«جُنگ اصفهان»؛ بازخوانی یک میراث ادبی (۱)
همزمان با هفته اصفهان، بخشی از خوان سوم کتاب «بر خوانِ داستان» مهدی وحید دستجردی درباره شکلگیری، چهرهها و دستاوردهای حلقه جُنگ اصفهان منتشر میشود.

به گزارش تبریز فوری به نقل از ایسنا، همزمان با هفته اصفهان، مجموعهای درباره جریان ادبی جُنگ اصفهان منتشر میشود. به گزارش ایسنا، در این مجموعه هر روز بخشی از خوان سوم کتاب «بر خوانِ داستان؛ مصاحبه و نقد نویسندگان معاصر» نوشته مهدی وحید دستجردی منتشر میشود؛ روایتی پژوهشی از شکلگیری، فعالیتها، چهرهها و دستاوردهای حلقه جُنگ اصفهان که فرصتی برای آشنایی دوباره با این میراث ادبی و بازشناسی سهم اصفهان در تاریخ ادبیات معاصر ایران فراهم میکند.
در این روایت با عنوان «تا همیشه جُنگ (روایتی بر دوره طلایی جُنگ اصفهان)» آمده است که هنوز جُنگ اصفهان هزار قصه ناشنیده و هزار داستان نانوشته دارد و با وجود گذشت نزدیک به ۴۰ سال از تعطیلی جُنگ، این مهمترین و تاثیرگذارترین مجله ادبی اصفهان، باز هم قابلیت تحقیق و مطالعه و تبدیل شدن به قسمتی از تاریخ ادبیات شفاهی این شهر را دارد.
از مزار صائب تا نخستین دفتر
قصه جُنگ از انجمن ادبی صائب آغاز شد؛ جمعی از جوانان که در کنار آرامگاه صائب گرد هم جمع میشدند. در ادامه، اعضای آن جمع مجبور شدند به خانهها پناه ببرند و فعالیت خود را ادامه دهند و جلسات هر بار زیر سقف خانه یکی از اعضا ادامه پیدا کرد تا بالاخره در تابستان ۱۳۴۴ اولین دفتر جُنگ منتشر شد. قرار بر این بوده که در هر فصل دفتری از جُنگ چاپ شود، اما به دلیل مشکلاتی این امر میسر نشد و در بهترین حالت دو دفتر در هر یک از سالهای ۴۴، ۴۶ و ۴۷ منتشر شد. در طول ۸ سالی که جُنگ بدون وقفه به کار خود ادامه داد، ۱۰ دفتر منتشر شد و انتشار دفتر یازدهم نیز به ۸ سال بعد در تابستان ۱۳۶۰ موکول شد.
شکل و شناسنامه دفترهای جُنگ
جُنگ همانند بیشتر مجلات آن زمان در قطع رقعی چاپ شد و غیر از دفتر آخر که کاغذش کاهی است، تمامی شمارهها با کاغذ سفید منتشر شد. طرح جلد دفترها اکثرا ساده بوده و از مواردی که نام طراح ذکر شده میتوان به علی گلستانه در دفتر دوم و امیرحسین افراسیابی در دفتر سوم اشاره کرد. در دفتر آخر نیز برای اولینبار عکس زایندهرود از رضا نوربختیار روی جلد رفت. از دیگر ویژگیهای بصری جُنگ میتوان به چاپ عکسهای گلاسه از نویسندگان و شاعران خارجی مانند کلود روا و راینر ماریا ریکله اشاره کرد.
در دفترهای اول و دوم فهرست مطالب ارائه شده دستهبندی ندارد و از دفتر سوم به بعد است که مطالب با تیترهایی مانند داستان، شعر، نمایشنامه و نقد جدا میشوند. در دفترهای اول و دوم به جای مقدمه بندهایی از «گاتها» یا تکهای از «همسایه شما»ی نیما نقل میشود و در ابتدای دفتر سوم هم مطلبی در مورد «مرز میان اقلیم شعر و نثر» آورده میشود، اما از دفتر چهارم به بعد است که بهصورت جسته و گریخته مطالبی در قالب مقدمه ارائه میشود. در همین مقدمههاست که رفتهرفته مانیفست جُنگ نوشته و ارائه میشود: «جُنگ اصفهان با فقد وسائل امروزین خود، ترجیح میدهد که همچنان جُنگ بماند، یعنی چیزی میان مجله و کتاب. اما همواره و درهرحال گریز داشته است و دارد از اینکه به صورت کشکول درآید: یعنی مجموعه مقالاتی که بیهیچ رابطهای خاص و بیهیچ دلیلی موجه جز اینکه مجله بههرحال باید در آخر ماه با کموبیش تاخیر درآید پهلوی هم قرار گرفته است». این هدف در شمارههای قبل از تعطیلی جُنگ در خرداد ۱۳۵۱ و تابستان ۱۳۵۲ محقق میشود و دو دفتر نهم و دهم به ترتیب به داستان و شعر اختصاص پیدا میکند. در پایان دفتر نهم هم فراخوانی برای ارسال اشعار و مقالات خوانندگان به نشانی انتشارات نیل در تهران یا کتابفروشی تائید در اصفهان آورده شده است. با تداوم انتشار جُنگ، تبلیغ کتابهای روز در انتهای دفترها به چاپ میرسد و پس از چندی خبر انتشار کتابهای اعضای جُنگ کار میشود.
شعر جهان و کارهای تحقیقی
در بخش شعر مهمترین رویداد، معرفی شعر دیگر کشورها و فرهنگها دانسته شده است؛ در طول حیات جُنگ و بهصورت ویژه به شعر آفریقا، ارامنه، ژاپن و شعر معاصر فرانسه پرداخته میشود که قسمت اعظمی از این توانایی به حضور مترجمان تاثیرگذاری مانند ابوالحسن نجفی، احمد گلشیری و احمد میرعلایی برمیگردد. هوشنگ گلشیری در مقدمه «نیمه تاریک ماه»، میرعلایی را دریچه جُنگ به ادبیات آمریکای لاتین دانسته و برادرش احمد را اولین کسی که مقدمات آشنایی اعضای جُنگ با ادبیات جهان را مهیا کرد. از دیگر زمینههای فعالیت جُنگ باید به کارهای تحقیقی و میدانی اعضای آن اشاره کرد؛ مطالبی مانند «نقالی هنر داستانسرایی ملی» و «پیران ویسه» اثر جلیل دوستخواه، «ترانههای بختیاری» از روشن رامی، «ادبیات عامیانه» تالیف محمد محمدی و «سرودهای مانوی» اثر جهانگیر فکری ارشاد.
پایان دوره هشتساله
دوره هشتساله چاپ جُنگ با کوچ اعضای اصلی آن جمع مانند محمد حقوقی، ابوالحسن نجفی و هوشنگ گلشیری به تهران به پایان میرسد، در حالی که دفترهای نهم و دهم باید اوج کار جُنگ اصفهان به حساب آید. بعدها و در دهه شصت یک شماره با مشارکت جوانترهای جُنگ مانند برهانالدین حسینی، رضا فرخفال و محمدرضا شیروانی و همراهی بزرگانی مانند ابوالحسن نجفی، احمد گلشیری و احمد میرعلایی به چاپ رسید و پس از آن پرونده جُنگ برای همیشه بسته شد.
منبع: www.isna.ir

بسته قرآنی «حالت پرواز» ویژه اعتکاف نوجوانی ۱۴۰۵ منتشر شد






