تشییع باشکوه سه شهید گمنام در سنندج در سالروز شهادت حضرت زهرا (س)

به گزارش ایرنا، در سالروز شهادت بانوی دو عالم، حضرت فاطمه زهرا (س)، کردستان میزبان لاله‌هایی است که از سفر چند دهه‌ای خویش بازگشته‌اند.

امروز خیابان‌های این شهر از میدان آزادی تا مجتمع فرهنگی و آموزشی «سلیمان خاطر» شاهد تشییع باشکوه سه شهید گمنام ۱۷، ۱۸ و ۲۸ ساله بود که پس از سال‌ها دوری و همزمان با یادآور شدن ایام مقاومت، به خانه بازگشتند.

این رویداد، پس از حماسه «دفاع مقدس سوم» که اسفند ماه سال گذشته رقم خورد، نخستین میزبانی سنندج از پیکر مطهر شهدای گمنام در این مقطع تاریخی است که فضایی مملو از عطر معنویت و حماسه آفرید.

در این میان، حضور شهید ۱۸ ساله‌ای که در تک مستقیم دشمن در منطقه عملیاتی قلاویزان در سال ۱۳۶۷ به شهادت رسیده، رنگ و بوی دیگری به شهر بخشید و مجتمع فرهنگی و آموزشی «سلیمان خاطر» میزبان این لاله گلگون‌کفن شد تا دانش‌آموزان مشق عشق را رو در رو بیاموزند.

غوغای دل‌ها از میدان آزادی تا مجتمع سلیمان خاطر

از نخستین ساعات صبح، جمعیت عظیمی از اقشار مختلف مردم، خانواده‌های معظم شهدا، رزمندگان دیروز و دانش‌آموزان نسل امروز در میدان آزادی سنندج گرد هم آمدند.

قدم‌به‌قدم مسیر تشییع تا مجتمع سلیمان خاطر مملو از جمعیتی بود که با چشمانی اشک‌بار و دستانی به سوی آسمان، فریاد «لبیک یا زهرا» و «حسین حسین شعار ماست، شهادت افتخار ماست» سر می‌دادند.

تابوت‌های مطهر با پرچم‌های سه‌رنگ جمهوری اسلامی، پرچم‌های سبز و قرمز و گل‌های مزیّن شده، بر دوش مردمانی حمل شد که دل‌هایشان پر از عشق و ایمان بود.

نظامیان، پدران و مادرانی که کودکان خردسال خود را در آغوش کشیده بودند، و دختربچه‌هایی با مقنعه‌های مشکی که عکس شهدا و شاخه‌های گل را در دست داشتند، در این مسیر همراه شدند.

دست کشیدن پدران به تابوت و متبرک کردن سر و صورت فرزندانشان با عطر شهدا، از مناظر بسیار زیبایی بود که تبلور پیوند نسل‌ها را به نمایش گذاشت.

میزبانی از لاله‌ها در امتداد راه مقاومت

این مراسم از یک ویژگی پرمعنا برخوردار بود؛ حضور این شهدا در روزهایی که فضای کشور و استان پس از حماسه «دفاع مقدس سوم»، همچنان سرشار از روحیه مقاومت و ایستادگی در برابر توطئه‌های دشمنان است، پیوندی عمیق میان نسل دفاع مقدس، شهدای حماسه اخیر و دانش‌آموزان امروز ایجاد کرد؛ نسلی که ثابت کرد راه سرخ شهدا همچنان زنده و پویاست.

روایتی از بغض‌ها و دلدادگی‌ها

در حاشیه این مراسم باشکوه، پای صحبت حاضران نشستیم تا حال و هوای دل‌هایشان را از نزدیک جویا شویم.

مادر سنندجی که در حالی که دست دختر نوجوانش را گرفته بود، با چشمانی اشک‌بار گفت: «من امروز اینجا نیامدم تا فقط گریه کنم؛ آمده‌ام تا به این جوانان بگویم فرزندان این خاک فراموش‌شدنی نیستند. شهید ۱۸ ساله قلاویزان، عزیز دل کدام مادر بود که غریبانه آمد؟ اما امروز همه مادران سنندج برایش مادری می‌کنند.»

رضا، دانش‌آموز ۱۷ ساله که در محوطه مجتمع سلیمان خاطر در کنار تابوت شهید ایستاده بود، با بغضی در گلو بیان کرد: «وقتی فهمیدم این شهید فقط ۱۸ سال سن داشته، دستانم لرزید. او دقیقاً همسن و سال ماست. او رفت تا ما امروز در کلاس درس با آرامش بنویسیم و درس بخوانیم. ما هرگز راهشان را گم نمی‌کنیم.»

پیرمردی از رزمندگان دفاع مقدس که همه او را به نام عمو خلیل می‌شناسند، گفت: «دیدن این صحنه‌ها آدم را به سال‌های ۶۷ و قلاویزان می‌برد. جوانان ما در آن روزها مظلومانه جنگیدند تا یک وجب از خاک این کشور دست دشمن نیفتد.»

او افزود: «امروز استقبال پرشور مردم سنندج، و حضور در صحنه بعد از حماسه دفاع مقدس سوم، جوابی دندان‌شکن به دشمنانی است که خیال خام داشتند.»

امروز سنندج بوی بهشت گرفت؛ بوی جوانانی که از جان گذشتند تا نام ایران و ایرانی جاودانه بماند. پیکر مطهر این شهدا پس از تشییع باشکوه، در جایگاه ابدی خود آرام گرفتند تا پرچم ایستادگی و مقاومت در دیار مجاهدت‌های خاموش همواره برافراشته بماند.