از سوسنگرد تا شورای دفاع؛ روایت مأموریتی که تغییر نکرد
علی شمخانی از فرماندهان سپاه خوزستان در ۲۶ آبان ۱۳۵۹ در عملیات آزادسازی سوسنگرد فرماندهی حدود ۲۰۰ پاسدار را برعهده داشت؛ او پس از سالها حضور در مسئولیتهای عالی دفاعی، در ۹ اسفند ۱۴۰۴ در جلسه فرعی شورای دفاع به شهادت رسید.

به گزارش تبریز فوری به نقل از تابناک، در روزهایی که دفاع از سرزمین، امنیت و اقتدار ملی به یکی از مهمترین دغدغههای کشور تبدیل شده، بازخوانی زندگی مردانی که بخش بزرگی از عمر خود را در سنگر دفاع گذراندهاند، معنایی فراتر از یادآوری یک خاطره دارد. برای شناخت یکی از این مردان، باید به بیش از چهار دهه قبل بازگشت؛ به سوسنگرد، به روزهایی که همهچیز در یک مأموریت خلاصه میشد: ایستادن تا پای جان برای ایران.
سوسنگرد؛ ۲۶ آبان ۱۳۵۹
۲۶ آبان ۱۳۵۹، سوسنگرد یکی از نقطههای سرنوشتساز بود. شهری که در محاصره دشمن قرار داشت و آزادی آن، نفس تازهای برای جبهه جنوب محسوب میشد. در آن روزها، جوانی از فرماندهان سپاه خوزستان، مسئولیت حدود ۲۰۰ پاسدار جوان را برعهده داشت؛ نیروهایی که باید همراه با یگان زرهی ارتش راه نفوذ و شبیخون دشمن را میبستند.
به گزارش تابناک، این تصویر را امیر سرتیپ دوم غلامرضا قاسمینو، فرمانده وقت لشکر ۹۲ زرهی خوزستان در شرح عملیات آزادسازی سوسنگرد ثبت کرده است. او از استقرار حدود ۲۰۰ نیروی سپاه همراه یگان زرهی سخن گفته و مسئولیت فرماندهی و هدایت آنان را به آن فرمانده جوان نسبت داده است. مأموریت، تامین تیپ ۲ زرهی و جلوگیری از نفوذ نیروهای عراقی بود. قاسمینو درباره عملکرد او و نیروهایش میگوید: «آنها وظیفه خودشان را به خوبی انجام دادند».
از جبهه تا مسئولیتهای عالی دفاعی
قصه آن مرد به سوسنگرد ختم نشد. او از جبهههای جنوب و غرب به سطوح عالی فرماندهی و مدیریت دفاعی کشور رسید. قائممقامی فرمانده کل سپاه، فرماندهی نیروی زمینی سپاه، معاونت اطلاعات و عملیات ستاد فرماندهی کل قوا، وزارت سپاه، فرماندهی نیروی دریایی سپاه و ارتش، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، دبیری شورای عالی امنیت ملی و در سالهای پایانی، دبیری شورای دفاع، هرکدام سنگری تازه بود.
در میانه این مسیر، هنوز از روزهای نخست جنگ، نامهای در حافظه تاریخی مانده است؛ نامهای با آن عبارت تاریخی: «یا للمسلمین، به فریادمان برسید». فریادی از دل محاصره که از سوسنگرد به گوش مسئولان کشور رسید و ضرورت شکستن حلقه محاصره را به یک مطالبه فوری و ملی تبدیل کرد. در آن روزها، علی شمخانی از نزدیک با معنای محاصره، کمبود امکانات و ضرورت رسیدن نیروهای کمکی آشنا شد؛ تجربهای که بعدها در نگاه او به امنیت و دفاع، بیتأثیر نبود.
از تجربه جنگ تا توان دفاعی بومی
سالها بعد، مسئولیت او دیگر فرماندهی نیروهای پاسدار برای تامین یک تیپ زرهی نبود؛ سخن از امنیت مرزهای زمینی و دریایی، بازدارندگی، صنایع دفاعی و ساختن قدرتی بود که بتواند در برابر تهدیدهای بزرگتر بایستد. در دوران مسئولیتهایش، توسعه توان موشکی و پهپادی، تقویت قدرت دریایی و گسترش ظرفیتهای بومی دفاعی از جمله عرصههایی بود که در مسیر سیاستگذاری و مدیریت دفاعی کشور دنبال شد.
این قدرتسازی، حاصل تلاش یک فرد نبود؛ بلکه ثمره مجاهدت هزاران فرمانده، رزمنده، دانشمند، مهندس و متخصصی بود که طی دههها، دانش و تجربه خود را در مسیر تقویت توان دفاعی کشور به میدان آوردند. با این حال، در روایت شکلگیری صنعت دفاعی نوین ایران، نام او بهعنوان یکی از معماران اصلی و بنیانگذاران بنیانهای راهبردی این عرصه جایگاهی برجسته دارد. برای او، قدرت دفاعی صرفاً انباشت سلاح و تجهیزات نبود؛ بلکه باید بر دانش بومی، توان طراحی و تولید داخلی، خوداتکایی راهبردی و تربیت نسلی از متخصصان متکی میشد.
سرانجام، این مسیر در واپسین سنگر نیز به همان نقطه آغاز بازگشت؛ به میدان دفاع از ایران. او در ۹ اسفند ۱۴۰۴، در جریان حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی و در حین انجام مسئولیت در جلسه فرعی شورای دفاع، به شهادت رسید. اکنون در سالروز آزادسازی سوسنگرد، آن تصویر نخست به یاد میآید: فرماندهای در کنار ۲۰۰ پاسدار، در خاکریزهای جنوب، از سوسنگرد تا شورای دفاع، با احساسی که تغییر نکرد: وظیفه در برابر ایران.
منبع: tabnak.ir

کشف ۱۰ دستگاه استارلینک قاچاق در مرز مریوان به ارزش ۶۶ میلیارد ریال






