اعتراف بلینکن: گزینه نظامی آمریکا علیه ایران اشتباه بود

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما به نقل از رویترز، آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه سابق آمریکا در اظهاراتی درباره ایران اعلام کرد: «آن گزینه‌ای که ترامپ انتخاب کرد یعنی اقدام نظامی به باور من اشتباه بود؛ چرا که تمام دولت‌های پیشین نیز این گزینه را بررسی کرده و به این نتیجه رسیده بودند که چنین اقدامی باید واقعا آخرین راه چاره باشد.»

عقب‌گردی در حد یکی دو سال

وزیر امور خارجه سابق آمریکا در این خصوص گفت: «حتی اگر دست به چنین کاری می‌زدید، شاید می‌توانستید ایران را برای مدتی به عقب برانید، اما در واقع این عقب‌گرد احتمالا تنها در حد یکی ۲ سال می‌بود. در عوض، برنامه [هسته‌ای] آنها در اعماق بیشتری از زمین پنهان می‌شد و آن‌ها دوباره بازمی‌گشتند و حتی فعالیت‌های گسترده‌تری انجام می‌دادند.»

راه خروج و سازش با ایران

آنتونی بلینکن سپس اضافه کرد: «اگرچه آشکارا راه خروجی برای رئیس جمهور وجود داشته و همچنان هم وجود دارد، اما مشکل این راه خروج در آن است که مستلزم پذیرش این واقعیت است که او موفق نشده است. زیرا این راه خروج نیازمند نوعی سازش با ایران است؛ و این همان چیزی است که او از پذیرفتنش می‌گریزد.»

بلینکن گفت: «هنوز راهی برای خروج از این وضعیت وجود دارد. به گمانم دستیابی به یک توافق و یک راه حل دیپلماتیک، کاملاً امکان‌پذیر است. اما در چارچوب چنین راه حلی، ممکن است اقدامات ایران در برنامه هسته‌ای‌اش تفاوت چندانی با آنچه در توافق لغو توسط ترامپ (برجام) وجود داشت، نداشته باشد، و قطعاً هم بهتر از آن نخواهد بود. پذیرفتن این واقعیت برای او بسیار دشوار است.»

تنگه هرمز و جایگاه ایران در منطقه

وی سپس افزود: «در مورد تنگه هرمز که پیش از آغاز این جنگ مسئله‌ساز نبود، اکنون با مشکلی روبه‌رو هستیم که باید به آن رسیدگی شود؛ و این تصمیم تقریباً به‌طور قطع امتیازی به ایران می‌دهد. اصلاً دلم نمی‌خواهد چنین چیزی بگویم، اما شاید واقعیت همین باشد: نوعی عوارض که البته نامش را عوارض نمی‌گذارند.»

وزیر امور خارجه سابق آمریکا افزود: «وسعت ایران ۴ برابر کالیفرنیا و ۳ برابر عراق است. این کشور ۹۰ میلیون نفر جمعیت دارد. آن نوار ساحلی در امتداد تنگه هرمز، پایانی ندارد. سلاح‌هایی که ایران همچنان تولید می‌کند، در عمق خاک این کشور مستقر هستند و برد آن‌ها آن‌قدر زیاد است که نمی‌توان به‌سادگی همه آنها را از بین برد. برای انجام چنین کاری، احتمالاً به نوعی تهاجم زمینی نیاز خواهد بود که این خود فاجعه‌ای تمام عیار به شمار می‌آید. ایران در واقع در مقایسه با زمانی که این ماجرا آغاز شد، در منطقه در جایگاه قوی‌تری قرار گرفته است.»