوعی جنگ داخلی با شدت پایین هستند.

کنفرانس دالاس و سخنرانان جنجالی

بلیت‌های کنفرانس «مسیح پادشاه است؛ آمریکا پس از ترامپ» از سوی تشکیلات رسانه‌ای «راست مسیحی جدید» سازماندهی شده است. این تشکیلات یک مجموعه رسانه‌ای ملی‌گرای مسیحی است که با هدف پیشبرد چشم‌انداز حکومت دینی در آمریکا فعالیت می‌کند. جوئل وبون، کشیش ارشد کلیسای عهد کتاب مقدس در شهر جورج تاون تگزاس، گرداننده اصلی راست مسیحی جدید است. او خود را یک ملی‌گرای مسیحی می‌داند و معتقد است باید حق رأی از زنان گرفته شود و جنبش او چه با رأی اکثریت و چه بدون آن پیروز خواهد شد.

وبون یکی از ۱۱ سخنران این کنفرانس در دالاس است. کالوین رابینسون، روحانی متولد بریتانیا و سخنگوی پیشین حزب استقلال بریتانیا نیز در این برنامه حضور دارد. او در سال ۲۰۲۴ به آمریکا مهاجرت کرد. باکلی کارلسون، برادر تاکر کارلسون، مجری سابق فاکس نیوز که اکنون برنامه مستقل خود را به صورت آنلاین اجرا می‌کند، دیگر سخنران این نشست است. باکلی تا آوریل سال جاری معاون سخنگوی جی دی ونس بود و اکنون در حوزه مشاوره سیاسی فعالیت می‌کند.

شناخته‌شده‌ترین سخنران این کنفرانس الکس جونز است؛ بنیان‌گذار شبکه رسانه‌ای راست افراطی «اینفووارز». او سال‌ها ادعا می‌کرد کشتار دانش‌آموزان مدرسه سندی هوک در سال ۲۰۱۲ یک صحنه‌سازی بوده است؛ دروغی که به دلیل آن نزدیک به یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار غرامت در پرونده‌های افترا محکوم شد. جونز همچنین در جریان حمله ششم ژانویه به ساختمان کنگره آمریکا، همراه با اعضای گروه «پراد بویز» راهپیمایی کرده بود.

متیو تیلور، کارشناس حوزه دین در آمریکا و نویسنده کتاب «خشونت ورزان با زور به پیروزی می‌رسند: جنبش مسیحی‌ای که دموکراسی ما را تهدید می‌کند»، می‌گوید جونز مهم‌ترین عامل جذب مخاطب به این کنفرانس است. او در پخش زنده برنامه خود در شب انتخابات میان‌دوره‌ای، همزمان با اعلام نتایج، به این نتیجه رسید که ترامپ در واقع مهره‌ای است که دموکرات‌ها به درون جمهوری‌خواهان فرستاده‌اند و همین موضوع علت عملکرد ضعیف جمهوری‌خواهان بوده است. جونز به مخاطبانش گفت: «من صددرصد با ترامپ در جنگ هستم.»

تیلور در گفت‌وگو با این روزنامه می‌گوید: «این حرف، مانند همه اظهارات الکس جونز، آشکارا بی‌نهایت مضحک است. اما الکس جونز هنوز هم نفوذ و قدرت جذب مخاطب دارد.» به گفته او، پیام جونز به خوبی با هدف اصلی کنفرانس پیوند می‌خورد؛ یعنی ترسیم راه پیروزی در نبرد آینده بر سر کنترل راست مسیحی در آمریکا. یکی از چشم‌اندازهای سیاسی مطرح‌شده در این نشست، لغو حق رأی زنان است.

در فهرست رسمی سخنرانان این کنفرانس نام هیچ‌یک از وزیران فعلی کابینه ترامپ یا مقام‌های ارشد کاخ سفید دیده نمی‌شود. با این حال، ارتباطات سیاسی این نشست از طریق دسترسی به محافل قدرت، پیوندهای خانوادگی، نفوذ رسانه‌ای و ارتباط با افراد نزدیک به ترامپ برقرار است. این کنفرانس با گردهم آوردن ملی‌گرایان مسیحی، چهره‌های رسانه‌ای راست افراطی و شخصیت‌های سیاسی که برخی از آن‌ها همچنان ارتباط مستقیمی با دنیای سیاسی جنبش ماگا دارند به دنبال بررسی این موضوع است که چه کسی و با چه رویکردی باید جانشین ترامپ شود و چگونه می‌توان جنبشی سیاسی با هویت آشکارتر مسیحی در آمریکا ساخت.

شکاف از هفتم اکتبر تا ترور چارلی کرک

تیلور می‌گوید این جنبش اکنون حول عبارت «اول آمریکا» شکل گرفته و این عبارت به شعار اصلی آن تبدیل شده است. او توضیح می‌دهد: «شعار اول آمریکا به دهه ۱۹۳۰ بازمی‌گردد؛ زمانی که حزبی با همین نام وجود داشت و به شدت با ورود آمریکا به جنگ جهانی دوم مخالف بود.»

به گفته او، طی چند سال گذشته شکافی در ائتلاف جناح‌های افراطی مسیحی ایجاد شده است؛ ائتلافی که ترامپ توانسته بود آن‌ها را در کنار یکدیگر گرد آورد. تیلور می‌گوید: «این شکاف واقعاً از هفتم اکتبر و جنگ غزه آغاز شد.» او اضافه می‌کند که جناح کاریزماتیک جریان ملی‌گرایی مسیحی آمریکا در سراسر جنگ همچنان از اسرائیل حمایت کرد؛ موضعی که جناح یهودستیز این جریان با آن مخالف بود. امروز چهره‌هایی مانند تاکر کارلسون، کندیس اوونز، پادکستر راست افراطی، و گروهی از کالوینیست‌های تندرو به رهبری جوئل وبون نماینده این جناح هستند.

چارلی کرک، بنیان‌گذار سازمان «ترنینگ پوینت آمریکا»، در میانه این جناح‌ها قرار داشت و تا زمان ترور شدنش در سپتامبر ۲۰۲۵، نقش واسطه میان محافظه‌کاری راست‌گرا و نسل جوان جریان راست را ایفا می‌کرد. به گفته تیلور، کرک نوعی داور میان این دو اردوگاه بود و هر دو طرف برای او احترام قائل بودند. او مانند ترامپ می‌توانست مواضع متفاوتی اتخاذ کند و به این ترتیب ائتلاف را کنار هم نگه دارد. حتی در هفته‌های پیش از مرگش نیز برای انتخاب یکی از دو طرف تحت فشار قرار داشت، اما این کار را نکرد.

تیلور می‌گوید تیراندازی به کرک در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵ نقطه‌ای بود که شکاف میان این جناح‌ها آشکار شد و جنگ با شدت پایین میان آن‌ها واقعاً از همان زمان آغاز شد. او اضافه می‌کند: سپس تاکر کارلسون، نیک فوئنتس را به برنامه پادکستی خود دعوت کرد؛ یک ملی‌گرای سفیدپوست که برنامه زنده اینترنتی اجرا می‌کند و جنبشی مبتنی بر انکار هولوکاست و ملی‌گرایی اول آمریکا را رهبری می‌کند. این اتفاق به نقطه عطف دیگری تبدیل شد و موجب عادی‌سازی نازیسم آمریکایی در فضای جریان اصلی شد.

تیلور می‌گوید از آن زمان، جنگی میان صداها و جریان‌های مختلف مسیحیت افراطی راست‌گرا در حال شکل‌گیری بوده است. سپس ترامپ آمریکا را وارد جنگ با ایران کرد. به گفته او، این تصمیم شکاف میان جناح‌ها را عمیق‌تر کرد. در پی این اقدام، تاکر کارلسون علناً از ترامپ و حزب جمهوری‌خواه فاصله گرفت و از مخاطبانش به دلیل حمایت قبلی از رئیس‌جمهور و گمراه کردن مردم عذرخواهی کرد.

تیلور می‌گوید کارلسون که در کنفرانس این آخر هفته سخنرانی نخواهد کرد، با این حال با بیانیه و مواضع سیاسی آن همسو است. او می‌افزاید جناح اول آمریکا که حمایت خود را از ترامپ پس گرفته و معتقد است او در موضوع مهاجرت به اندازه کافی سخت‌گیر نبوده و تحت نفوذ اسرائیل و بنیامین نتانیاهو قرار گرفته است، جریانی که مدام به ادبیات نژادپرستانه و یهودستیزانه متوسل می‌شود، اکنون در حال ورود به جریان اصلی سیاست آمریکاست.

نبرد برای انتخابات ۲۰۲۸

تیلور با نگرانی معتقد است در نبرد میان دو جریان مسیحیت راست افراطی، یعنی مسیحیان کاریزماتیک که چهره‌ای مانند پائولا وایت، کشیش و مبلغ تلویزیونی و یکی از نزدیک‌ترین مشاوران مذهبی دونالد ترامپ، نماینده آن‌هاست، و این قبیله جدید، احتمالاً جناح «مسیح پادشاه است» پیروز خواهد شد.

او می‌گوید: «آنچه شاهد آن هستیم، تغییر جهت در سیاست راست‌گرایانه است. این جریان اکنون در میان جوانان به نفوذ قابل توجهی دست یافته و از این فرصت استفاده می‌کند تا بگوید دونالد ترامپ از ابتدا هم گزینه‌ای بی‌نقص نبود و هرگز واقعاً به اردوگاه ما تعلق نداشت.»

اما این جناح قرار است دو سال دیگر، زمانی که آمریکایی‌ها بار دیگر برای انتخاب رئیس‌جمهور پای صندوق‌های رأی می‌روند، چه کسی را به عنوان نامزد خود معرفی کند؟ تیلور می‌گوید به نظر می‌رسد جی دی ونس در حال تلاش برای جلب حمایت این جریان است و به جمع هواداران جنبش اول آمریکا پیوسته است.

او همچنین معتقد است تاکر کارلسون می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در انتخاب نامزد نهایی ایفا کند. تیلور می‌گوید کارلسون از جهات مختلف از ونس حمایت کرده است. توییت ونس پس از انتخابات که در آن جنگ علیه ایران را علت شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان دانست و گفت باید رابطه خود با اسرائیل را تغییر دهیم، همگی از محورهای اصلی مواضع تاکر کارلسون هستند.

به گفته تیلور، حتی عنوان این کنفرانس نیز نوعی پیام غیرمستقیم و رمزگذاری‌شده است. او می‌گوید عبارت مسیح پادشاه است در سنت دیرینه کاتولیسیسم آمریکایی ریشه عمیقی دارد اما امروزه افرادی مانند کندیس اوونز و نیک فوئنتس از آن استفاده می‌کنند.

اما چرا این جریان افراطی مسیحیت راست‌گرا تا این اندازه برای برخی جذابیت دارد؟ تیلور می‌گوید در دوره‌های بی‌ثباتی شدید و دگرگونی‌های واقعی اجتماعی، مردم به سوی جنبش‌های ارتجاعی گرایش پیدا می‌کنند. او توضیح می‌دهد این جنبش‌ها به مردم احساس نوعی تکیه‌گاه در جهانی آشفته می‌دهند. اکنون شاهد آشفتگی در نظم جهانی هستیم؛ آمریکا به تدریج جایگاه خود را به عنوان قدرت مسلط جهان از دست می‌دهد، چین و روسیه در حال قدرت گرفتن هستند و ناتو با شکاف و فروپاشی داخلی روبه‌روست. در کنار این تحولات، تغییرات اقلیمی نیز بحران‌های پناهجویی را تشدید می‌کند. بخش‌هایی از جهان عملاً غیرقابل سکونت شده‌اند و مردم ناچارند همراه خانواده‌های خود برای یافتن مکانی امن‌تر از خانه‌هایشان فرار کنند؛ در بسیاری موارد نیز از مرزها عبور می‌کنند. بحران‌های مهاجرتی هم به واکنش‌های ارتجاعی و موج‌های راست‌گرایانه منجر می‌شوند.

او می‌گوید به همین دلیل، بخشی از جامعه آمریکا به ایده بازگشت به تصویری از کشور که زمانی بر ملی‌گرایی سفیدپوستان استوار بود، گرایش پیدا کرده است؛ ایده‌ای که در عمل به معنای بازگشت به دوران قوانین جیم کرو است.

در تناقضی آشکار کالوین رابینسون، روحانی بریتانیایی که قرار است در این کنفرانس سخنرانی کند، سیاه‌پوست است. تیلور می‌گوید در چنین فضاهای راست افراطی می‌توان افراد رنگین‌پوست زیادی پیدا کرد، اما این حضور معمولاً در نهایت به نفع آن‌ها تمام نمی‌شود. کافی است به اتفاقی که برای ویوک راماسوامی افتاده نگاه کنید؛ او تلاش کرد تمام ویژگی‌های مورد قبول راست افراطی را از خود نشان دهد، اما در نهایت همان جریان او را مورد حمله قرار داد.

آن کولتر، فعال راست افراطی، به راماسوامی گفته بود نمی‌تواند به او رأی دهد، چون سرخپوست هستی. نیک فوئنتس نیز او را فرزند مهاجران متولد آمریکا خواند؛ اصطلاحی تحقیرآمیز برای فرزندی که از مادری غیرشهروند در آمریکا متولد شده است. فوئنتس همچنین از مردم ایالت اوهایو خواسته بود به رقیب دموکرات راماسوامی رأی دهند.

با این حال، رابینسون کاملاً با برنامه لغو حق رأی زنان همسو است و پیش‌تر از این پیشنهاد با عنوان نوعی تبعیض جنسیتی مسیحی پسندیده حمایت کرده بود. او ماه گذشته نوشت که حق رأی همگانی اشتباه بوده است. رابینسون استدلال کرد که در بریتانیا تنها مردان سرپرست خانواده‌های آنگلو-مسیحی باید اجازه نامزدی در انتخابات را داشته باشند و فقط مردان آنگلو-مسیحی سرپرست خانوار باید بتوانند رأی بدهند. به اعتقاد او، زنان باید بر مسئولیت‌های خانه‌داری و مادری تمرکز کنند.

بسیاری تصور می‌کردند واکنش‌های مخالف با دستاوردهای جنبش حقوق مدنی، انقلاب جنسی و اعطای حق رأی کامل به شهروندان در دهه ۱۹۶۰، با ظهور ترامپ و ترامپیسم به اوج خود رسیده است. اما از نگاه شرکت‌کنندگان در این کنفرانس، این جریان تازه در ابتدای راه قرار دارد. تیلور می‌گوید دیدگاه‌های افراطی‌ای که سخنرانان گردهم آمده در دالاس مطرح می‌کنند، برای برخی نوعی احساس قطعیت و فرصتی برای بردن جنبش ماگا به مرحله‌ای تازه فراهم می‌کند.

تیلور می‌پرسد، با فروپاشی ائتلاف ترامپ و کمرنگ شدن و به حاشیه رفتن دوران سیاسی او کدام‌یک از این اردوگاه‌ها پیروز خواهد شد؟ او معتقد است این پرسش یکی از محورهای اصلی رقابت‌های مقدماتی حزب جمهوری‌خواه در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ خواهد بود.

در هر صورت، هر جناحی که در این نبرد پیروز شود، میراثی محدودتر از آنچه تصور می‌کند به دست خواهد آورد. اگر راست مسیحی به دو بخش تقسیم شود، این شکاف اهمیت زیادی دارد؛ زیرا با وجود همه ادعاها درباره برخورداری از یک مأموریت سیاسی گسترده، ترامپ در انتخابات عمومی سال ۲۰۲۴ تنها با اختلاف ۱.۵ واحد درصد در رأی مردمی پیروز شد؛ کمترین فاصله پیروزی در میان رؤسای جمهوری آمریکا که از سال ۱۹۶۸ تاکنون آرای عمومی را به دست آورده‌اند. رهبر بعدی جمهوری‌خواهان به تمام آرایی که بتواند جذب کند نیاز خواهد داشت و این آرا، برخلاف میل افرادی مانند رابینسون و جنبش «مسیح پادشاه است»، شامل آرای زنان نیز می‌شود.