به گزارش تبریز فوری به نقل از خبرگزاری فارس/احمد مرادپور: چند روزدیگر، تبریز باردیگر به احترام خود برمی‌خیزد؛ به احترام نام‌هایی که زنده‌اند، چون اثرشان زنده است. چهارمین همایش "زنده‌نامان شهر تبریز" نه فقط یک رویداد که آیینه‌ای است در برابر تاریخ، فرهنگ و هویت شهری که همواره بر شانه‌های مردان و زنانی بزرگ ایستاده است. در آستانه چهارمین همایش "زنده‌نامان شهر تبریز"، دل این شهر دوباره به تپش می‌افتد؛نه برای یک مراسم،بلکه برای یادآوری اینکه تبریزبا انسان‌هایش زنده مانده استتبریز، تنها یک شهر نیست؛ تبریز روایت زنده‌ای از فرهنگ، اندیشه و هویتی است که قرن‌ها در جان این سرزمین تنیده شده است. شهری که فرهنگ در آن نفس می‌کشد و تاریخ، هنوز در کوچه‌ها و رفتار مردمانش جاری است.

چهارمین همایش "زنده‌نامان شهر تبریز" ادای احترام به همین روح فرهنگی است؛ روحی که در وجود انسان‌هایی ریشه دوانده که با فکر، هنر، قلم، مسئولیت اجتماعی و تعهد فرهنگی، تبریز را به آنچه امروز هست تبدیل کرده‌اند. بزرگ‌مردانی که فرهنگ را نه در شعار، بلکه در عمل معنا کردند.تبریز، این شهر ریشه‌دار و همیشه بیدار، هرگز با سنگ و خیابان شناخته نشده؛ تبریز را انسان‌هایش ساخته‌اند. آنان که اندیشه آفریدند، فرهنگ پروراندند، علم گستراندند، هنر دمیدند و با مسؤولیت‌پذیری اجتماعی، مسیر فردای این شهر را روشن کردند. بزرگ‌مردانی که شاید در سکوت کار کردند، اما صدای اثرشان تا سال‌ها بعد شنیده می‌شود.

هویت فرهنگی تبریز همواره بر دوش انسان‌های اثرگذار آن شکل گرفته است؛ کسانی که زبان، آیین‌ها، هنر، اخلاق اجتماعی و اندیشه این شهر را حفظ کرده و به نسل‌های بعد سپرده‌اند. " زنده‌نامان" ، پاسداران خاموش فرهنگی هستند که اگر تلاششان نبود، بسیاری از ارزش‌ها به فراموشی سپرده می‌شد.

همایش "زنده‌نامان" که با همت شهرداری کلان‌شهر تبریز و سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تبریز برگزار می‌شود، یادآور یک حقیقت عمیق است: بزرگی در ماندگاری اثر است، نه در گذر زمان. این بزرگداشت، سپاس‌گذاری از انسان‌هایی است که تبریز را تنها "محل زندگی»" ندیدند، بلکه آن را "مسؤولیت" دانستند.در روزگاری که شتاب زندگی، مجال تأمل را کم‌رنگ کرده، چنین آیین‌هایی فرصتی است برای مکث؛ برای قدردانی از کسانی که چراغ راه بوده‌اند و برای نسل امروز و فردا، الگو ساخته‌اند. تجلیل از زنده‌نامان، احترام به سرمایه‌های انسانی است؛ سرمایه‌هایی که اگر دیده شوند، شهر زنده می‌ماند.

چهارمین همایش "زنده‌نامان تبریز"، پیامی روشن دارد: تبریز قدردان فرزندان شایسته خود است و تا زمانی که قدرشناسی زنده باشد، ریشه‌های این شهر استوار خواهد ماند.باشد که نام این بزرگ‌مردان، نه تنها در قاب همایش‌ها، که در حافظه جمعی شهر، برای همیشه جاری بماند.این همایش، فرصتی است برای بازخوانی ریشه‌ها؛برای یادآوری اینکه فرهنگ، میراثی ایستا نیست، بلکه جریانی زنده است که با انسان‌ها تداوم می‌یابد.

بزرگداشت زنده‌نامان، در حقیقت بزرگداشت حافظه فرهنگی تبریز است.در عصری که هویت‌ها به‌سرعت رنگ می‌بازند، تبریز با چنین آیین‌هایی نشان می‌دهد که هنوز به اصالت خود وفادار است؛به فرهنگی که انسان‌محور است و به مردانی که فرهنگ را زندگی کرده‌اند، نه فقط روایت.چهارمین همایش "زنده‌نامان شهر تبریز"، یادآور این پیام ماندگار است:تا زمانی که فرهنگ قدر دیده شود و حاملان آن تکریم گردند، تبریز همچنان خواهد درخشید.

تبریز؛ شهری که با نام مردانش نفس می‌کشد

هویت فرهنگی تبریز،بر شانه‌های همین انسان‌ها قد کشیده است؛ بر شانه‌هایی که بار زبان، ادب، آیین و اصالت را بی‌منت به آینده رسانده‌اند. آنان که فرهنگ را نه در کتاب‌ها که در زندگی روزمره معنا کردند. این همایش، ادای احترام به چراغ‌هایی است که هنوز خاموش نشده‌اند؛به نام‌هایی که زنده‌اند، چون اثرشان در جان این شهر مانده است.تبریز، شهری که قدردانی را بلد است، می‌داند اگر نام بزرگانش را صدا نکند، ریشه‌هایش تشنه می‌ماند. چهارمین همایش" زنده‌نامان شهر تبریز"، زمزمه‌ای است برای تاریخ، تا زمانی که فرهنگ پاس داشته شود و انسان‌هایش دیده شوند، تبریز، همیشه تبریز خواهد ماند.